Krótkometrażowy 1933

W świecie zamieszkanym przez antropomorficzne zwierzęta trzy rodzeństwo rozpoczyna samodzielne życie. Każda z małych świnek buduje własny dom, kierując się innym podejściem do pracy i bezpieczeństwa. Dwie pierwsze wybierają szybkie i proste rozwiązania, stawiając lekkie konstrukcje z nietrwałych materiałów. Trzecia poświęca więcej czasu na solidne przygotowania i wznosi dom z cegieł, odporny na zagrożenia z zewnątrz. W okolicy pojawia się wilk, który podstępem próbuje dostać się do domów świnek. Udając życzliwego gościa, usiłuje skłonić je do otwarcia drzwi. Gdy jego próby zawodzą, decyduje się użyć siły i niszczy słabsze konstrukcje. Dwie pierwsze świnki zmuszone są szukać schronienia u trzeciej. Wilk nie rezygnuje i podejmuje kolejne próby przedostania się do ceglanego domu. Wykorzystuje różne sposoby, by przechytrzyć rodzeństwo i doprowadzić do realizacji swojego planu. Wspólne działanie świnek oraz solidność ich schronienia stają się kluczowe w obliczu zagrożenia, które zbliża się do finałowej konfrontacji.

Minnie zostaje zamknięta w wieży, gdy odmawia małżeństwa z Księciem wybranym przez jej ojca. Próbując ją uwolnić, Miki zostaje złapany przez strażników i staje do pojedynku z Księciem. Po zwycięstwie może być z Minnie.

Akcja rozgrywa się we francuskiej szkole. Caussat i Bruel są jednymi z uczniów tej szkoły, skończyły się właśnie wakacje, więc muszą wracać do szkolnej ławy. Robią to, jak wielu innych, niechętnie, bo ponownie muszą tych samych prześladowców: ograniczonych, brutalnych nauczycieli. Chłopcy postanawiają zorganizować bunt…

Miki obsługuje koparkę parową na ruchliwym placu budowy, gdzie Minnie sprzedaje obiady, a flirciarz Pete jest brygadzistą. Kiedy Pete w swoich zalotach przekracza granicę, Miki rusza Minnie na ratunek, co prowadzi do pościgu przez stalową konstrukcję budynku i emocjonującego zakończenia.

Oswald zostaje wezwany na dwór, gdzie Old King Cole pogrążony jest w przygnębieniu. Król traci zainteresowanie codziennymi sprawami, a jego nastrój wpływa na funkcjonowanie całego otoczenia. Próby poprawienia sytuacji przez dworzan nie przynoszą rezultatów, dlatego Oswald postanawia działać samodzielnie. Wyrusza, by zgromadzić znanych artystów i zapewnić władcy rozrywkę, która przywróci mu energię. Na scenie pojawiają się rozpoznawalne postacie świata estrady, prezentujące występy muzyczne i komiczne numery. Każdy z nich wnosi odmienny styl i charakter, tworząc ciąg dynamicznych prezentacji przygotowanych specjalnie dla monarchy. Oswald czuwa nad przebiegiem widowiska, starając się utrzymać tempo i zainteresowanie publiczności. Kolejne występy stopniowo zmieniają atmosferę na dworze, a reakcje króla zaczynają świadczyć o rosnącym zaangażowaniu. Wydarzenia koncentrują się wokół prób przywrócenia mu dawnej pogody ducha poprzez serię scenicznych atrakcji przygotowanych w krótkim czasie.

Noe, wraz z synami Szemem, Chamem i Jafetem oraz rozmaitymi zwierzętami budują arkę, podczas gdy ich żony zajmują się zaopatrzeniem jej w prowiant na drogę. Ludzie umacniają drewnianą konstrukcję, natomiast zwierzęta dostarczają materiałów budowlanych. Małpy ścinają drzewa piłami, nosorożec jest wykorzystywany jako żywy hebel, a hipopotam swoimi potężnymi kłami dziurkuje gotowe deski, które chłopcy przybijają kołkami do szkieletu statku. Gdy kończą, spadają pierwsze krople deszczu. Ulewa przybiera na sile z każda chwilą, więc zwierzęta spieszą, aby schronić się w arce, u wejścia na pokład której stoi Noe i sprawdza czy wszystko przebiega zgodnie z ewidencją. Nie obywa się bez problemów podczas zaokrętowania. Słoń z racji swych potężnych gabarytów grzęźnie w drzwiach, osioł zapiera się przed wejściem na trap, a para skunksów przybywa spóźniona, gdy statek odbija już od brzegu. Arka jest miotana przez potężny sztorm, a udręczeni kołysaniem pasażerowie statku ślą żarliwe modły do Boga, aby uciszył burzę. Gdy ustaje deszcz, morze się uspokaja, a niebo wypogadza, pojawia się tęcza i wychodzi słońce a ludzie i zwierzęta wylegają na pokład, aby śpiewem dziękować za jego promienie. Wkrótce opadają wody potopu a zwierzęta opuszczają arkę. Misja Noego zostaje pomyślnie spełniona.

Miekszańcy Hamelin, miasteczka opanowanego przez szczury, oferują worek złota temu, kto poradzi sobie z plagą. Grajek podejmuje się tego zadania i wyprowadza szczury z miasta. Mieszkańcy rozczarowani tym, że grajek zrobił to, grając tylko na flecie, obdarzają go tylko sakiewką drobnych monet. Zdenerwowany grajek bierze flet i gra nową melodię, która powoduje, że wszystkie dzieci z miasta idą za nim.

Krótkometrażowy film przyrodniczy przedstawia podwodny świat morskich organizmów obserwowanych w ich naturalnym środowisku. Kamera rejestruje różnorodne formy życia występujące wśród wodorostów i przybrzeżnych skał, koncentrując się na codziennych zachowaniach zwierząt zamieszkujących dno morskie. W kolejnych ujęciach pojawiają się ślimak morski, kraby oraz rozgwiazda otwierająca muszlę małża. Zarejestrowano także ukwiał pochłaniający zdobycz, jeżowca przemieszczającego się po podłożu oraz kraba pustelnika ukrywającego się w ochronnej muszli. Obserwacje obejmują również ośmiornicę próbującą uniknąć zagrożenia oraz ogórka morskiego poruszającego się po piaszczystym dnie. Film skupia się na naturalnych relacjach między organizmami, sposobach zdobywania pokarmu i reakcjach na bodźce z otoczenia. Narrację prowadzi lektor (Gayne Whitman), którego komentarz porządkuje prezentowane obrazy i wprowadza widza w kolejne etapy podwodnej obserwacji. Całość stanowi zapis życia morskich stworzeń w ich środowisku bez ingerencji człowieka.

Buster Keaton pojawia się w krótkim skeczu jako admirał.