Dramat 1950

Małe sycylijskie miasteczko. Od kilku dni trwa okupacyjny strajk w kopalni siarki. Robotnicy protestują przeciwko zapowiedzianemu przez właściciela zamknięciu kopalni. U wylotu szybów czekają w napięciu i milczeniu rodziny strajkujących. Wreszcie słychać z dołu sygnał powrotu. Górnicy, wyczerpani i zrezygnowani, nie uzyskawszy niczego, opuszczają kopalnię. Jedyną ich szansą jest wędrówka w świat "za chlebem". Ci, którzy podjęli tę decyzję, spieniężają resztki dobytku, aby opłacić podróż i przewodnika, mającego ich przeprowadzić przez ich własny, ale przecież nieznany im kraj. Kilkudziesięcioosobowa grupa wyrusza pod wodzą przemytnika Ciccio.

Ex-GI Ken w wyniku rany wojennej jest sparaliżowany od pasa w dół. Przechodzi przez depresję, wspiera go Dr Brock i narzeczona Ellen. Izolacja Kena zostaje przełamana dzięki innym pacjentom, szczególnie dzięki cynikowi Normowi, błyskotliwemu Leo i poważnemu Angelowi. Ken rzuca się w wir rehabilitacji. Żeni się ze swoją narzeczoną, ale podczas nocy poślubnej dochodzi między nimi do poważnej kłótni i Ken wraca do szpitala.

Jean Cocteau proponuje filmową wersję starożytnego mitu w formie filozoficznej opowieści w interpretacji Jeana Maraisa i Marii Casares.

Paul (Edouard Dermithe) po wypadku zmuszony jest opuścić szkołę i leżeć w łóżku. Elisabeth (Nicole Stéphane) ubóstwia brata i troszczy się o niego. Wkrótce umiera ich matka, a w domu pojawia się przyjaciel Paula, Gerard (Jacques Bernard), który jest zakochany w Elisabeth. Pewnego dnia Pol poznaje przyjaciółkę siostry, Agatę (Renée Cosima) i odtąd wzajemne stosunki wszystkich par gmatwają się jeszcze bardziej...

Bogaty przemysłowiec, komandor Bacchi (Jean Gabin), umiera i zostaje skazany na piekło za to, że doprowadził biednego woźnego, którego Bacchi nawet nie pamięta, na skraj samobójstwa. Dzięki błaganiom dostaje dwanaście godzin nowego życia, aby spróbować zadośćuczynić. Wraca na Ziemię, ale zadanie okazuje się trudniejsze niż się spodziewał, gdyż w końcu zaspokojony w swoich pragnieniach, odźwierny staje się coraz bardziej chciwy...

Pierre (Henri Vidal) i Jeanne (Michèle Morgan) kochają się, ale Pierre obawia się, że ta miłość przeszkodzi mu w pracy i opuszcza dom. Kiedy chce odnaleźć młodą dziewczynę, ona zniknęła; znajduje ją w ramionach innego, rani ją strzałem z rewolweru. Sądzony, został skazany na osiem lat więzienia. Odtąd Jeanne ma tylko jeden cel: uzyskać za pomocą wszelkich możliwych środków złagodzenie kary. Stając się gwiazdą tancerki, intryguje i po tysiącu kompromisów udaje jej się uzyskać uwolnienie Pierre'a.

Au p'tit Zouave, kawiarnia, przyjmuje barwną klientelę z klasy robotniczej Paryża. Zabójca wstrząśnie codziennym życiem stałych bywalców.

Rzymianie, których upalny sierpień zastał w mieście, niedzielnego poranka wyruszają - czym kto może - na plażę, do pobliskiej Ostii. Właściciel taksówki, Catone, rezygnuje tego dnia z zarobku i zabiera nad morze swoich przyjaciół: małżeństwo z dorastającą córką Marcellą. Z baru na pobliskim rogu tej samej ulicy wyrusza rowerami do Ostii grupa chłopców. Jeden z nich to Enrico. Kasjerka z baru - Luciana - przyjmuje zaproszenie Roberta. Zna go wprawdzie od niedawna, ale zaimponował jej luksusową limuzyną. Zatłoczoną kolejką podróżuje Ines i wdowiec Mantovani z ośmioletnią córeczką. Odwożą dziewczynkę na kolonie do Ostii. Ines chciałaby pozbyć się dziecka jak najszybciej i spędzić niedzielę we dwoje na plaży.

Pan Jacquelin (Pierre Larquey), dyrektor szkoły Saint-Loup, żegna się z dziećmi. Placówka będzie musiała zostać zamknięta z powodu braku pieniędzy. Wykorzystuje wakacje, by zaprosić swoich byłych uczniów, którzy jedenaście lat po maturze zdali egzamin, by przyjechali i mu pomogli. Wśród nich znajduje się trzech niegdyś nierozłącznych przyjaciół Saint-Loup: Paul Forestier (Serge Reggiani), ksiądz, Jean Laclaux (Bernard Blier), bankier i Charles Merlin (François Périer), obieżyświat.