Obyczajowy 1968

Ekranizacja powieści Bolesława Prusa. Stanisław Wokulski jest warszawskim kupcem, który zakochuje się w ubogiej arystokratce Izabeli Łęckiej. Pod wpływem tej miłości wchodzi w niekorzystne dla siebie interesy, chcąc pomóc rodzinie ukochanej.

Grzegorz wraz ze swym ojcem spędza wspólny czas na wyludnionej wysepce. Niestety, ich spokój zakłóca dziewczyna, która niespodziewanie pojawia się w ich towarzystwie. Swoją urodą i charakterem zwraca coraz to większą uwagę ojca Grzegorza…

Z pochylni gdańskiej stoczni wychodzi w morze pierwszy statek projektowany przez inżyniera Andrzeja Rudnickiego. Na uroczystym bankiecie wszyscy gratulują konstruktorowi, a on ze smutkiem stwierdza, że jego sukces jest spóźniony. Przez wojnę kończył liceum i studia z poślizgiem. Późno ożenił się i ustabilizował materialnie. Ucieka z przyjęcia. Zamierza spędzić urlop wraz z kochającą żoną Martą w ich chacie na nadmorskim odludziu. W dniu czterdziestych urodzin Andrzeja zjeżdżają się przyjaciele, a wśród nich piękna Sylwia, którą poznał na bankiecie.

Historia jednego popołudnia. Profesor matematyki udziela sprytnemu, dość bezczelnemu i zdesperowanemu studentowi przewrotnej lekcji życia – częsty u reżysera motyw konfrontacji nieopierzonej młodości z dojrzałą mądrością.

Główny bohater, inżynier Czesław Chrupek, mieszka z żoną Moniką w wymarzonym M-2. Inżynier przebywa często na delegacjach służbowych. Wracając z jednej z takich podróży wcześniej niż zwykle, dzwoni do domu, żeby uprzedzić o tym Monikę. W słuchawce telefonu słyszy jakiś męski głos. Co teraz poczyni biedny zazdrośnik?

Rodzina jakich wiele, on, ona i nastoletnia córka. Ona jest atrakcyjna kobieta w średnim wieku, inteligentna i nieco samotna. Wdaje się więc w flirt z młodym sublokatorem. Nie uchodzi to uwadze jej nastoletniej córki. Kobieta nie chce krzywdzić męża, zrywa więc romans. W tym czasie mąż zaczyna ją zdradzać z jej własną przyjaciółką. Małżeństwo się rozpada. Córka pary nie może znieść napięcia i ucieka z domu. Sytuacja robi się patowa. Nie ma rodziny, każdy idzie swoją drogą. Gdy wydaje się, że już wszystko stracone, wtedy mąż dochodzi do wniosku, że jednak kocha swoją żonę. Czy uda się na nowo poskładać miłość, małżeństwo i rodzinę?