Muzyczny 2003

Honey jest młodą dziewczyną, pracującą w nocnym klubie. Jednak jest ona stworzona do tańca, gdyż posiada niesamowity talent. Prowadzi lekcje, ucząc kroków tanecznych młode osoby. Pewnego dnia szczęście uśmiecha się do niej - Honey otrzymuje propozycję wystąpienia w teledysku sławnego wokalisty. Jej kariera rozwija się, lecz dziewczyna chcąc połączyć wszystko razem - zapomina o swoich dawnych uczniach i bliskich przyjaciołach. Z czasem stawia odważne kroki, które zadecydują o jej dalszym życiu...

Dr Tess Coleman (Curtis) i jej nastoletnią córkę Anna (Lohan) łączy tylko jedno nie mogą się dogadać w żadnej, nawet najbłahszej sprawie; ani na temat ciuchów, ani włosów, ani facetów, ani marzeń Anny, by grać w zespole rockowym... dosłownie w niczym nie mogą znaleźć wspólnego języka! Po jednym ze szczególnie wybuchowych czwartków, maleńkie mistyczne zawirowanie całkowicie je zmienia. Budzą się w piątek, by przeżyć najbardziej zakręcony dzień Tess i Anna zamieniają się bowiem ciałami - Tess wygląda jak swoja córka, a Anna jak matka. Cierpiąc niezwykłe katusze, chodząc w butach jedna drugiej, zaczynają darzyć się szacunkiem i rozumieć wzajemne punkty widzenia... W sobotę Tess ma jednak ślub i obie panie muszą znaleźć jakiś sposób, by powrócić do swoich ciał. I to szybko!

Lizzie wybiera się na szkolną wycieczkę do Włoch. Na miejscu okazuje się, że jest tak podobna do lokalnej gwiazdy estrady, że jest za nią brana. Ujawnienie prawdy wydaje się słabym pomysłem, bo Lizzie zakochuje się w pracującym z artystką chłopcu.

Jedenaście krótkich epizodów. Każdy przedstawia innych bohaterów i inną historię, ale wszystkie łączy jedno, kawa i papierosy. Dwie rzeczy, bez których nie da się żyć, i które najlepiej smakują razem. Tematami rozmów są np. możliwość użycia nikotyny jako środka owadobójczego, albo co tak naprawdę stało się z Elvisem Presleyem.

Bohaterem filmu jest Jack Fate (Bob Dylan), trubadur wyciągnięty z więzienia przez menadżera, który chce jego udziału w koncercie charytatywnym. Wilson wcieli się w rolę Bobby'ego Cupida, byłego kompana Fate'a, który porzuca swój bar, by tylko dołączyć do przyjaciela i zagrać z nim ostatni koncert. W filmie pojawia się plejada gwiazd - m.in.: Val Kilmer, Christian Slater, Mickey Rourke, John Goodman.

Ścigany przez wierzycieli Darrin Hill jedzie do rodzinnego miasteczka aby odebrać spadek. Na miejscu przekonuje się, że w testamencie ciotki Sally jest haczyk - ukochany siostrzeniec dostanie pieniądze, jeśli stworzy chór gospel i wraz z nim odniesie spektakularny sukces na najbliższym festiwalu.

Paradokumentalna opowieść o zjednoczeniu się trzech legendarnych w latach 60-tych grup folkowych na specjalnym koncercie w Carnegie Hall, który został zorganizowany dla upamiętnienia zmarłego niedawno zasłużonego promotora i managera muzyki folk.

Dokument opowiadający o tych, którzy w 2002 roku odwiedzili Żary. Jak wyglądali, jak byli ubrani, jak się zachowywali, jaki tworzyli nastrój, co mówili. Dla tych, którzy byli na Przystanku Woodstock, będzie to niezwykłe przypomnienie każdej spędzonej tam chwili. Dla tych, którzy nigdy do Żar nie przyjechali – wielkie widowisko. Cały dźwięk realizowany jest w systemie dolby surround 5.1, dzięki któremu widz będzie miał złudzenie, że znajduje się na koncercie, na własnej skórze doświadczy potężnego brzmienia muzyki i gwaru publiczności. Zabraknie tylko małej dawki kurzu, aby poczuć się w 100% jak na Przystanku Woodstock.

Film opowiadający o porwanych przez sektę kosmitach, którzy tworzą najpiękniejszą muzykę na świecie i są bezlitośnie wykorzystywani przez ziemski showbiznes. W tym świetnym filmie nie ma żadnych dialogów, a cała fabuła opowiedziana jest wyłącznie przy pomocy obrazu i dźwięku. [opis dystrybutora]

The Company to kulisy baletu. We współpracy z zespołem Joffrey Ballet of Chicago, reżyser Robert Altman przedstawia historię tancerzy, których życie zawodowe ściśle łączy się z prywatnym. Neve Campbell gra utalentowaną, aczkolwiek konfliktową, tancerkę, James Franco - jej chłopaka (jednego z nielicznych bohaterów filmu niezwiązanego z baletem), a Malcolm McDowell - dyrektora artystycznego, uważanego za jednego z najbardziej ekscentrycznych amerykańskich choreografów.