Komedia 1948

Donald próbuje zasnąć. Jednak przeszkadza mu światło ulicznego neonu. Gdy sytuacja zdaje się być opanowana przez kaczora, w kuchni odzywa się cieknący kran, tworząc symfonię różnych dźwięków.

Manuela (Judy Garland) właśnie ma poślubić bogatego, starszego i nudnego burmistrza, Don Pedro Vargasa (Walter Slezak), lecz spotyka podróżnego aktora Serafina (Gene Kelly). Odkrywa on, że uwielbia ona pirata Macoco. Serafin aby zdobyć serce Manueli, przebiera się za pirata i przerywa ślub. Dopiero po pewnym czasie dochodzi do niego, że wszyscy uważają go teraz, za najbardziej poszukiwanego pirata na Karaibach...

Amerykański komiwojażer Virgil Smith przybywa do pałacu cesarza Franciszka Józefa I w Austrii, żeby sprzedać mu gramofon i w ten sposób promować swoje produkty w obcym kraju.

Marusia ma zaczać naukę w szkole podstawowej. Jest tak przejęta, że w nocy przed rozpoczęciem roku szkolnego nie może spać. W szkole ma nowe koleżanki i kolegów. Dziewczynka stara się dobrze uczyć i sprawować, choć nie od razu wszystko jej wychodzi dobrze.

Tom jak zawsze goni Jerry’ego. Dzielnej myszy udaje się wyjść z opresji tylko dzięki pomocy kanarka, który zrzuca na Toma swoją klatkę. Kot zaczyna uganiać się za ptakiem, ale sytuację ratuje Jerry. Dwa prześladowane stworzenia postanawiają sprzymierzyć się przeciwko Tomowi.

Buldog Butch przekonuje Toma i Jerry’ego, że zamiast wiecznie ze sobą walczyć, mogą żyć razem w pokoju. Trzy zwierzaki zaczynają prowadzić harmonijne, bezkonfliktowe życie… Do czasu. Gdy pojawia się konieczność podzielenia się stekiem, bolesna prawda wychodzi na jaw – pies, kot i mysz nie mogą dojść do porozumienia…

Sierociniec dla myszek wysyła do Jerry’ego jednego ze swoich wychowanków – Nibblesa. Maluch ma spędzić z Jerrym Święto Dziękczynienia. Jednak Nibbles jest wiecznie głodny, a dostępu do stołu ze świątecznymi potrawami broni bezwzględny kot Tom…

Syn meksykańskiego bandyty, Ricardo (Frank Sinatra), zakochuje się w Teresie (Kathryn Grayson), córce namiestnika spodziewającego się wizyty hiszpańskich poborców podatków. Młody bandyta widzi w tej sytuacji duże szanse dla siebie.

Piéchut (Jean Brochard), radykalny republikański burmistrz Clochemerle, małej wioski w Beaujolais, postanawia wybudować pomnik Wespazjana naprzeciwko kościoła. Dla wybitnych konserwatystów kierowanych przez baronową de Courtebiche (Jane Marken) ta inicjatywa jest prowokacją. Nastroje wybuchają, by sprowokować interwencję wojska. Ale mieszkańcy Beaujolais ostatecznie uspokoją konflikt.

Cité de l'Espérance to wyspa brudnych budynków, gdzie pośród nędzy zmaga się młody wynalazca Pierre (René Dary); Louise (Anouk Ferjac), młoda dziewczyna, która go kocha; Reggio (André Bervil), piosenkarz, który pożąda Louise; stary pogromca; pianista i kilku bezrobotnych artystów cyrkowych. Pierre zostaje aresztowany, oskarżony o kradzież przez Reggio, który próbuje wykorzystać Louise. Reggio zostaje zamordowany. Pierre, podejrzany o przestępstwo, zostaje oczyszczony ze wszystkich zarzutów i poślubia Louise. Długo później, w nowych budynkach, które zastąpiły Cité de l'Espérance, pani Eurypides (Nina Myral), stara opiekunka, przemawia ze wzruszeniem i filozofią dawnych dobrych czasów.