Dramat 1994

Charles jest kawalerem, który od lat nie potrafi się ustatkować. Na ślubie swoich przyjaciół poznaje Amerykankę Carrie.

Valentine poznaje emerytowanego sędziego. Wkrótce odkrywa, że mężczyzna skrywa pewien sekret.

Jeszcze za życia Wyatt Earp był uważany za legendę Dzikiego Zachodu. Film Lawrence'a Kasdana opowiada o burzliwej młodości Wyatta i wydarzeniach, które sprawiły, że na jego piersi zabłysła gwiazda szeryfa.

W 1994 grupa przyjaciół kończy collage i próbuje wejść w dorosłe życie. Niestety rzeczywistość nie jest taka kolorowa jak przypuszczali. Ideały z czasów szkolnych przegrywają z problemami dnia codziennego.

Ameryka, lata sześćdziesiąte dziewiętnastego wieku. W domostwie zwanym Orchard House od pokoleń mieszka rodzina Marchów. Pod nieobecność ojca, walczącego na wojnie secesyjnej, wyłączną opiekę nad czterema dorastającymi córkami sprawuje ich matka, Marmee. Marmee wyraźnie wyprzedza swoją epokę wpajając córkom ideały wolności i niezależności, zachęcając je przy tym, aby samodzielnie poszukiwały swego miejsca w życiu.

Chłopiec jest świadkiem samobójstwa. Zostaje też poinformowany o powiązaniach mafijnych w mieście. Jego tropem podążają mordercy, FBI, a on sam zwraca się o pomoc do pewnej pani prawnik.

Grupa trzech transwestytów - spokojny Tick, znany powszechnie jako Mitzi, zbuntowany Adam, który chce aby zwracano się do niego Felicia, i dystyngowana Bernadette, która przed operacją zmiany płci miała na imię Ralph, wyruszają w objazd z programem popisów kabaretowych będących połączeniem wyjątkowej tandety i zabawnej ekstrawagancji. Podróż przez pół Australii trio odbędzie w autokarze pomalowanym na wściekły róż, zwanym pieszczotliwie Priscilla. W czasie drogi przekonają się, że nie wszyscy życzliwym okiem spoglądają na wygibasy dziwacznych przybyszów odzianych w kobiece ciuszki i pantofle na wysokich obcasach. [opis dystrybutora]

"Królestwo" to nazwa wielkiego szpitala w Kopenhadze. Doktor Stig Helmer (Ernst-Hugo Järegard), kłótliwy szwedzki neurochirurg nienawidzący Duńczyków, spóźnia się na poranne spotkanie. Podczas jego nieobecności rejestrator Hook (Soren Pilmark) przyjmuje pacjentkę, starszą panią Drusse (Kirsten Rolffes) na badanie mózgu. Jej syn, Bulder (Jens Okking), technik i pielęgniarz, pragnie uprzyjemnić kolejny, dwudziesty piąty już pobyt matki na oddziale neurologicznym. Helmer dostaje furii uważając, że nadszarpnięto jego autorytet i nakazuje natychmiastowe wypisanie pani Drusse, tym bardziej, że odkrywa jej podręcznikową wręcz symulację. Syn administratora szpitala, stażysta Mogge (Peter Mygind), zostaje odtrącony przez piękną pielęgniarkę Camillę (Solbjorg Hojfeldt). Chcąc zamanifestować swe niezadowolenie odcina głowę ciału leżącemu w kostnicy i podrzuca do jej pokoju w plastikowej torbie. Ale torbę otwiera przypadkowa studentka i Mogge musi ją ukryć w swojej szafce.

Małżeńska para przestępców zostaje wynajęta w celu zorganizowania napadu. Dość szybko okazuje się, że oboje zostali wynajęci jako przynęta dla policji. Małżeństwo postanawia rozpocząć swoją własną grę.

Małgorzata de Valois zostaje zmuszona do zawarcia małżeństwa z Henrykiem z Nawarry. Wkrótce dochodzi do rzezi hugenotów.