Komedia 1944

Anne Crandall, po śmierci swojego męża - byłego burmistrza, sama zostaje wybrana na to stanowisko w małym miasteczku w Vermont. Kobieta samotnie wychowuje córkę męża z jego pierwszego małżeństwa. Tymczasem co roku, przed pomnikiem jej zmarłego męża odbywają się uroczystości rocznicowe. Pomnik zostaje jednak zniszczony przez piorun. Pasierbica Anny uważa, że należy postawić nowy posąg, zamiast reperować stary. Anne zostaje wysłana do Nowego Jorku, by porozmawiać w tej sprawie z rzeźbiarzem, Georgem Cordaym. Na miejscu kobieta zostaje wplątana w intrygę w nocnym klubie, wzięta za striptizerkę i osadzona w więzieniu. Po powrocie, Anne próbuje sprawić, by skandal nie wyszedł na jaw. Chce też zapomnieć o rzeźbiarzu...

Film przedstawia perypetie Fibbera McGee i jego żony Molly, którzy opuszczają swoje fikcyjne miasto Wistful Vista i udają się do Waszyngtonu, by odwiedzić krewnego. Plotki w ich sąsiedztwie szybko rozrastają się do absurdalnych rozmiarów, sugerując, że ich podróż ma na celu doradzanie rządowi. Po przybyciu do stolicy Fibber, wplątując się w rozmaite sytuacje, wywołuje zamieszanie, w tym w Senacie. Film wykorzystuje humor i postacie znane z audycji radiowej, aby opowiedzieć historię o "absolutnie przeciętnym Amerykaninie" i jego zderzeniu z wielką polityką.

Korsykański rybak jest ofiarą zemsty, ponieważ trzyma z siostrzenicą biznesmena, który chce stworzyć nadmorski kurort, ku wielkiemu gniewowi wyspiarzy.

Stary antykwariusz Frédéric Grimaud (André Lefaur), nad brzegiem Sekwany, na "Quai Aux Fleurs", ma cztery cudowne córki, wokół których krąży kilku młodych mężczyzn. Niestety Rosine (Odette Joyeux) jest zakochana w narzeczonym swojej siostry. Dobry lekarz Bernard (Bernard Blier) przychodzi jej na ratunek. Zaczyna się historia złożona z małych romansów, czasem na pograniczu tragedii. Można podsumować całą fabułę filmu: młoda dziewczyna dowiaduje się, jak bolesne jest dorastanie.

Pracownik, który nie wie, że jest dziedzicem, dowie się pewnego dnia, że powinien być szefem firmy obuwniczej, w której pracuje.

Po piętnastu latach amnezji, były żołnierz pierwszej wojny światowej, wraca do rodziny, której nie rozpoznaje.

Albert Maulette (Albert Préjean), właściciel dobrze prosperującego kabaretu "La Vie de Plaisir", zakochał się po swoim pierwszym spotkaniu w Hélène de Lormel (Claude Génia), której rodzice arystokraci znajdują się na krawędzi ruiny. Monsieur de Lormel (Aimé Clariond) domaga się przede wszystkim, aby jego przyszły zięć sprzedał swój klub nocny, zanim wyrazi zgodę na ożenek. Ale po ślubie życie Alberta to nie przyjemności. Harmonia zostaje szybko zakłócona, w związku z hipokrytycznymi konwencjami całej rodziny Helen. Ona, która nadal jest adorowana przez hrabiego de Boieldieu (Maurice Escande), prosi o rozwód. Dopiero po pewnym czasie zrozumie dobroć i wspaniałomyślność męża.

Nieśmiała dziewczynka dorastająca w Indochinach wraca do Paryża, aby znaleźć swojego ojca, którego zna pod nazwiskiem Paul Menard. Spotyka się jeden po drugim z tymi wszystkimi, którzy noszą to nazwisko.

Pierre Trévoux (Raymond Rouleau) jest młodym mężczyzną, który jest pewnym siebie. Mieszka z rodziną w dużej rezydencji. Zawsze szczyci się swoją odwagą i poczuciem własnej ważności. Jego ludzie postanawiają udzielić mu lekcji. Planują oszustwo, symulują włamanie do jego domu i porwanie ładnej Arlette (Suzy Carrier). Niestety, prawdziwi gangsterzy byli szybsi.

Doktor Mauleon (Fernand Ledoux) podjął się wychowywania Beatrice (Renée Faure), córki jego przyjaciela, który umarł. Ona zakochuje się w Jacquesie Richelière (Jules Berry), ale Mauleon nie zgadza się na to małżeństwo, z egoizmu, z zazdrości. Jej młodość dobiegła końca, Beatrice jest gotowa poddać się podstępnemu uwodzicielowi, José (Gérard Landry). Aby ją uratować, Mauleon proponuje ją poślubić. Ale ona odpycha go. Mauleon znika z jej życia, zostawiając ją z Jacques'em.