Obyczajowy 2010

Akcja filmu została osadzona w burzliwych latach sześćdziesiątych. Kamila (Magdalena Boczarska) to piękna oraz młoda kobieta, która związała się z dwoma mężczyznami. Jednym z nich jest Roman (Robert Więckiewicz). Oprócz tego, że został kochankiem Kamili, to jest również agentem tajnych służb specjalnych. Drugim mężczyzną w życiu kobiety jest Adam (Andrzej Seweryn) - uznany literat. Nie ma pojęcia, że kobieta w której się zakochał nie jest tym za kogo się podaje.

Głęboko w górach Ozark, w środkowej części USA, żyją ludzie, którzy przestrzegają jednej reguły: nie wychylać się. Wiodą surowy byt wypełniony lokalnymi zwyczajami, dialektem i muzyką. Na z pozoru monotonnym obrazie codzienności pojawia się jednak pierwsza rysa. Ojciec siedemnastoletniej Ree (Jennifer Lawrence), znany w okolicy producent metamfetaminy, zastawił dom, jako kaucję za zwolnienie warunkowe i zniknął. Matka załamuje się emocjonalnie, zostawiając sprawy własnemu biegowi. Ree przejmuje więc opiekę nad młodszym rodzeństwem. Na dodatek wszystkim grozi eksmisja. Dziewczyna nie ma wyjścia: musi pokonać mur obojętności i odnaleźć ojca. Łamiąc miejscową zmowę milczenia i ryzykując życie, nastolatka wyrusza na poszukiwania. Przedzierając się poprzez kłamstwa, uniki i rosnący lęk ze strony krewnych, zamierza dociec prawdy…

Johnny Marco? Na pewno widzieliście go w tabloidach. Johnny mieszka w legendarnym hotelu Chateau Marmont w Hollywood, jeździ ferrari, nie może opędzić się od kobiet i ma na skinienie dowolne narkotyki. Unosi się w tej przestrzeni, znieczulony i przyjemnie odrętwiały. Pewnego dnia w progu hotelu staje Cleo, jego jedenastoletnia córka z nieudanego małżeństwa. Dzięki spotkaniu z dziewczynką Johnny zacznie zastanawiać się nad swoim życiem i zmierzy się z pytaniem, które każdy musi sobie zadać: jaką drogę wybierzesz?

Film zabiera nas, wraz z Barney’em, w szaloną podróż, obejmującą cztery dekady i dwa kontynenty. Bohaterami tej epickiej opowieści są trzy żony Barney’a, jego bezczelny ojciec (w tej roli rewelacyjny Dustin Hoffman) i uroczo rozwiązły najlepszy przyjaciel. Ekran przez ponad dwie godziny wypełniają wzloty i wyjątkowo wiele upadków barwnego i niezapomnianego Barney’a Panosfky’ego. Głównego bohatera odgrywa nagrodzony za tę rolę Złotym Globem, bezkonkurencyjny Paul Giamatti.

O względy dziewczyny Kitki (Helena Sujecka rywalizuje dwóch chłopaków: Rudy (Cezary Łukaszewicz) i Konrad (Antoni Pawlicki), którzy pracują dla konkurencyjnych firm pogrzebowych. Nad trudnym wyborem Kitki czuwa jej nieżyjąca matka, która zrobi wszystko, żeby losowi troszeczkę dopomóc… W roli super mamy - znakomita Katarzyna Figura, która i umarłego postawiłaby na nogi. W filmie zobaczymy też ulubieńców sceny teatralno-kabaretowej - grupę Mumio.

Trzynastoletni T. J. nie może otrząsnąć się po tragicznej śmierci matki. Gnębiony w szkole i wyśmiewany przez rówieśników, nie potrafi dogadać się z otępiałym w żałobie ojcem ani z mieszkającą z nimi babcią, która nie do końca rozumie, co się wydarzyło. Monotonna i smutna egzystencja rodziny mieszkającej w domku na przedmieściach Los Angeles, zostaje brutalnie przerwana przez pojawienie się Heshera (fenomenalny Joseph Gordon-Levitt). Wytatuowany, długowłosy fan heavy metalu i piroman z zamiłowania, Hesher przemocą wdziera się do życia pogrążonej w żałobie rodziny. Co więcej, mimo próśb i gróźb T. J.’a wcale nie zamierza odejść. Przynajmniej dopóki nie podpali kilku samochodów i nie wytrąci rodziny T. J.’a z marazmu.

Fabuła filmu toczy się wokół jednego roku z życia trzech mężczyzn. Są czasy głębokiego kryzysu ekonomicznego, a oni usilnie starają się utrzymać swe posady w międzynarodowej korporacji. A po piętach wciąż depcze im pracownica działu kadr (Maria Bello), której głównym zadaniem jest zwolnienie sporej liczby pracowników w ramach restrukturyzacji.

Historia prawdziwej miłości, tak prawdziwej, że trudno w nią uwierzyć. Ta historia mogła się zdarzyć wszędzie i na nieszczęście zdarza się na całym świecie. Poruszający film o silnych relacjach emocjonalnych w rodzinie, o kobiecie, matce, żonie, w której - w obliczu grożącej jej rodzinie biedy - budzi się charakterystyczna dla kobiet siła do walki o to, co dla niej najważniejsze - o dzieci, dom, stabilizację, o możliwość godnego życia. Film jest pretekstem do analizy otaczającej nas, często trudnej, rzeczywistości i relacji międzyludzkich, jest także bodźcem do ukazania zmagań rodziny ze światem, w jakim przyszło im żyć, z otoczeniem i z własnymi emocjami, bólem, lękami i moralnością. To, co wyzwala w nich siłę do walki z codziennością to wiara w siłę wartości rodzinnych, przebaczenia i miłości, wpisana w postawy naszych bohaterów, którzy muszą żyć normalnie w nienormalnych warunkach.

Dwudziestokilkuletni Vincent cierpi na zespół Tourette'a, objawiający się nerwowymi tikami, niepohamowanym wykrzykiwaniem wulgaryzmów i zachowaniem wskazującym, że w jego komórki nerwowe co chwilę – jak sam stwierdza – załatwia się gromada klaunów. Kiedy umiera jego ukochana matka, trafia do zakładu psychiatrycznego. Ojciec, polityk walczący o reelekcję, uznaje, że chory syn przeszkodziłby mu w kampanii wyborczej. W ośrodku chłopak poznaje cierpiącego na nerwicę natręctw, pedantycznego Alexa i weterankę anoreksji Marie. Osamotniony Vincent, pozostawiony na uboczu toczącego się życia, postanawia uciec z zakładu i jechać nad morze, gdzie chciałby rozsypać prochy matki. Chłopak wspólnie z przyjaciółmi kradnie samochód szefowej ośrodka i wraz z nimi wyrusza w stronę Morza Śródziemnego. Tak zaczyna się ich wspaniała droga ku wolności. Są szczęśliwi i w końcu mogą myśleć o tym co dla nich najważniejsze: miłości, przyjaźni, odpowiedzialności...

Opowieść o grupie „Ultrasów”, którzy podczas meczów są najbardziej doniosłą i aktywną grupą dopingujących. Zdzierają gardła, skaczą, nie ustają w gorącym zagrzewaniu do walki swoich piłkarzy. Naszych bohaterów połączyła wspólna wielka pasja – futbol. Oscar (Paweł Małaszyński) właśnie został ojcem. Wraz ze swoim bratem Mariuszem sprzedaje dewocjonalia. Dziewczyna Mariusza Basia (Olga Bołądź) towarzyszy chłopakom, bo tak jak oni, kocha bycie „ultrasem”. Basia jest też zafascynowana Oscarem.