Komedia 1972

Stanisław Maria Rochowicz, historyk sztuki, zostaje oskarżony o kradzież dzieła sztuki pędzla Bogdana Adamca. Rochowicz postanawia odtworzyć obraz i zwrócić go galerii, ale do tego czasu musi się ukrywać. W kobiecym przebraniu Marysia (Stanisław) podejmuje pracę jako pomoc domowa. Na początku Marysi nie jest łatwo w nowym zawodzie – często zmienia pracodawców. Jednak dzięki temu możemy podglądać peerelowską rzeczywistość – chlebodawcy Marysi to doskonałe przykłady na to, jakich ludzi tworzyła Polska Ludowa. Pomimo początkowych trudności w nowym zawodzie Marysia zaczyna odkrywać uroki swojej pracy, okazuje się bowiem, że zarabia więcej niż jako magister historii sztuki…

Linda kobieta, której jeszcze nikt nie zaspokoił seksualnie, idzie do lekarza, aby dowiedzieć się, dlaczego nie potrafi osiągnąć orgazmu. Po dokładnych i "dogłębnych" badaniach okazuje się, iż bohaterka cierpi na swoista mutację, mianowicie jej łechtaczka znajduje się w gardle. Od tego momentu Linda rozpoczyna swoją "oralną krucjatę". Pierwszy film pornograficzny wyświetlany w amerykańskich kinach.

M*A*S*H (skrót oznaczający Mobile Army Surgical Hospital, czyli mobilny wojskowy szpital chirurgiczny) to amerykański telewizyjny serial wojenny emitowany na kanale CBS w latach 1972–1983. Pokazuje on losy kluczowego personelu szpitala polowego podczas wojny koreańskiej (1950–1953). Chociaż serial jest tradycyjnie postrzegany jako komediowy, wiele odcinków było utrzymanych w poważniejszym tonie – z odcinka na odcinek śmiech bardzo szybko ustępował miejsca łzom, a widzowie mogli obserwować napięcie często narastające pomiędzy wcielonymi do jednostki 4077 cywilami – Sokolim Okiem, Traperem czy B.J. Hunnicuttem, którzy musieli opuścić swoje domy, aby nieść pomoc rannym i umierającym żołnierzom, a „regularsami” armii, tj. Margaret Houlihan czy pułkownik Sherman T. Potter, których cechuje patriotyzm i poczucie obowiązku.

Szef kontrwywiadu Toulouse (Jean Rochefort) postanawia ośmieszyć swego zbyt ambitnego podwładnego Bernarda Milana (Bernard Blier) sugerując mu, że przypadkowo spotkany roztargniony blondyn François Perrin (Pierre Richard) jest niebezpiecznym szpiegiem.

Film jest oparty na książce Davida Reubena i przedstawia siedem rozdziałów dotyczących seksu i zagadnień z nim związanych np. "Czy afrodyzjaki działają?", "Co to jest Sodoma?", "Czy transwestyci są homoseksualistami?", albo "Co się dzieje podczas ejakulacji?". Wszystko przedstawione w stylu Woody'iego Allena.

Z wiejskiej prowincji w sobotę przyjeżdżają pociągiem do stolicy trzy panienki. Chcą się zabawić, ale w podtekście, głównym zamiarem jest poznanie kandydatów na przyszłych mężów. Dają się poderwać w kawiarni na Krem Sułtański dwóm panom, którzy przedstawiają się jako "Inżynier" i "Magister". Razem ruszają w miasto…

Rywalizacja pomiędzy dwiema rodzinami – familią szalonej Divine, a rodem Connie i Raymonda. Obie z rodzin sądzą, że to im należy się niechlubne miano najohydniejszych i za wszelką cenę będą chciały to sobie udowodnić. W wyniku konkurowania ze sobą dojdzie do mnóstwa starć.

W 1969 roku Erik Balling zrealizował komedię Gang Olsena. Jej powodzenie skłoniło do kontynuowania przygód bohaterów. Wielki skok gangu Olsena jest czwartym filmem serii o przygodach Egona, Benny'ego i Kjelda, mieszkańców przedmieść Kopenhagi, marzących o wielkich sukcesach w zawodzie włamywaczy.

Bohaterem filmu jest pechowy młodzieniec, który myśli o samobójstwie. Kiedy jednak zamierza skoczyć z mostu, spostrzega obok atrakcyjną młodą kobietę z podobnymi zamiarami. Powstrzymuje ją przed skokiem, sam też rezygnuje i postanawia rozwiązać jej problemy. Sprawa wcale nie jest prosta. Dziewczyna zakochała się po uszy w swym bogatym szefie, oczywiście żonatym, który mimo licznych obietnic nie myśli o porzuceniu żony. Naciski samozwańczego mediatora nie na wiele się zdadzą, chyba że niedoszła samobójczyni dostrzeże wreszcie swoją szansę - w mediatorze właśnie.

Federico Fellini przedstawia nam poetycką wizję Wiecznego Miasta. Według reżysera, Rzym ma klika wymiarów, w których mieszają się przeszłość, teraźniejszość, przyszłość. Jest świetnym miejscem do oglądania widowiska życia. A także wielkiego widowiska końca świata. Wyobraża sobie, że koniec świata byłby w Rzymie spektaklem wysoko ocenionym i gorąco oklaskiwanym. Po czym wszystko można by zacząć od nowa, albo raczej odrodzić się. W filmie powracają liczne motywy i obsesje twórczości Felliniego.