Dramat 1981

Saga zamożnej rodziny z Denver, zawdzięczającej swoje bogactwo pracy w przemyśle naftowym. Patriarchą jest Blake Carrington, którego obecna żona, Krystle, była jego sekretarką. Blake ma dzieci: Adama, zaginionego w dzieciństwie w wyniku porwania, kapryśną i zepsutą córkę Fallon, Stevena, który nie kryje się z tym, że jest gejem, oraz Amandę, którą ukrywa przed Blakiem jego była żona, przebiegła Alexis Colby. Głównym wątkiem serialu jest rywalizacja pomiędzy dwiema dużymi korporacjami: Denver Carrington i ColbyCo.

Fabuła filmu została oparta na kanwie prawdziwych wydarzeń. Jest rok 1924, w którym ma odbyć się olimpiada. Obserwujemy dwóch bohaterów, którzy udział w mistrzostwach traktują zupełnie inaczej. Jeden z nich, Szkot, ma talent i chce go jak najlepiej wykorzystać dla zdobycia sławy, drugi, będący żydowskiego pochodzenia, traktuje bieg na 100 metrów całkowicie odmiennie. Dla niego to bieg ku chwale Boga a zwycięstwo ma zupełnie inny charakter. Który z nich wygra tę osobistą rozgrywkę?

Mark wraca do domu ze służbowego wyjazdu i zastaje żonę w całkowitym rozbiciu emocjonalnym. Załamana psychicznie Anna żąda wkrótce rozwodu i zostawiwszy męża oraz synka wyprowadza się. Mark podejrzewając, że to przez kochanka wynajmuje detektywa by ją śledził. Tymczasem sam poznaje podobną do żony Helen.

Pewien komendant jednego z niemieckich obozów koncentracyjnych, po rozmowie z więźniami, wpada na pomysł zorganizowania meczu piłkarskiego. Pomysł ten podchwytuje propaganda trzeciej rzeszy i rusza on tylko na znacznie większą skalę, niż pierwotnie zakładano. Przeciwko Niemcom ma stanąć drużyna, złożona z międzynarodowych gwiazd, będących obecnie w ich obozach. Tylko, że niektórzy członkowie drużyny, chcą dzięki niemu uciec z niewoli. Pozostaje więc dylemat uciec w trakcie i okryć się hańbą, czy dać z siebie wszystko i wygrać.

Historia włóczęgi zakochującego się z wzajemnością w żonie swojego pracodawcy. Po pewnym czasie, kochankowie planują zamach na jego życie.

Naśladownictwo kryminałów z lat czterdziestych z kreacjami Williama Hurta i Kathleen Turner. Młody adwokat poznaje atrakcyjną dziewczynę. Gdy okazuje się, że nie jest mu ona obojętna, namawia ją do zamordowania męża. Planuje zbrodnię doskonałą.

Niemcy - koniec lat dwudziestych. Młody aktor o lewicowych poglądach Hendrik Hofgen (Klaus Maria Brandauer) marzy o życiowym sukcesie. Pierwszym etapem jego planu jest małżeństwo z bogatą Barbarą Bruckner (Krystyna Janda). Wkrótce dzięki protekcji teścia otrzymuje angaż do Teatru Narodowego i wymarzoną rolę Mefista w "Fauście" Goethego.

Rafał Wilczur jest bardzo dobrym chirurgiem. Pewnego dnia opuszcza go żona, zabierając ze sobą ich jedyną córkę. Wilczur upija się, zostaje uderzony w głowę i traci pamięć. Od tego czasu przez kilkanaście lat tułając się po świecie, stara się przypomnieć sobie kim jest.

Witek Długosz wychowywany był tylko przez ojca. Matka i jego brat bliźniak zmarli w trakcie porodu w 1956. Mieszkali wówczas w Poznaniu. Potem przeprowadzili się do Łodzi i zamieszkali u ciotki zagorzałej komunistki… Po maturze Witek rozpoczyna studia medyczne. Kiedy umiera ojciec, bierze urlop dziekański i przeprowadza się do Warszawy… Losy bohatera to nieustanne poszukiwanie własnej drogi. Z wielkim przekonaniem angażuje się w działalność organizacji młodzieżowej pod patronatem działacza partyjnego. Kiedy nie spełnia to jego oczekiwań, z nie mniejszym zapałem poświęca się pracy konspiracyjnej w opozycji. Odmawia przyjęcia paszportu, gdy warunkiem jego otrzymania jest współpraca ze służbami. Poświęca się pracy naukowej, odmawia wstąpienia do partii… Wydaje się, że wreszcie znalazł swoje miejsce na ziemi… Ale czy na długo?

Jest sierpień roku 1980. W stoczni Gdańskiej rozpoczyna się strajk. Jednym z jego organizatorów jest Maciek Tomczyk syn Mateusza Birkuta. Władze radiokomitetu wysyłają na Wybrzeże redaktora Winkla, aby zebrał materiały na temat Tomczyka. Mają one posłużyć do spreparowania reportażu oczerniającego przywódców strajku. Winkel wnika w środowisko opozycji. Poznaje prawdę o życiu Tomczyka, spotyka ludzi, nie boją się głośno mówić o zbrodniach władzy ludowej. Zaczyna rozumieć, że w Polsce rzeczywiście można coś zmienić. Ale czy starczy mu odwagi, by przejść na stronę barykady?