Filmy Gruzja

Przeszukaj katalog
Młoda dziewczyna ze wsi przyjeżdża do Paryża na studia. Szuka mieszkania, ale nikt nie chce jej wynająć. Zrozumiała, że jest tylko jeden sposób - oszukiwać.
Podczas konfliktu między Gruzją a Abchazją, mały Tedo wraz z matką uciekają z rodzinnej Abchazji. Jego ciężko chory ojciec musiał pozostać w domu. Kilka lat później, 12-letni Tedo i jego matka usiłują związać koniec z końcem, mieszkając na obrzeżach gruzińskiej stolicy Tbilisi. Tedo jest pomocnikiem w warsztacie samochodowym, matka zaś pracuje jako ekspedientka. Tedo nie potrafi pogodzić się z ciężkim losem uchodźcy. Gdy pewnego dnia nakrywa matkę z kochankiem, postanawia wrócić do Abchazji i odnaleźć ojca, z którym od przyjazdu do Gruzji urwał się kontakt. Uniwersalna historia o konsekwencjach wojny, nacjonalizmie oraz dzieciach, które zbyt szybko zmuszone były dorosnąć.
Półtora roku po tym, jak mafia zamordowała męża Tamary, to nad nią zbierają się mroczne chmury śmierci. Najlepszy przyjaciel kobiety, Borys, też jest policjantem. Wiedziony potrzebą rozwiązania sprawy śmierci kolegi i skrywanymi uczuciami wobec Tamary otwiera własne śledztwo.


Komedia o dwóch starych przyjaciołach, jeden śmiertelnie poważny, drugi o usposobieniu awanturniczym. Wszystko jest tu jednak związane z eleganckim dużym budynkiem. Film przedstawia luźno powiązane obrazy. Pośród całego tego chaosu istnieją przestrzenie snu, historie miłosne, mocne przyjaźnie, które pozwalają nam mieć nadzieję, że jutro będzie lepiej niż dzisiaj.
Współczesne Tbilisi. April (Khatia Nozadze) ma trzydzieści cztery lata i zarabia na życie jako prostytutka w luksusowym hotelu. Pewnego dnia poznaje tam Dije (Daniel Antony Onwuka), młodego imigranta z Nigerii. Chłopak wierzył, że zmierza do stanu Georgia w Stanach Zjednoczonych. Splot nieporozumień sprawił, że wylądował on w dalekiej i obcej Gruzji. Między April i Dije rodzi się niespodziewanie uczucie. Każde z nich wierzy, że mają szanse na lepsze życie. Pełen prawdziwych emocji dramat o dwójce zakochanych ludzi na życiowym zakręcie. Mimo wielu przeciwności losu, każde z nich stara się znaleźć swoje miejsce w świecie i zawalczyć o swoją miłość.
W zniszczonym wojną kraju, pałac prezydencki dostaje się w ręce sił powstańczych. Prezydent (Hossein Mahjoub) zdążył uciec, eskortowany przez premiera i czterech strażników. Radzą prezydentowi wyjechać za granicę, ale prezydent nie chce zostawić swoich ludzi. Chce dotrzeć do lojalnych żołnierzy, którzy podobno czekają na niego w odległej wiosce Khibula. Podróż jest trudna: pieszo przez górzysty teren i mróz. Niewidzialne siły wroga ścigają prezydenta, pozostając niewidocznymi i niesłyszanymi, ale upewniając się, że prezydent wie, że go ścigają. W Khibuli jednak nie ma lojalnych żołnierzy. Prezydent zaczyna wątpić w swojego premiera i strażników. Fizyczna podróż staje się duchową podróżą do celu, która jest nieznana ludziom, którzy ślubowali, że go ochronią. Rola jego opiekunów staje się niejasna: czy ścigają go, chroniąc go przed siłami wroga czy przed samym sobą? Prezydent wyrusza wyżej w góry, ścigany zarówno przez swoich przyjaciół, jak i wrogów.
Opowieść o niespełna trzydziestoletnim Giorgim Meschim (w tej roli Giorgi Petriaszwili), robotniku w kopalni na przedmieściach Tbilisi, to historia zakażenia Złem. Mężczyzna przez przypadek staje się świadkiem zbrodni – mafijnej egzekucji, której ofiarą pada znany gruziński piłkarz. Przyglądając się zwłokom już po odjeździe zabójców, Giorgi przekonuje się, jakie to proste – zabić człowieka. Na dodatek nieudolność policji sprawia, że winni nie zostają aresztowani i nie ponoszą kary. Z czasem Meschi zdradza coraz bardziej perwersyjną fascynację nikczemnością. Studiuje stare dokumenty, chcąc wniknąć w umysły zbrodniarzy sprzed lat; nie dostrzega przy tym, że w niebezpieczny sposób zbliża się do granicy, której nikt nie powinien przekraczać.
37-letnia Irina, z zawodu lekarka, wraca do domu po odbyciu kilkuletniej kary pozbawienia wolności. W domu nikt tak naprawdę na nią nie czeka, mimo że kobieta ma rodzinę – bezrobotnego męża, zbuntowaną nastoletnia córkę i młodszego syna. Aby rozpocząć nowe życie i znowu stać się pełnoprawnym członkiem społeczeństwa, Irina musi odzyskać zaufanie bliskich i zdobyć jakąś pracę. Sprawy nie idą jednak zgodnie z planem. W Megrelii, gdzie odwiedza matkę i grób niedawno zmarłego ojca, kobieta jest świadkiem dziwnego wypadku, który budzi w niej niespodziewane emocje i zmusza ją do podjęcia nieoczywistej decyzji. Intrygujący gruziński dramat w reżyserii wyróżnionego na MFF w Locarno Dito Tsintsadzego (Strach przed strzelaniem). Produkcja zdobyła dwie nagrody na MFF w Szanghaju.
Film opowiada historię Keti i jej syna Nika, którzy znajdują się w trudnej sytuacji, gdy chłopak potrąca starca. Rodzina ofiary obiecuje powstrzymać się od wnoszenia zarzutów przeciwko nastolatkowi, jeśli ten zrekompensuje im stratę w gotówce.
Bohaterem filmu gruzińskiego reżysera Levana Koguashviliego jest były zapaśniczy mistrz Kakhi. Mężczyzna, dla którego obok sportowej kariery zawsze najważniejsza była rodzina. Kiedy okazuje się, że mieszkający na nowojorskim Brooklynie syn bohatera wpada w poważne tarapaty, Kakhi nie ma wątpliwości, że jego ojcowskim obowiązkiem jest zapewnienie mu pomocy. Zostawia zatem dom i wyrusza w długą podróż, której celem jest Brighton Beach, dzielnica z uwagi na swoją specyfikę nazywana też Małą Odessą. Zamieszkują tam przede wszystkim imigranci z byłego Związku Radzieckiego, tworząc silną kulturową enklawę w mieście będącym uosobieniem amerykańskiego snu. Miejsce to, gdzie wyczuwalna nostalgia, tęsknota za ojczyzną mieszają się z wyzwaniami codziennego życia, jest zresztą kolejnym ważnym bohaterem filmu, który wybrany został gruzińskim kandydatem do Oscara.

Słowa kluczowe