Dramat 1946

George Bailey (James Stewart) to młody mężczyzna z małego miasteczka Bedford Falls, który prowadzi wraz ze swym wujem Billym (Thomas Mitchell) kasę budowlaną. W Wigilię Bożego Narodzenia wuj gubi 8000 dolarów, podczas drogi do banku w celu zrobienia depozytu. Załamany George traci sens życia. Gdy dochodzi do próby samobójczej niespodziewanie zjawia się z pomocną dłonią Anioł...

Prywatny detektyw Philip Marlowe, dostaje zlecenie uwolnienia pewnego emerytowanego generała od szantażysty, który wykorzystuje nie mające pokrycia czeki jego starszej córki Vivian. Jednak okazuje się, że intryga wygląda znacznie poważniej, niż można było myśleć na początku, a kolejne stopnie dochodzenia prawdy znaczone są śmiercią coraz to nowych osób z otoczenia zleceniodawcy, który niczego nie rozumie. Nieustępliwy Marlowe nie rezygnuje jednak - nawet wtedy, gdy dostaje polecenie wycofania się ze sprawy - co zjednuje mu w końcu sympatię Vivian, zaczynają współdziałać z sobą.

Johnny Farrell (Glenn Ford) zaczyna pracować dla Ballina Mundsona (George MacReady), właściciela nielegalnej szulerni w pewnym południowoamerykańskim mieście. Niebawem staje się prawą ręką Mundsona i wszystko dobrze mu się układa, aż do chwili, gdy Mundson wraca z podróży z nową żoną, Gildą, kobietą dobrze znaną Farrellowi. Munson, nieświadomy, że tych dwoje kiedyś łączyła miłość, powierza Johnny'emu funkcję strażnika cnoty żony. Przepojona nienawiścią Gilda chwyta się każdej sztuczki, by wzbudzić w Farrellu zazdrość, lęk i wrogość. Mężczyzna czeka na okazję, by wyrównać rachunki.

Napis na przydrożnym barze głosi "Mężczyzna potrzebny". Gdy włóczęga Frank Chambers dostrzega piękną Corę, dużo młodszą żonę właściciela lokalu, zdaje sobie sprawę, że napis ten ma więcej niż jedno znaczenie. Oparty na powieści Jamesa M. Caina "Listonosz zawsze dzwoni dwa razy" to zrealizowany w klasycznym hollywoodzkim stylu, legendarny czarny kryminał o pożądaniu i morderstwie.

Prosta dziewczyna zostaje guwernantką młodej córki arystokraty w jego rezydencji w Hudson Valley.

Trzech przyjaciół. Każdy z nich ma inny charakter, każdy zachowałby się inaczej, w danej sytuacji. Jednak łączy ich jedno - byli poborowymi podczas wojny i każdy z nich na tej wojnie coś utracił, bezpowrotnie. Al Stephenson, już po służbie, powraca do domu. Odkrywa jednak, iż jego rodzina znacznie się powiększyła. On sam czuje, że znacznie oddalił się emocjonalnie od bliskich. Jest z tego powodu załamany. Homer Parrish na froncie stracił obie ręce. Z tego powodu opuszcza swoją narzeczoną i odcina się od rodziny, bo czuje, iż stał się dla nich niepotrzebnym ciężarem. Ostatni z trójki przyjaciół, Fred Derry, czuje się nieszczęśliwy, żyjąc w związku ze swoją żoną i jest zniechęcony do swojej pracy. Wkrótce zakochuje się w córce Ala...

Akcja filmu rozgrywa się od 1939 do wyzwolenia Warszawy w 1945 roku. Roman Tokarski jest muzykiem, który gra na fortepianie i opowiada swoje przeżycia wojenne dla przyjaciela – angielskiego repatrianta. Organizował on też orkiestrę uliczną, brał udział w wojnach partyzanckich i powstaniu warszawskim, działał dla polskiego państwa podziemnego. Jednak głównym bohaterem tego filmu są piosenki z czasów niemieckiej okupacji – piękne, patriotyczne i satyryczne – które potrafiły podnieść ludność na duchu.

Chłopiec przekonuje rodziców, aby pozwolili mu adoptować młodego jelenia.

Historia rozgrywa się po zakończeniu II wojny światowej. Polacy powracają z wojennej tułaczki, główni bohaterowie spotykają się na małej stacyjce, oczekując tytułowe dwie godziny na pociąg. Każdy z nich ma za sobą przeżycia i doświadczenia z okresu wojny. Czy mogą sobie spojrzeć prosto w oczy?

Pip, mieszkający w pałacu zwariowanej arystokratki - w którym dorasta również piękna Estella, jak on nie mająca domu rodzinnego - otrzymuje z rąk tajemniczego dobroczyńcy majątek, który czyni zeń londyńskiego dandysa. Sądzi, że zawdzięcza to swojej ekscentrycznej opiekunce; okazuje się jednak, że jego protektorem jest zbiegły więzień, niejaki Magwitch, któremu kiedyś pomógł i który dorobił się fortuny w Australii. Nieszczęśnikowi nie udaje się powrót w przebraniu: zostaje schwytany i umiera. Wtedy Pip dowiaduje się, że córką Magwitcha jest Estella, która tymczasem zajmuje miejsce arystokratki, tragicznie zmarłej w pożarze.