Krótkometrażowy 2026

Życzliwy, lecz pogrążony w żałobie wdowiec zgłasza się na ochotnika do pracy w szkole i spotyka cichego chłopca z trzeciej klasy, który nie odzywał się przez cały rok. Razem odkrywają magiczny długopis i pamiętnik, a chłopiec powoli zaczyna ufać temu mężczyźnie. Czy znajdzie odwagę, by wypowiedzieć jedno słowo, które może zdjąć z jego barków ciężar świata? W końcu niektóre z najgłębszych rozmów zaczynają się od jednego słowa…

Jedenastoletni Chito i jego szesnastoletni brat Rockío mieszkają na obrzeżach Limy, gdzie współistnieją żywi i umarli. Na dachu domu Chito opiekuje się gołębiami pocztowymi, które transportują niewielkie ładunki narkotyków dla firmy jego brata. Tam, bliżej nieba, Chito odczuwa wolność i więź z niewidzialnym. Dzielnica wznosi się pośród zakurzonych ulic i cmentarza, który pełni funkcję boiska piłkarskiego, placu zabaw i azylu. Tutaj Chito i jego przyjaciele dorastają między pracą a grobami, nieświadomi przemocy, która ich otacza. Ale pewnego popołudnia, podczas meczu piłkarskiego, wybucha chaos: jego brat i inny chłopiec zostają zamordowani. Rytuały zbiorowej żałoby nie pomagają Chito poradzić sobie ze stratą, a jego myśli kierują się ku zemście… W górze, pomiędzy hałasem sąsiedztwa a łopotem skrzydeł, życie i śmierć łączą się w tym samym niebie, nad którym przelatują gołębie.

Bliźniaczki Emilija i Ona, odkąd pamiętają, mieszkają w lofcie w magazynie z kontrolowanym czynszem w dzielnicy Williamsburg na Brooklynie. Po nagłej śmierci matki – litewskiej artystki i tancerki, która w latach 70. zamieszkała w lofcie – stanęły na krawędzi eksmisji. Okolica się zmieniła; właściciel chce się ich pozbyć. Na domiar złego, Ona odkrywa, że ​​jest w ciąży.

Akcja filmu rozgrywa się na tle niedokończonego, dwupiętrowego, betonowego domu, gdzie przejmujący szum samolotów bojowych jest stałym elementem lokalnego pejzażu dźwiękowego. Przedstawia on historię jedenastoletniego chłopca i jego wuja, mężczyzny po sześćdziesiątce. W warstwach i ukrytych zakamarkach niedokończonego domu chłopiec eksperymentuje ze swoją zdolnością kontrolowania rzeczy za pomocą umysłu, pomimo wielokrotnych prób opiekuna, by wtłoczyć go w normy społeczne i stłumić to, co go wyróżnia. Wujek odmawia konfrontacji z rzeczywistością, że zdolności chłopca przeczą samokontroli, a kary, które miały go „unormalnić”, jedynie potęgują napięcie. W nocy, zirytowany przez sen natrętnym odgłosem przelatujących samolotów bojowych, chłopiec przypadkowo powoduje ich katastrofę.

W małej wiosce w Kurdystanie nauczycielka szkoły podstawowej przynosi czasem do klasy niezwykły przedmiot: dużą białą kartkę. Dzieci są przyzwyczajone do widoku, jak pojawia się ona rozciągnięta nad tablicą, zmieniając salę w coś innego. Ale pewnego dnia kartka zostaje nagle zabrana przez dorosłych. Kilkoro ciekawskich uczniów podąża śladem – tylko po to, by skonfrontować się z prawdą, którą starsi mieszkańcy wioski uważają za oczywistość. Dzieci starają się zachować swoją małą radość i szukają innego sposobu na przywrócenie wspólnej chwili.

W połowie pierwszej dekady XXI wieku Grace dorasta jako dziecko o podwójnym pochodzeniu: jej matka, Esther, jest białą Brytyjką, a ojciec, David, czarnoskórym Jamajczykiem. Mieszka z rodzicami i starszym bratem Curtisem w domu typu bliźniak w małym miasteczku w regionie Midlands. Na papierze wszystko wydaje się dość sielankowe, jednak wraz z wiekiem rośnie jej świadomość własnego miejsca w świecie. Kiedy Grace zaczyna brać swoją tożsamość we własne ręce i zmaga się z równowagą między czernią a bielą, pojawia się wiele pytań. Odkrywając, co dobre, a co złe, dzięki kilku lekcjom w domu, zaczyna szukać odpowiedzi na pytanie, jak żyć jako młoda kobieta, w pełni czarna, w pełni biała.

Po stłumieniu protestów ulicznych w Iranie, grupa studentów i cywilów zaczyna filmować zamieszki zza okien swoich domów i samochodów. Poprzez ten kolektywny akt stopniowo tworzą alternatywne archiwum, które ma przeciwstawić się oficjalnej narracji. Kiedy kobieta zostaje postrzelona podczas nagrywania, studentka szkoły filmowej pisze do niej list i przywołuje własne wspomnienia z protestów. Podczas gdy studentka pisze, jej osobiste obrazy przeplatają się z drżącymi klipami, które zostały nagrane zza okien i anonimowo udostępnione w internecie. Rozpowszechniane nagrania przekształcają prywatną przestrzeń za szybą w publiczną, gdzie to, co osobiste, staje się polityczne. Te pionowe filmy odzwierciedlają wąski widok oferowany przez okna, odsłaniając fragmenty ruchu rozwijającego się na zewnątrz. Poprzez akt pisania do kogoś, kto nie jest już w stanie odpowiedzieć, studentka szkoły filmowej zadaje pytanie, które przewija się nad każdym obrazem: Czy rewolucja może narodzić się zza okna?

Przenikliwy wiatr wieje między ponurymi blokami Harbinu, podupadłego miasta przemysłowego w północnych Chinach. W tym świecie dorosłych, zbuntowany chłopiec z trudem odnajduje swoją drogę. Gdziekolwiek się obróci, spotyka się z emocjonalnym chłodem, chamstwem i przemocą. Jedz albo zostaniesz zjedzony, tak jak to było z dinozaurami. Film, w urywkowych obrazach, kreśli ponury obraz społeczeństwa.

Adwokat i autor przemówień Martina Luthera Kinga Jr. dzieli się osobistymi poświęceniami i spostrzeżeniami z czasów Ruchu Praw Obywatelskich, ukazując kulisy tej historycznej epoki.

Z wygnania z Szwecji Ali może ponownie odwiedzić swój dawno utracony Iran, z którego uciekł dawno temu, dzięki wirtualnej rzeczywistości. Shahab Mehrabi pokazuje, jak film może odmienić jego życie, ukazując pełen miłości portret swojego ukochanego wujka.