Paradokument

Fabularyzowany raport o Riwierze Francuskiej. Sztuka spędzania wakacji za minimum pieniędzy. „Dolce vita” w Saint-Tropez.

Oryginalność filmu polega na połączeniu filmu dokumentalnego z miejsca życia osób psychicznie chorych i fikcji. Pensjonariusze, aktorzy i reżyser współdziałają przy scenariuszu i podczas kręcenia. Denis (Denis Lavant) popełnił kolejne przestępstwo. Ale zamiast wysłać go do więzienia, sędzia oferuje mu alternatywę: pracować w domu dla młodych chorych psychicznie. Denis akceptuje. Na początku czuje się źle w takim środowisku, ale stopniowo odkrywa, że ​​może być przydatny dla innych.

Film, będący fabularyzowanym dokumentem, przedstawia ludzi związanych ze środowiskiem kina. Mówią oni o niezwykłej sile tej sztuki, która pozwala na chwile zapomnienia, pocieszenia i oderwania od rzeczywistości. Jednoczy ona wszystkie pokolenia, które mimo wojen, klęsk i przeciwności losu chętnie oglądają filmy, podziwiając pomysłowość i idee ich twórców. Jak wygląda kino po 100 latach i czy jest to obraz optymistyczny?

Akcja filmu rozgrywa się w 2014 roku w Polsce, która wciąż jest krajem komunistycznym, gdyż ćwierć wieku wcześniej obrady Okrągłego Stołu i transformacja z 1989 roku zakończyły się niepowodzeniem. Do Warszawy przyjeżdża para młodych Szwedów, aby nakręcić film o swoich rówieśnikach zza żelaznej kurtyny. Realia Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, która właśnie obchodzi siedemdziesięciolecie swojego istnienia ukazane są w obiektywie kamery, za którą stoi operator Ian (niewidoczny w filmie). Reżyserka Anna poznaje kilkoro młodych Polaków: Marię, która zastaje jej tłumaczką i przewodniczką po mieście, a także Karola i Julię – dziewiętnastoletnich bohaterów swojego dokumentu. Młoda szwedzka reżyserka dowiaduje się m.in., jak obchodzony jest Dzień Edukacji Obywatelskiej, czym jest portal społecznościowy KnigoLico, w jaki sposób można otrzymać od władz telefon komórkowy oraz kto robi zakupy w Grand Peweksie. Produkcja autorskiego filmu w tajemnicy przed Partią okazuje się jednak bardzo ryzykowna...

W Polsce co dziesiąta rodzina zmaga się z poważnymi problemami. Obok kłopotów wynikających z trudnej sytuacji ekonomicznej, stoją bardziej skomplikowane – alkoholizm, narkomania, przemoc. Często te problemy zamiatane są pod dywan, a ich konsekwencje rzutują na życie każdego członka rodziny. Problemy dorosłych wpływają najbardziej na dorastających nastolatków – rozwody, codzienne awantury, brak bliskości czy czasu dla pociech to tylko niektóre powody poważnych kryzysów. Problem narasta wtedy, kiedy ani dorośli, ani dzieci nie potrafią powiedzieć „pomóż mi”. Jak dramatyczne mogą, być tego skutki ukazuje serial fabularno-dokumentalny Pomóż mi.