Romans 1972

Brigitte to śliczna, samodzielna dziewczyna, która spodziewa się dziecka. Jako, że przyszły tatuś pozostaje słodką tajemnicą dziewczyny, doprowadza to do kłótni z matką, a w konsekwencji Brigitte odchodzi z domu i zaczyna poszukiwania jakiegoś lokum. Znajduje je w starej, czynszowej kamienicy w centrum Berlina - wynajmuje pokój u pani Klucke. Niestety jest to pokój tzw. przechodni, a korzystają z niego liczni lokatorzy kamienicy, a także goście gospodyni. W dodatku zdaje się, że żadne wydarzenie nie jest w stanie ujść ich uwadze, i każde z tych codziennych zdarzeń jest szeroko przez nich komentowane...

Faustyna (Muriel Catala) jest nastolatką. Chciałaby, żeby wszystko mogło odpowiadać jej marzeniom. Wakacje spędza z dziadkami, fascynują ją sąsiedzi mieszkający w dużym niebieskim domu. Obserwuje. Nie ośmiela się ich spotkać. Trochę podglądaczka, trochę perwersyjna. Faustyna zostaje zaproszona do spędzenia dni z rodziną, którą podgląda. Jest ojciec Jean (Maurice Garrel), jego brat Julien (Georges Marchal), jego dwaj synowie Joachim (Francis Huster) i Florent (Jacques Spiesser). Odrzuca Joachima i próbuje uwieść Juliena, który mógłby być jej ojcem...

17-letni licealista jest przyzwyczajony do tego, że jego bogaty ojciec ratuje go z tarapatów. W końcu zaczyna się zastanawiać, czy nie powinien wziąć odpowiedzialności za swoje czyny.

Młody mężczyzna po bezskutecznej próbie podjęcia pracy w forcie wyrusza na szlak, gdzie spotyka piękną Indiankę opłakującą brata zabitego przez białych. Wędrowiec opiekuje się dziewczyną, lecz na ich trop trafia grupa żołnierzy.

Poszukiwanie przyjemności i miłości przez afrykańskich mężczyzn i kobiety.

W 1867 roku Paulina Pandolfini (Olga Karlatos) miała 18 lat, z mediolańskiej burżuazji zakochała się w 40-letnim mężczyźnie, mimo sprzeciwu rodziny. Wierząca, widzi w śmierci ojca znak z nieba. Wstępuje do klasztoru, skąd zostanie wydalona. Odnajduje kochanka i wszystko kończy się we krwi.

W regionie wschodniej Francji. Pierrette (Dominique Labourier), młoda pracownica miejscowej przędzalni, całkowicie poświęca się swojej działalności związkowej ze szkodą dla jej życia prywatnego. Swoje dziecko pozostawiła pod opieką krewnej. Spotyka dwóch mężczyzn, którzy odmienią jej życie. Najpierw spotyka włoskiego emigranta o pseudonimie „Beau Masque” (Luigi Diberti), z zawodu kierowcę ciężarówki. Następnie podczas balu zorganizowanego przez partię komunistyczną poznaje Philippe'a Letourneau (Jean-Claude Dauphin), dyrektora fabryki, młodego syna rodziny, większościowych udziałowców firmy. Choć pociąga go Philippe, Pierrette nie śledzi ich pierwszych kontaktów, nie chcąc narażać swojego zaangażowania w związek. To z "Beau Masque" nawiązuje romans. Fala zwolnień, nad którą dyrektor nie panuje, poróżnia bohaterów dramatu…

Para w średnim wieku: projektant reklam Bruno (Pierre Rousseau) i jego żona Madeleine (Danièle Vlaminck), gospodyni domowa, są dość zadowoloną parą paryską, dopóki szef Bruna nie wpadnie na pomysł, że ich kampanie reklamowe muszą być doprawione erotyzmem. Ich związek małżeński przybiera nieoczekiwany obrót, ponieważ szef daje mu stypendium na wprowadzenie erotyki do projektu i Bruno wybiera Madeleine na swoją asystentkę. Eksperymentują z seksownymi grami (np. Madeleine mówi Bruno, że nie ma na sobie bielizny, kiedy są w miejscach publicznych; uprawiają seks w ich samochodzie przy drodze; udają, że podrywają się w sklepie obuwniczym itp.). Seksowne gry sprowadzają się do kilku odważnych erotycznych pokus i wizyty w lokalnym domu orgii. Gry w końcu stają się dla niej zbyt przerażające, ona ucieka, a za nią Bruno.