La Belle Epoque. Cavalier (Claude Dauphin), aktor drugoplanowy, odkrywa wspaniałą utalentowaną dziewczynę z prowincji, Félicie Nanteuil (Micheline Presle), która występuje na scenie. Chce być jej Pigmalionem i zaczyna nauczać jej aktorstwa. Nie trwa to długo, dziecko zda sobie sprawę, że jest o wiele bardziej utalentowana niż nauczyciel, nie tak przystojny mężczyzna, który się w niej zakochał. Poza tym spotyka bogatego hrabiego Ligny (Louis Jourdan), który zaczyna ją uwodzić.
Trzy historie związane z radiem. Spiker zakochuje się w tancerce. Młoda para na skraju rozstania zaproszona do radia znajduje powód do wzajemnego miłowania się. Młoda rzeźbiarka ma dość bycia fanką piosenkarza radiowego. Sama odkrywa, że ma wspaniały głos.
Smutne życie pana Benoita (André Luguet) zmienia się w dniu, w którym jego surowa żona Lucile (Annie Ducaux), po wstrząśnieniu mózgu, staje się śpiewaczką. Myśli, że jej mąż to impresario.
W burzliwą noc, w sabaudzkiej wiosce. Suzanne (Gaby Morlay) jest operatorem centrali telefonicznej: rozpromieniona, pełna werwy, gotowa podać komuś pomocną dłoń. Dzięki niej ucichną spory w rodzinie, ranny zostanie przetransportowany do szpitala, a uciekający więzień umieszczony w "bezpiecznym miejscu". Może rozwiązać wszystkie problemy codziennego życia.
Fabienne (Annie Ducaux) rozwiodła się z Claudem (Jacques Dumesnil) czując się oszukiwana. Gdy zrozumiała swój błąd, było już za późno, mężczyzna wyjechał do Ameryki. Dopiero, gdy wrócił po ośmiu latach, dowiedział się o swojej córce, poczętej w trakcie nocy pojednania, która poprzedziła jego wyjazd. Film przeciwko aborcji pokazujący, że narodziny niechcianego dziecka mogą po latach ucieszyć rodziców.