Kostiumowy 1994

Scarlett O'Hara (Joanne Whalley) po rozstaniu z Rhettem Butlerem (Timothy Dalton) powraca do Tary. Pobyt w rodzinnym domu uświadamia jej, że miłość do Rhetta Butlera jest ważniejsza niż własna duma i przeszkody, które do tej pory stawały im na drodze do szczęścia. Zakochana kobieta postanawia odzyskać serce mężczyzny jej życia i wyjeżdża do Charleston, na spotkanie z jego matką, Eleonorą. Również Rhett wciąż nie może wyzbyć się pożądania do Scarlett. Dopiero dramatyczne przeżycia podczas sztormu zbliżają ich do siebie.

Miasteczko Middlemarch to opowieść o życiu na prowincji w czasie olbrzymich zmian związanych z rewolucją przemysłową i planami Wielkiej Reformy. Rozdarcie między tym, co nowe i postępowe, a tradycjonalnym sposobem życia dzieli ludzi wyjątkowo wyraźnie. Na tym tle toczą się historie mieszkańców Middlemarch. Młodziutka Dorothea Brooke jest idealistką i intelektualistką marzącą o tym, by móc jak najlepiej dzielić się z potrzebującymi swoimi pieniędzmi i zdolnościami. Zafascynowana dojrzałością i inteligencją starzejącego się Edwarda Casaubona, postanawia go poślubić. Wkrótce jednak na jej drodze staje też siostrzeniec starego męża, Will Ladislaw i dziewczynie coraz trudniej uznawać, że droga, którą wybrała, była prawidłowa.

Część życia Joanny d'Arc. Joanna (Sandrine Bonnaire) opuściła Domremy. Próbuje przekonać kapitana Baudricourta (Baptiste Roussillon), by odprowadził ją do Delfina. Ta część kończy się pierwszą bitwą Joanny w Orleanie w roku 1429. Tutaj jest uważana bardziej jako wojowniczka niż święta. Ale jej wiara rośnie w siłę.

Główną bohaterką Damy... jest Małgorzata Gautier - luksusowa paryska kurtyzana, znana z tego, że pojawia się na spektaklach operowych z bukietem białych lub czerwonych kamelii. Po śmierci kobiety odbywa się licytacja jej majątku. Pisarz Aleksander Dumas kupuje książkę, ale niespełna kilka dni potem zjawia się u niego niejaki pan Armand Duval, dla którego nabytek literata stanowi niezmiernie cenną pamiątkę.

„Nie znam człowieka, który byłby mniej chory od ciebie i mimo wszelkich starań nie zdołał zrujnować swego zdrowia i nie padł od leków, które zażył” – powiada Berald, brat „chorego z urojenia”. Argan wszakże jest przekonany, że cierpi na najgroźniejsze schorzenia. Ślepo wierzy lekarzom, którzy zgodnie z ówczesną modą i stanem wiedzy medycznej na wszelkie przypadłości ordynują pacjentom lewatywę i środki przeczyszczające. Czując się słabym i chorowitym, pragnie wejść w powinowactwo z lekarzem, dlatego zamierza wydać starszą córkę Anielę za świeżo promowanego medyka, pana Tomasza Biegunkę, do czego gorliwie go namawiają opiekujący się nim doktorzy.