Sci-Fi 1995

Jeden z założycieli słynnej grupy Monty Pythona – Terry Gilliam – stworzył film, który przynależy wprawdzie do gatunku science fiction, ale daleko wykracza poza stereotypy. Dzięki temu 12 małp to film przyswajalny nie tylko przez miłośników fantastyki naukowej. Głównym wątkiem jest widmo globalnej katastrofy. Akcja zaczyna się w roku 2035. Świat ludzi przestał praktycznie istnieć po tym, jak w 1997 r. wybuchła epidemia o globalnym zasięgu. Wirus, który ją wywołał, spowodował śmierć ponad pięciu miliardów ludzi, a nieliczni, którzy przetrwali, pochowali się pod ziemię. Na powierzchni zapanowały zaś zwierzęta. Zbawicielem tych podziemnych homo sapiens ma być James Cole – nieco impulsywny kryminalista, który ma za zadanie przemieścić się w czasie do roku 1996, wrócić do momentu poprzedzającego wybuch epidemii i zdobyć wirusa, by współcześni mu naukowcy mogli opracować nań szczepionkę. Cole trafia jednak do roku 1990, gdzie miejscowi uznają go za psychicznie chorego i zamykają w zakładzie. Tu poznaje piękną panią psycholog, która zainteresowała się wariatem z przyszłości na tyle, że pomaga mu w tropieniu Armii 12 Małp, radykalnej ekologicznej organizacji, podejrzewanej przez Cole’a o wywołanie epidemii.

W niedalekiej przyszłości wykorzystując wszechobecną siec internetową, haker zwany Władcą Marionetek włamuje się do mózgów podpiętych do sieci ludzi, robiąc z nich swoich niewolników. Do walki z nim oddelegowanych zostaje dwoje agentów specjalnej sekcji 9, zwalczającej tego typu ataki. W trakcie misji Batô odkrywa, że jego partnerka jest cyborgiem, a ich przeciwnik jest lepszych od jakiegokolwiek hakera na ziemi.

Oparta na faktach historia misji statku kosmicznego Apollo 13. Podczas lotu statek ulega awarii. Wybucha jeden ze zbiorników z tlenem, co doprowadziło do uszkedzenia silnika. Czwórka astronautów uwięzionych w statku, jest zdana tylko na siebie.

Johnny podejmuje się niezwykle trudnego, ale i opłacalnego zlecenia. Jego zadanie polega na przeniesieniu cennych danych, zapisanych w korze mózgowej. Jest ich jednak dwukrotnie więcej niż może on pomieścić, dlatego musi szybko dostarczyć przesyłkę. Jednak właściciele danych, nie chcąc, by wszystko trafiło do adresata, podejmą wszelkie możliwe środki, by zabić kuriera.

Dalszy ciąg "Kosiarza umysłów" otwiera znalezienie tajemniczej ofiary wybuchu w laboratorium. Okazuje się, że okaleczoną istotą, która nie pamięta zdarzeń sprzed wypadku, jest Jobe. Zostaje uratowany przez doktor Cori, wykorzystującą komputerową rzeczywistość wirtualną do rekonstrukcji jego umysłu. W tym samym czasie genialny naukowiec Benjamin Trace robi wszystko, aby zachować patent na swój wynalazek - procesor Chiron. Ten trafia jednak w ręce wroga - Jonathana Walkera, który za pomocą Jobe′a pragnie przejąć kontrolę nad autostradą informatyczną...

W przyszłości nieomal cała ziemia, została zalana wodą z roztopionych lodowców. Przeżyły tylko nieliczne grupki ludzi. Zamieszkują oni różnego typu statki. Istnieje jednak legenda według, której ocalał kawałek lądu. Na jednym z takich sztucznych atoli, żyje dziewczynka mając wytatuowaną mapę do tego miejsca. Ale mapę chce zdobyć wielu ludzi. I nie zawsze w dobrych zamiarach.

Jest rok 2139. Sędzia Dredd zostaje oskarżony o morderstwo, którego nie popełnił. By móc oczyścić się z zarzutów, musi rozpocząć zaciętą walkę ze zbrodniczym systemem, któremu służył.

Kiedy obca istota - wytwór inżynierii genetycznej - ucieka spod obserwacji, naukowiec Xavier Fitch (Ben Kingsley) tworzy grupę ekspertów mającą na celu jej odnalezienie. Załoga: morderca (Michael Madsen), empata (Forest Whitaker), biolog (Marg Helgenberger) i antropolog (Alfred Molina) - tropią swą ofiarę w Los Angeles. Tu, przybierając formę pięknej kobiety (Henstridge), obcy inicjuje swój okrutny plan: poznać nic nie podejrzewających ludzi i wydać potomstwo, które zniszczy ludzkość! Biologiczny zegar obcego tyka niesłychanie szybko, a Fitch i jego drużyna zostają wciągnięci w grę, w której los ludzkości wisi na włosku.

Rok 2015, piętnaście lat po kataklizmie, który ludzkość nazwała drugim uderzeniem. Czternastoletni Shinji Ikari przybywa do Tokio-3 na wezwanie swojego ojca, którego nie widział jakiś czas i do którego ma mieszane uczucia. Okazuje się, że ojciec Shinjiego – Gendō – chce powierzyć mu pilotowanie evangeliona: robota, którego zadaniem jest walka z aniołami – istotami chcącymi zniszczyć ludzkość. Niechętny temu na początku Shinji ostatecznie zgadza się pilotować robota. Pozostaje w Tokio-3 na dłużej, na wypadek ataku kolejnego anioła, zamieszkuje ze swoją nową opiekunką, Misato Katsuragi, idzie do nowej szkoły. Shinji jest jednak outsiderem, nawiązywanie kontaktów z innymi przychodzi mu bardzo trudno, ze wszystkich sytuacji stara się wyjść w ten sam sposób – robiąc to, o co się go prosi. Wkrótce jednak okaże się, że nie można żyć tak przez cały czas – spotka nowych ludzi, stanie przed nowymi zadaniami. „Neon genesis evangelion” oprócz znakomitej rozrywki jest także dziełem głęboko filozoficznym – oprócz tego, co dzieje się na ekranie, widz poznaje także rozterki, radości, smutki, sukcesy i niepowodzenia bohaterów, bardzo mocno zagłębiając się w ich psychikę i osobowość. Jeśli dobrze przeanalizuje się serial, znajdzie się w nim drugie, a może nawet trzecie i czwarte, dno.

Dziesięcioro pasażerów zasypia w trakcie lotu. Po przebudzeniu okazuje się, że w samolocie zostali tylko oni. Nie wiedząc co się dzieje, postanawiają wylądować na najbliższym lotnisku, które również okazuje się opustoszałe. W końcu grupa odkrywa, że trafili do czasowej wyrwy, którą próbują wymazać istoty zwane Langolierami.