Dramat 1964

Akcja toczy się w czasie II wojny światowej. Główny bohater to stary, zmęczony życiem mężczyzna. Jego syn jest gdzieś na froncie zachodnim. Niespodziewanie nadchodzi wiadomość o tym, że chłopak został ciężko ranny. Ojciec żołnierza wyrusza więc w najdalszą podróż swojego życia - do Berlina, żeby zobaczyć i pielęgnować w szpitalu ukochanego syna. Niestety, gdy wreszcie dociera na miejsce, syn kona w jego ramionach. Podróż starca do Berlina okazuje się alegorią ludzkiej wędrówki przez życie.

Masażystka Maria Siankowa (Wanda Łuczycka) jest kobietą w średnim wieku. Mieszka wraz córką, Tuńką (Magdalena Zawadzka) i sublokatorem w poznańskiej kamienicy. Kocha się potajemnie w sublokatorze, Januszu, (Franciszek Pieczka), który jest kierowcą i marzy o dalekich podróżach. Prowadzi też korespondencję z ludźmi z całego świata… Pewnego dnia pojawia się jeszcze jedna lokatorka, Bożenka (Elżbieta Kępińska), którą Janusz jest wyraźnie zainteresowany. Zaniepokojona Siankowa wyznaje mężczyźnie dotąd skrywaną miłość… Wkrótce Bożena i Janusz wyprowadzają się, a córka Siankowej znajduje plik listów, których matka nie przekazała adresatowi…

Po dwudziestu latach ujawnił się fakt bezsporny. Powszechnie szanowany mecenas z małego miasta podpisał listę konfidentów gestapo. Jedyny człowiek, którego musiał następnie wydać, został przez niego w porę uprzedzony. Mecenas szuka tego zadenuncjowanego – daremnie, człowiek ten nie żyje. Jego na wpół pomylona żona nic nie wie, nic nie pamięta.

Filmowa opowieść o młodzieży lat sześćdziesiątych. W książkach i artykułach o filmie zwracano uwagę na jego bliską tematykę: „Był to film o nas – dwudziestoletnich. Wszystko było rozpoznawalne: zaułki, domy, trasy spacerów bohaterów, mieszkania”. W epizodach wystąpili : Andriej Tarkowski, Andriej Konczałowski, Aleksandr Mitta, Pawel Finn, Natalia Riazancewa. W filmie wykorzystano dokumentalne zdjęcia z wieczoru poezji w Muzeum Politechnicznym z udziałem Jewgienija Jewtuszenko, Andrieja Wozniesienskogo, Rimmy Kozakowoj, Roberta Rożdziestwienskogo, Belly Achmadulinoj i innych.

Kilka czarno-białych nowel ukazuje pełne kontrastów społeczeństwo. Młody sprzedawca owoców zakochuje się w swojej sąsiadce, skromnej dziewczynie, która walcząc z biedą sprzedaje się amerykańskim turystom, oszalały z rozpaczy farmer podpala cały zbiór trzciny cukrowej, postawiony przed faktem dokonanym – jego pole zostało sprzedane wszechwładnemu United Fruit. Studenci spiskują chcąc obalić potwora na tronie, a w dalekich górach Sierra Maestra zaczyna się prawdziwa walka na śmierć i życie.

W 1954 roku pisarz i dramaturg Peter Karvaš opublikował zbiór satyr „Diabeł nie śpi”, w którym zawarł również opowiadanie „Powstanie i upadek Barnaby Kosa”. Filmowa adaptacja, zatytułowana ostatecznie Sprawa Barnaby Kosa, została zrealizowana przez Petera Solana, po latach twórczych zakazów, dopiero w 1964 roku. Krótkie opowiadanie Karvaša to historia niepozornego, zaciągniętego do wojska człowieka, zaangażowanego obywatela, którego początkowo zaskakuje niespodziewany rozwój kariery. Skromny Kos zaczyna od nominacji na dyrektora orkiestry, ale w końcu ulega pokusom tego stanowiska. Początkowa satyryczna kpina Karvaša z paradoksu Kosa (niekompetentnego dyrektora) zostaje pogłębiona przez krytykę biurokracji, hipokryzji i dyletantyzmu.

Grupa turystów z Niemiec Zachodnich w celu uzupełnienia paliwa w autokarze, przez przypadek trafia do jugosłowiańskiej wioski, w której hitlerowcy wymordowali wszystkich mężczyzn. Między przybyszami a kobietami ze wsi dochodzi do ostrego konfliktu.

Nagrodzony niezależny film fabularny nakręcony w czerni i bieli na Południu, opowiada historię Duffa Andersona, niezależnego czarnoskórego mężczyzny, który musi stawić czoła bigoterii białej społeczności Południa. Podczas spotkania kościelnego Duff poznaje łagodną córkę pastora, Josie, i postanawia porzucić swoje życie pracownika kolei, by założyć rodzinę. Jednak w miarę jak Duff stara się znaleźć stałą pracę, spotyka się z rasizmem i wrogością ze strony białych. Zanim Josie i Duff będą w stanie ustabilizować swoje małżeństwo, Duff musi rozwiązać konflikty z ojcem, wziąć odpowiedzialność za swojego młodego syna i stawić czoła własnej wściekłości.

Ziemny jest świetnie wykwalifikowanym pracownikiem w pewnej firmie. Widząc marnotrawstwo i przekręty w przedsiębiorstwie, odważa się na uzasadnioną krytykę zakładu. Jednak zamiast nagrody zostaje zwolniony z pracy. Z pomocą przychodzi mu jego syn Jurek, który znajduje dowody racji ojca.