Dramat 1981

Saga zamożnej rodziny z Denver, zawdzięczającej swoje bogactwo pracy w przemyśle naftowym. Patriarchą jest Blake Carrington, którego obecna żona, Krystle, była jego sekretarką. Blake ma dzieci: Adama, zaginionego w dzieciństwie w wyniku porwania, kapryśną i zepsutą córkę Fallon, Stevena, który nie kryje się z tym, że jest gejem, oraz Amandę, którą ukrywa przed Blakiem jego była żona, przebiegła Alexis Colby. Głównym wątkiem serialu jest rywalizacja pomiędzy dwiema dużymi korporacjami: „Denver Carrington” i „ColbyCo”.

Mark wraca do domu ze służbowego wyjazdu i zastaje żonę w całkowitym rozbiciu emocjonalnym. Załamana psychicznie Anna żąda wkrótce rozwodu i zostawiwszy męża oraz synka wyprowadza się. Mark podejrzewając, że to przez kochanka wynajmuje detektywa by ją śledził. Tymczasem sam poznaje podobną do żony Helen.

Fabuła filmu została oparta na kanwie prawdziwych wydarzeń. Jest rok 1924, w którym ma odbyć się olimpiada. Obserwujemy dwóch bohaterów, którzy udział w mistrzostwach traktują zupełnie inaczej. Jeden z nich, Szkot, ma talent i chce go jak najlepiej wykorzystać dla zdobycia sławy, drugi, będący żydowskiego pochodzenia, traktuje bieg na 100 metrów całkowicie odmiennie. Dla niego to bieg ku chwale Boga a zwycięstwo ma zupełnie inny charakter. Który z nich wygra tę osobistą rozgrywkę?

W czasie wydarzeń sierpniowych w 1980 roku autor scenariusza Aleksander Ścibor-Rylski przebywał za granicą. W ciągu sześciu dni na podstawie dokumentów, relacji świadków, zapisów magnetofonowych napisał scenariusz Człowieka z żelaza. Wyjaśniając tytuł filmu powiedział: Birkut przyjechał ze wsi na budowę Nowej Huty twardy i takim pozostał. Narasta w nim świadomość, ale jako charakter pozostaje monolitem od początku do końca. Jego syn najpierw prezentuje się jako młody człowiek, dość nieufny i zamknięty w sobie. Jest dopiero takim kawałkiem żelaza, który trzeba wykuć. I wykuwa go życie - śmierć ojca, rok 1976, działalność w wolnych związkach zawodowych i wreszcie sam strajk. Fabuła filmu jest kontynuacją losów rodziny Birkutów. Syn Mateusza Birkuta, Maciek Tomczyk, jest robotnikiem w stoczni gdańskiej. Jest także aktywnym działaczem komitetu strajkowego. Dziennikarz radiowy Winkel otrzymuje polecenie zrealizowania reportażu kompromitującego Tomczyka. Winkel przyjeżdża do Trójmiasta, składa wizytę Badeckiemu, przedstawicielowi lokalnych władz.

Pewien komendant jednego z niemieckich obozów koncentracyjnych, po rozmowie z więźniami, wpada na pomysł zorganizowania meczu piłkarskiego. Pomysł ten podchwytuje propaganda trzeciej rzeszy i rusza on tylko na znacznie większą skalę, niż pierwotnie zakładano. Przeciwko Niemcom ma stanąć drużyna, złożona z międzynarodowych gwiazd, będących obecnie w ich obozach. Tylko, że niektórzy członkowie drużyny, chcą dzięki niemu uciec z niewoli. Pozostaje więc dylemat uciec w trakcie i okryć się hańbą, czy dać z siebie wszystko i wygrać.

W czasie ekstremalnej fali upałów piękna Matty i prawnik Ned nawiązują romans. Wkrótce zaczynają planować morderstwo bogatego męża kobiety.

Włóczący się po Ameryce Frank nawiązuje romans z żoną swojego nowego pracodawcy - Corą. Kochankowie zaczynają planować zabójstwo mężczyzny.

Porzucony przez żonę, chirurg Rafał Wilczur szuka zapomnienia w alkoholu. Po tym jak zostaje uderzony w głowę, traci pamięć. Wkrótce jego wiedza medyczna powraca, a on sam zostaje wiejskim znachorem, nie pamiętając, kim jest.

Niemcy - koniec lat dwudziestych. Młody aktor o lewicowych poglądach Hendrik Hofgen (Klaus Maria Brandauer) marzy o życiowym sukcesie. Pierwszym etapem jego planu jest małżeństwo z bogatą Barbarą Bruckner (Krystyna Janda). Wkrótce dzięki protekcji teścia otrzymuje angaż do Teatru Narodowego i wymarzoną rolę Mefista w "Fauście" Goethego.

Witek Długosz wychowywany był tylko przez ojca. Matka i jego brat bliźniak zmarli w trakcie porodu w 1956. Mieszkali wówczas w Poznaniu. Potem przeprowadzili się do Łodzi i zamieszkali u ciotki zagorzałej komunistki… Po maturze Witek rozpoczyna studia medyczne. Kiedy umiera ojciec, bierze urlop dziekański i przeprowadza się do Warszawy… Losy bohatera to nieustanne poszukiwanie własnej drogi. Z wielkim przekonaniem angażuje się w działalność organizacji młodzieżowej pod patronatem działacza partyjnego. Kiedy nie spełnia to jego oczekiwań, z nie mniejszym zapałem poświęca się pracy konspiracyjnej w opozycji. Odmawia przyjęcia paszportu, gdy warunkiem jego otrzymania jest współpraca ze służbami. Poświęca się pracy naukowej, odmawia wstąpienia do partii… Wydaje się, że wreszcie znalazł swoje miejsce na ziemi… Ale czy na długo?