Filmy Francja

Związek Radziecki, 1937 r. Tysiące listów więźniów niesłusznie oskarżonych przez reżim zostaje spalonych w celi więziennej. Wbrew wszelkim przeciwnościom jeden z nich dociera do celu, na biurko nowo mianowanego lokalnego prokuratora, Aleksandra Korniewa. Walczy o spotkanie z więźniem, ofiarą agentów tajnej policji, NKWD. Doświadczony i uczciwy bolszewik, młody prokurator uważa, że ​​doszło do awarii. Dążenie do sprawiedliwości zaprowadzi go do biura Prokuratora Generalnego w Moskwie. W czasach wielkich czystek stalinowskich człowiek pogrążył się w totalitarnym reżimie, którego nazwy nie dało się nazwać.

Policjant po przejściach, Moreau, i jego nowa partnerka wpadają na trop szajki przestępców tworzących narkotyk dający supermocne. Jak się okazuje, potrzebna jest do tego krew obdarzonych nimi ludzi. Szukając bandytów, Moreau – ze względu na swój dar – sam staje się ich celem, a jedynym sposobem, by ich powstrzymać, jest zwrócenie się o pomoc do dwójki byłych superbohaterów.

Dwóch staruszków Claude Ratinier i Francis Chérasse prowadzą spokojne życie na uboczu miasteczka, pijąc wódkę i gotują swój słynny kapuśniaczek. Wszystko zmienia się, gdy miejscowy mer postanawia wysiedlić staruszków i zbudować na miejscu ich gospodarstw park rozrywki. Kiedy wszystko wydaje się przesądzone odwiedza ich kosmita, który w zamian za poczęstunek postanawia im pomóc.

Najpiękniejszy film tegorocznego festiwalu w Cannes. Nagrodzone Grand Prix Blisko Lukasa Dhonta to sensualna, czuła opowieść o przyjaźni dwóch 13-latków. Léo i Rémi uwielbiają spędzać ze sobą czas, ich relacja jest intensywna, spontaniczna, żywa. Jednak głupie plotki, presja rówieśników i zagubienie w świecie, który nigdy nie jest oczywisty, powodują, że Léo zaczyna się oddalać i ranić Rémiego. Nikt we współczesnym kinie nie potrafi pracować z młodymi aktorami tak, jak autor pamiętnej Girl – z każdego gestu, spojrzenia, wypowiedzianego słowa kilkunastoletnich aktorów bije prawda. Dhont opowiada o bezradności, która jest nieodłącznym elementem dojrzewania – któż mając 13 lat, potrafi ocenić siłę swoich uczuć i decyzji? 31-letni belgijski reżyser nikogo nie ocenia i kieruje się niezwykłą empatią, która wyróżnia tylko największych humanistów światowego kina. Blisko staje się nie tylko pięknie sfilmowaną historią coming-of-age, lecz przede wszystkim uniwersalnym filmem o akceptacji swoich błędów i nauce przeżywania najtrudniejszych, najbardziej bolesnych emocji.

Ainara to idealistyczna i błyskotliwa siedemnastolatka, która wkrótce musi zdecydować, jaki kierunek studiów wybierze. Młoda kobieta ujawnia jednak, że czuje się coraz bliżej Boga i jest gotowa podjąć życie w klasztorze. Wiadomość ta zaskakuje całą rodzinę, tworząc przepaść i próbę ognia dla wszystkich.

Gdy narzeczona porzuca go przed ołtarzem dla swojego eks, młodemu mężczyźnie nie pozostaje nic innego, jak wyjechać w romantyczną podróż poślubną ze swoją matką.

Szwecja, rok 1632. Po śmierci Gustawa Adolfa na polu bitwy, Krystyna Wazówna (Malin Buska) jako sześciolatka, zostaje następczynią swego ojca. Dorasta na konserwatywnym dworze luterańskim. Odrzucona przez matkę, zdominowana przez mężczyzn, od dziecka przedkłada naukę władania szpadą nad kobiece rozrywki. Wstępując na tron w wieku lat osiemnastu, obiecuje podtrzymać tradycję i poślubić ciotecznego brata, syna przyrodniej siostry Gustawa Adolfa, Karola Gustawa. Nie wywiązuje się jednak z obietnicy, odmawia również licznym adoratorom. Spiskujące otoczenie widzi w hrabinie Ebbie (Sarah Gadon), którą Krystyna wydaje się być zainteresowana, klucz do kontrolowania ekscentrycznej królowej. Spiskowcy nie doceniają jednak przenikliwego umysłu władczyni, rozmiłowanej zarówno w podwładnej, jak i w kartezjańskiej idei "wolnej woli".

George Fahmy (Fares Fares) to największa gwiazda egipskiego kina. Zwany jest „faraonem ekranu”. Zwraca na niego uwagę sam prezydent Egiptu Abd al-Fattah as Sisi, który życzy sobie, aby gwiazdor zagrał główną rolę w filmie biograficznym, gloryfikującym prezydenta. Okazuje się, że jest to propozycja nie do odrzucenia – władza szantażem wymusza na aktorze jej przyjęcie. Początkowo, jak przystało na gwiazdę, bohater liczy na to, że będzie miał sporo do powiedzenia, zarówno w sprawie swojej roli, jak i kształtu całego filmu. Szybko jednak zostaje sprowadzony na ziemię. Głównie za sprawą obecnego na planie tajemniczego doktora Manssoura, który sprawuje pieczę nad produkcją i jej odpowiednim, propagandowym tonem. Sytuację dodatkowo komplikuje romans, w jaki Fahmy wdaje się z żoną jednego z wysoko postawionych generałów. To moment, w którym fikcja i rzeczywistość zaczynają się niebezpiecznie przenikać.

Wtorek, 10 lipca 1973 roku, Praga, przystanek na alei Obrońców Pokoju. Kobieta, lat 22, będąca zawodowym kierowcą, wjechała ciężarówką model Praga RN w grupę ludzi oczekujących na tramwaj. 8 osób zginęło, 12 zostało rannych. To nie był nieszczęśliwy wypadek. Działała z premedytacją. Chciała zabić jak najwięcej osób. Nie uciekała przed milicją. Nie broniła się na procesie. Była ostatnią kobietą w byłej Czechosłowacji, na której wykonano karę śmierci. Dwa dni przed swoim czynem napisała list. "Dlaczego to robię? Żeby zrozumieli, że istnieje kres bezsilności jednostki. Jestem samotnikiem. Człowiekiem zniszczonym przez ludzi. Mam wybór - zabić siebie albo innych. Wybieram zemstę." Ja, Olga Hepnarová

Nazif, który chcąc pomóc swojej rodzinie, zajmuje się zbieraniem złomu, z trudem wiąże koniec z końcem. Dni upływają mu za poszukiwaniu żelastwa, w tym czasie jego partnerka Senada zajmuje się domem i dwiema małymi córeczkami. Niedługo urodzi trzecie dziecko. Po powrocie do domu po pracowitym dniu Nazif znajduje dziewczynę chorą, leżącą w łóżku. Następnego dnia pożycza samochód i zawozi ją do najbliższego szpitala. Okazuje się, że dziecko, które Senada nosi w sobie, nie żyje. W jej brzuchu znajduje się pięciomiesięczny martwy płód. Sytuacja jest krytyczna - kobieta musi natychmiast zostać przetransportowana do odległego szpitala.