Utrata pracy w wielkiej korporacji zmusza Toomasa do poszukiwania innego źródła dochodów. Zaczyna od bycia hydraulikiem, a kończy na angażu we włoskich porno-westernach. Swoje nowe zajęcie ukrywa przed ciężarną żoną. Ona jednak też ma swoje tajemnice – wykłady o dominacji kobiet z praktycznymi ćwiczeniami na męskim niewolniku. Sekrety małżonków jednak wkrótce wyjdą na jaw... Bezkompromisowa i niecenzuralna animacja z wilkami w rolach głównych, która łamie konwenanse i prowadzi do nieprzewidywalnego finału. Charakterystyczni bohaterowie Chintis Lundgen jeszcze nigdy nie byli tak bezpruderyjni.
Aleksandr Sokurow to człowiek-instytucja współczesnej kinematografii rosyjskiej. Od początku swej przygody z filmem - niepokorny, mający swoje zdanie nie tylko w kwestiach związanych ze sztuką filmową. Jego szerokie spojrzenie na pracę filmowca, zataczające kręgi filozoficzne i społeczne, historyczne i polityczne jest przedmiotem dokumentalnego eseju Kilpeläinen. Niegdyś Sokurow był solą w oku komunistów, dziś otwarcie krytykuje Władimira Putina. Jak twierdzi – Rosja za 20 lat będzie zupełnie inna. Choć jeszcze nie wiadomo jaka. GŁOSU SOKUROWA warto posłuchać - jak zresztą każdego, który jest tak zreflektowany i analityczny, szczery i prawdziwie mądry, wyważony i do gruntu humanistyczny.
Trzech młodych indywidualistów rzuca wszystko i ucieka z Estonii lat 80. do Szwecji. Wkrótce odkrywają, że życie w wolnym świecie też nie jest usłane różami.
Boska Komedia w wydaniu Tony’ego – menadżera średniego szczebla – zaczyna się tym cytatem z Dantego. Dotknięty kryzysem wieku średniego, w obliczu śmierci ojca zaczyna kalkulować szanse na własne zbawienie. Umiarkowanie sceptyczny, zgodnie z zakładem Pascala liczy na to, że wystarczy odrobina starań, przyzwoitości i kilka poświęceń, by nie rozczarować się podczas ewentualnego Sądu Ostatecznego. Świętość nie zna jednak kalkulacji i umiaru, a asceza nie polega na biernym przyjmowaniu do wiadomości kolejnych strat. Za szybami szklanych domów, pod naszymi trawnikami kryje się prawdziwe pandemonium, w którym zło i świętość tworzą jednolity amalgamat. Ekonomiczna racjonalność i święty szał – wzajemnie nieprzetłumaczalne – w chwilach zetknięcia produkują zwyrodniałe homunkulusy. Masowo ćwiartowani kandydaci na świętych kończą na śmietnikach jako nikomu nieprzydatne relikwie. Jedyną cyfrą, która ostaje się w tej ekonomii świętości jest szóstka. W pojedynkę wyraża niedoskonałość człowieka, przedstawiona trzykrotnie – numer bestii.
Bohaterką filmu "Kuhu Põgenevad Hinged" (pl. Gdzie Idą Dusze) jest szesnastoletnia Ann (bohaterka książek Aidiego Vallika - estońskiego pisarza). Całe życie dziewczyny zaczyna się walić - nowo narodzony braciszek może umrzeć, matka nie chce z nią rozmawiać, a ojciec zaczyna pić. Ann musi sama znaleźć odpowiedzi na dręczące ją pytania. Najpierw szuka pomocy w kościele i u wróżki, potem u mrocznej, gotyckiej sekty. Choć życie nie układa się po myśli Ann, dziewczyna zaprzyjaźnia się z Mayą (w tej roli estońska piosenkarka, wokalistka zespołu Vanilla Ninja), z kimś, na kim może polegać.
Pewnego sennego, sobotniego poranka 30-letni pracownik budowlany Erik dostaje wstrząsającą wiadomość. Jego była dziewczyna Moonika, której nie widział od sześciu miesięcy, właśnie zaczyna rodzić jego dziecko. Jakby tego było mało, kobieta stwierdza, że nie jest gotowa na macierzyństwo. Jeśli Erik też nie chce dziecka, ich córeczka zostanie oddana do adopcji. Decyzja należy do niego.
Sędzia na sali sądowej trzyma się litery prawa. Jego zadaniem jest reprezentowanie często surowych praw. Jednak jego życie osobiste to totalny chaos. Pewnego dnia Sędzia podejmuje decyzję o wydaniu długiego wyroku więzienia na oskarżoną kobietę. Jej brat nie zgadza się z bezwzględną decyzją. Zaczyna podążać za Sędzią, by nakłonić go do zmiany zdania. Między mężczyznami dochodzi do konfliktu, w wyniku którego życie Sędziego zmienia się diametralnie. Będzie zmuszony wyruszyć w długą drogę. Napotka na niej wielu niezwykłych ludzi w niecodziennych, absurdalnych sytuacjach.