Zrealizowany w ograniczającym ekranową przestrzeń formacie 1:33 Początek umiejętnie wykorzystuje napięcie między tym, co w kadrze, a tym, co poza nim – i chodzi tu zarówno o ludzkie, jak i boskie interwencje. Dea Kulumbegashvili umieściła akcję swojego debiutu w odizolowanej gruzińskiej wsi. Jego bohaterkę zamyka w czterech ścianach domu, w których kobietę dodatkowo ograniczają reguły życia religijnego, co potęguje wrażenie alienacji i obcości. Jakby tego było mało, Yana jest żoną lidera tutejszej wspólnoty Świadków Jehowy, odrzucanej i prześladowanej mniejszości (choć jej członkowie stąd pochodzą).
Lato, piękne, prastare gruzińskie miasto Kutaisi. Na Lisę i Giorgiego, parę u progu miłości, spada klątwa – we śnie przechodzą tajemniczą przemianę i następnego dnia widzą w lustrze obcą, nie swoją twarz. Gdy przychodzą na umówione spotkanie, nie mogą się rozpoznać. Los jednak chce, by pozostali blisko siebie. Słońce rozświetla ulice, zbliżają się mistrzostwa świata w piłce nożnej, biegają dzieci, uliczne psy wędrują do ulubionych knajpek, szeleszczą liście bujnych drzew, szumi spieniona rzeka.
W środku nocy do zapomnianej wioski w północnej Gruzji przybywa nieznajoma kobieta. Marina, izraelska prawniczka, która całe życie ukrywała swoją przeszłość i tożsamość, wraca do Gruzji, by sprowadzić do Izraela 11-letniego chłopca Nino, porzuconego przez matkę w niemowlęctwie. Spotyka Dato, brata Nino, który opiekował się chłopcem przez całe życie. Pomimo wrogości, jaką w niej budzi, zgadza się jej pomóc. Podróż Dato i Mariny, dwojga nieznajomych, burzy mury alienacji i gniewu, zmieniając ich perspektywę patrzenia na świat i na siebie samych.
Krajobraz górniczego miasteczka. Figura górnika na krzyżu wznosi się na pagórku przed zejściem do kopalni. To postać świętego, opiekuna zjeżdżających pod ziemię. Poddany renowacji posąg znika z magazynu. Jak daleko mieszkańcy posuną się w poszukiwaniu nadziei i cudów?
Tytułowy chłopiec o niebieskich oczach to Petros - nastolatek mieszkający w malowniczej wsi położonej na Cyprze, w której panują przesądy. Kieruje się on w życiu konserwatywnymi, surowymi zasadami i hołduje tradycjom swojej miejscowości.
To artystycznie ascetyczny dramat zawierający ledwie kilkanaście linijek dialogu. Film porównywany przez krytyków do dzieł Tarkowskiego, Bressona i… Szekspira. Film przenosi nas nad graniczną rzekę Inguri, dzieląca Gruzję od Abchazji. Jest 1992 rok, trwa wojna abchasko-gruzińska. Na jednej z wielu wysepek w środku nurtu rzeki mieszka stary, gruziński rolnik Abga (İlyas Salman) i jego nastoletnia wnuczka Asida (Mariam Buturishvili), którzy usiłują uprawiać na niej kukurydzę. Otaczają ich patrole wojskowe obu stron. Pewnego dnia dziewczynka odkrywa że na wyspie ukrył się młody, gruziński żołnierz. Idylla Kukurydzianej Wyspy się kończy.
W zwykłym społeczeństwie patriarchalnym w Gruzji trzy pokolenia żyją pod jednym dachem. Wszyscy są wstrząśnięci, gdy 52-letnia Manana (Ia Shugliashvili) postanawia wyjechać z domu rodziców i żyć samotnie. Bez rodziny i męża zaczyna podróż w nieznane.
Lisa, fotografka, zaginęła. Ostatnie informacje o Lisie mówią, że fotografowała stadiony piłkarskie w siedmiu różnych wioskach w całej Gruzji. Jej tata Irakli postanawia jej szukać i podróżuje po tych miejscach. Levani, najlepszy przyjaciel Lisy i niewidzialna osoba, wyrusza na pomoc. Wraz ze zmianą scenerii, z jednego stadionu na drugi, zmieniają się ludzie i ich historie. Napięcie narasta podczas tych prostych, a czasem zabawnych przygód, ponieważ każde boisko piłkarskie i każda odwiedzona wioska zmniejszają szansę na odnalezienie Lisy.
Dwunastoletni Toma zostaje wyrzucony ze szkoły po nieustannym prześladowaniu przez kolegów z klasy. Jego ojciec, Nemo, z którym nie utrzymywał kontaktu, zaginął, gdy chłopiec miał zaledwie dwa lata, zaprasza go do rodzinnej wioski. Miejscowi nie akceptują niechcianego powrotu Nemo. On jednak nie boi się nikogo i jest zdeterminowany, by przekazać synowi starożytną tradycję polowania na jelenie. W ten feralny weekend Toma uczy się przetrwania, niezależności i odkrywa mroczne sekrety przeszłości ojca.