Krótkometrażowy 1942

Goofy pokazuje, jak gra w baseball. Gra na wszystkich pozycjach, w obu drużynach i pokazuje różne rodzaje boisk.

Narrator opowiada o historii sportowych dyscyplin olimpijskich, a Goofy pokazuje, jak powinny wyglądać.

Goofy chce nas nauczyć pływania. Gdy już uda mu się zmienić strój w ciasnej przebieralni, zaprezentuje nam techniki pływania i nurkowania.

Goofy próbuje nam pokazać, jak wędkować, ale przeszkadzają mu jego niezdarne ruchy i problemy z łódką.

Pluto i Pluto Junior rozkoszują się leniwą popołudniową drzemką, kiedy figlarny szczeniak wplątuje się w różne perypetie z piłką, balonem, robakiem, ptakiem i sznurem na pranie. Pluto ratuje synka z niebezpiecznej sytuacji, przez co sam zawisa nad ziemią, ale udaje mu się wylądować z pluskiem.

Ekipa Mikiego organizuje mu przyjęcie-niespodziankę, które szybko zamienia się we wspólne muzykowanie na różnych instrumentach. Podczas gdy reszta dobrze się bawi, Goofy zmaga się z wyzwaniem, jakim jest upieczenie tortu.

Kaczor Donald ma koszmarny sen, że mieszka w Niemczech poddanych nazistowskiemu reżimowi. Od świtu ulice miasteczka udekorowanego drzewami w kształcie swastyk przemierza orkiestra wojskowa grająca głośno i z przytupem wojskowe marsze. Donald pragnie spać, ale nie dość, że przeszkadza mu donośne rzępolenie zbliżającego się zespołu, to jeszcze specjalny automat musztrujący wyrzuca go z łóżka. Otwiera oczy i co widzi? Na stoliku obok widzi portret Fuhrera oraz statuetkę salutującą w geście „sieg-hail”, następnie zegar z kukułką, która zamiast wyśpiewywać kuranty wyskakuje salutując na baczność, a na podwórku pręży się kogut w pozie oddającego honory wodzowi. Donald próbuje wrócić do łóżka, ale czujna maszyna nakierowuje go do garderoby, gdzie kaczor niechętnie zakłada czarny mundur z czerwoną opaską na przedramieniu, gdzie widnieje na białym tle znak III Rzeszy. Rzucając jednym okiem za okno, jak daleko znajduje się wojskowa czujka, Donald otwiera skrytkę za portretem wodza i wyjmuje amerykańską kawę oraz aromat jaj na bekonie w spray’u, którym spryskuje sobie podniebienie dla kurażu. Szybko umieszcza cenne przedmioty w schowku i mozolnie odpiłowuje kromkę z przydziałowego chleba, który próbuje jeść popijając kawą. Za chwilę automat przypomina o porannym czytaniu biblii, i „Mein Kampf” wjeżdża na stół przerywając kaczorowi konsumpcję. Następnie Donald jest odprowadzony pod eskortą do fabryki amunicji, gdzie obsługuje taśmę z nabojami, na której co jakiś czas pojawiają się portrety fuhrera, któremu musi salutować. W przerwie na ścianie za plecami kaczora pojawia się dekoracja z uroczym górskim widoczkiem. Teraz jest czas na gimnastykę polegającej na ćwiczeniu salutowania. Kaczor wraca do pracy, ale nie nadąża za taśmą, na której pojawiają się naboje coraz większego kalibru, i przeżywa załamanie nerwowe, w którym ma wizje pląsających i śpiewających pocisków. Donald budzi się we własnym łóżku, w piżamce w gwiazdki i paski z amerykańskiej flagi. Portret na stoliku obok przedstawia prezydenta USA, a statuetka prezentuje się w dumnym geście, symbolu amerykańskiej wolności i niepodległości.

Trójka bandytów wykorzystuje samolot, wyglądający niczym wielki pocisk, by sterroryzować Metropolis. Gdy burmistrz odmawia okupu złoczyńcy zaczynają niszczyć kolejne budynki. Na ich drodze staje jednak Superman.

Zjeżdżając na sankach, Kaczor Donald celowo niszczy bałwana, którego zbudowali Hyzio, Dyzio i Zyzio. Chłopcy decydują się zemścić i pokazać Donaldowi, kto tu rządzi, co prowadzi do wściekłej bitwy na śnieżki.

Pluto znajduje smakowitą kość, ale chrapkę na nią ma także buldog Butch. Oba psy próbują przechytrzyć się nawzajem, aby zdobyć łup.