Komedia 1950

Z radiowych wiadomości Tom dowiaduje się, że z pobliskiego cyrku uciekł lew. Kocur zabija wszystkie drzwi i okna deskami, gromadzi pod ręką każdą możliwą broń, nie wiedząc, że lew właśnie ukrywa się w piwnicy. Gdy drapieżnik spotyka Jerry’ego, prosi go o pomoc w dotarciu do Afryki. A przy okazji o odrobinę jedzenia…

Gangsterzy spotykają się z wybitnym ekspertem od otwierania sejfów. Popełniają błąd co do osoby i zabierają swoim samochodem z napędem na przednie koła niewinnego handlarza, Prospera Bournache'a (Roger Nicolas), który nieświadomie nosił znak identyfikacyjny specjalisty. Obawiając się o swoje życie, nasz handlarz nie wyprowadza swoich porywaczy z błędu i zostaje wciągnięty w przygodę, z której będzie mu bardzo trudno się wywinąć.

Gaston Bernod jest paryskim kierowcą autobusu. Uczciwy, prawy i pracowity, cieszy się wielkim szacunkiem przełożonych. Gaston zawsze rozpieszczał „swój” autobus, posuwając się nawet do wyposażenia go w urządzenie oszczędzające paliwo swojego wynalazku. Bardzo blisko swojego pojazdu, być może nieco zaniedbał swoją żonę Paulette, która pozwala sobie na łagodne słowa Pierrota. Żigolo rzeczywiście zdołał ją przekonać, by podążyła za nim na Mont Saint-Michel, „cudowne gniazdo dla ich rozwijającej się miłości”, jak mówi. Problem w tym, że Gaston, prowadząc swojego ukochanego "84", zauważa samochód i nagle, zdając sobie sprawę ze swojego nieszczęścia, widzi czerwone światło. Natychmiast rusza w pościg za winowajcami, angażując w pościg swój ładunek bezradnych pasażerów.

Au p'tit Zouave, kawiarnia, przyjmuje barwną klientelę z klasy robotniczej Paryża. Zabójca wstrząśnie codziennym życiem stałych bywalców.

Po zwolnieniu księgowy firmy ubezpieczeniowej ma za zadanie przywrócić smak życia klientce, która twierdzi, że chce popełnić samobójstwo. Zabawia młodą damę swoimi piosenkami pod zirytowanym wzrokiem siostrzenicy szefa, która nadzoruje operację. Odkrywa, że ​​samobójstwo nie nastąpi, ale jest to upragniony bonus. Dramat rozgrywa się na Lazurowym Wybrzeżu, na wyspie, na której księgowy przyjmuje fałszywie utopioną kobietę. Z gratulacjami od szefa zostaje kierownikiem działu i ma teraz pod swoim dowództwem zakochaną wbrew sobie siostrzenicę szefa.

Podczas wakacji dwie dziesięcioletnie dziewczyny – bezczelna Luise z Wiednia i skromna Lotte z Monachium – spotykają się w internacie i dowiadują się, że są bliźniaczkami rozłączonymi z powodu rozwodu rodziców. Jedna mieszka z ojcem, druga z matką. Na koniec wakacji postanawiają zamienić się rolami, wprowadzając zamieszanie w życiu nieświadomych rodziców.

Rzymianie, których upalny sierpień zastał w mieście, niedzielnego poranka wyruszają - czym kto może - na plażę, do pobliskiej Ostii. Właściciel taksówki, Catone, rezygnuje tego dnia z zarobku i zabiera nad morze swoich przyjaciół: małżeństwo z dorastającą córką Marcellą. Z baru na pobliskim rogu tej samej ulicy wyrusza rowerami do Ostii grupa chłopców. Jeden z nich to Enrico. Kasjerka z baru - Luciana - przyjmuje zaproszenie Roberta. Zna go wprawdzie od niedawna, ale zaimponował jej luksusową limuzyną. Zatłoczoną kolejką podróżuje Ines i wdowiec Mantovani z ośmioletnią córeczką. Odwożą dziewczynkę na kolonie do Ostii. Ines chciałaby pozbyć się dziecka jak najszybciej i spędzić niedzielę we dwoje na plaży.

Maurice Vallier, zwany „Ma Pomme”, jest pogodnym mężczyzną, który doskonale zdaje sobie sprawę, że pieniądze szczęścia nie dają, a dla którego najważniejsza jest wolność. Dlatego został włóczęgą i nigdy nie żałował swojego wyboru życiowego. Wszystko idzie gładko aż do dnia, w którym odziedzicza ogromną sumę pieniędzy. Początkowo odmawia, ale zmienia zdanie, gdy uświadamia sobie, że dzięki odziedziczonemu dorobkowi może pomagać innym. Jeszcze bardziej kuszący jest fakt, że musi podzielić się dużą sumą pieniędzy z uroczą stewardesą. Jednak gdy uznał, że zrobił już wystarczająco dużo dobrego, oddaje resztę pieniędzy i wraca do swojego dawnego stylu życia...

Le Tambourin, klub nocny na Montmartre, zanika. Mimo że może się pochwalić świetnymi występami uwodzicielskich Bluebell Girls i żywiołowego Big Bandu Jacques'a Héliana, miejsce to nie przyciąga już zbyt wielu ludzi. Bywalcy klubów nocnych wolą teraz piwnice jazzowe Saint-Germain-des-Prés. Biorąc pod uwagę ten nowy smak, pracownicy Tambourin i Jacques Hélian postanowili założyć własny klub, „La Pivoine Ecarlate”. Dołącza do nich Pâquerette, kwiaciarka i śpiewaczka amatorka, a także Jean-Pierre Francis, poeta egzystencjalista...