Filmy Włochy

Bohaterką filmu jest Crista Päffgen, znana lepiej jako Nico. Wyjątkowej urody niemiecka modelka, aktorka, piosenkarka, muza Andy’ego Warhola. W latach 60. śpiewała w kultowym zespole Velvet Underground. Przyjaźniła się Jimmym Pagem, Bobem Dylanem, Lou Reedem, Federico Fellinim, Alainem Delonem. Jest rok 1988, Nico dobiega 50-tki. Żyje skromnie i w niczym nie przypomina super gwiazdy. Manager namawia ją na trasę po Europie. To dla niej ostatnia okazja do rozliczenia się z pogmatwaną przeszłością i szansa na odbudowę relacji z dawno nie widzianym synem. W tytułowej roli wystąpiła Trine Dyrholm („Festen”), która nagrała wszystkie partie wokalne Nico.

Za podstawę scenariusza filmu posłużyły dzienniki Nelsona Mandeli, pisane w czasie jego pobytu w więzieniu. Fabuła skupić ma się na przyjaźni, która zawiązała się między Mandelą, a jego białym strażnikiem.

Turyn 1969 rok. Massimo, 9-letni młody chłopak traci matkę w tajemniczych okolicznościach. Kilka dni po tym wydarzeniu ojciec prowadzi go do kapłana, który wyjaśnia mu, że mama jest teraz w niebie. Massimo odmawia przyjęcia tego nagłego zniknięcia. Turyn 1990 rok. Massimo jest znakomitym dziennikarzem, ale jego przeszłość prześladuje go. Musi sprzedać mieszkanie rodziców, gdyż rany z dzieciństwa zamieniają się w obsesję.

Pod koniec II wojny światowej grupa bojowników ruchu oporu planuje skok niemożliwy, którego celem jest skarb Mussoliniego w kwaterze głównej faszystów w Mediolanie.

Samotny, pozbawiony uczuć i bezwzględny trzydziestolatek Salvo należy do sycylijskiej mafii. W akcie zemsty zakrada się do domu innego mafioza, który zorganizował na niego nieudany zamach. Przez przypadek spotyka tam jego siostrę Ritę – piękną, młodą i niewidomą dziewczynę, która mimowolnie jest świadkiem, jak Salvo zabija jej brata. Gdy ten z niewiadomych dla siebie przyczyn decyduje się ją porwać, w ich życiu zaczyna dziać się coś wyjątkowego - w Salvo nieoczekiwanie rodzi się miłość.

Twórca „Homunculusa”, korzystając z animacji stworzonej w grze komputerowej, pokazuje życie geja-migranta z Bliskiego Wschodu we Francji. Odczytuje wiadomości, jakie otrzymywał od mężczyzn w aplikacji randkowej Grindr, gdzie posługiwał się nickiem Bonheur Suprême. Szybko odkrył, że w oczach białych mężczyzn jest postrzegany przez rasistowską kategorię „Araba” – silnego i pięknego kochanka, którego można sprowadzić wyłącznie do roli obiektu seksualnego, a spotkanie z nim będzie stanowiło realizację kolejnej fantazji. Nikomu nie zależy na prawdziwym poznaniu Bonheur Suprême, wszyscy są zainteresowani wyłącznie wielkością jego przyrodzenia, co w ironiczny i zabawny sposób komentuje reżyser. Na swojej drodze spotyka jednak także innych migrantów, którzy nie podchodzą do niego w tak fetyszyzujący sposób. Dokąd zaprowadzi go ta wyprawa? Jedno jest pewne – nie będzie ona łatwa nie tylko z emocjonalnego punktu widzenia. Cały czas zagraża mu niebezpieczny przeciwnik, jakim jest francuska policja, której celem stają się migranci i geje.

Trip pracuje jako elf budowniczy w warsztacie św. Mikołaja. Jego dziwaczne i niebezpieczne zabawki przypominają raczej broń. Los połączy go z Elią, nieśmiałym i specyficznym chłopcem z wioski we włoskich górach. Pozornie niedopasowani, muszą zapomnieć o różnicach między sobą, by ratować Gwiazdkę przed bezwzględnym biznesmenem, który chce popsuć wszystkim święta.

Sofia jest cichą nastolatką, która lubi grać w hokeja i uczyć się jeździć terenówką. Jej życie zmienia się diametralnie, gdy pewnego dnia łamie zakaz swojego ojca, Santo, i publikuje na Instagramie zdjęcie zrobione mu z ukrycia. Z pozoru banalny post pozwala dwóm przestępcom namierzyć rodzinny dom Sofii, a następnie zamordować jej matkę oraz wujka. Nastolatka pozna ukrywaną przed nią przez lata prawdę oraz mroczną przeszłość Santo związaną z kalabryjską N’dranghetą. Działając wspólnie z ojcem, Sofia będzie dążyć do krwawej i bezwzględnej zemsty.

Giulia (Sara Serraiocco) spotyka się z Libero (Michele Riondino), który właśnie wyszedł z więzienia. Czeka na nią kolejne przeznaczenie. Widzi, że jej życie zmieniło się. Ich zakazana miłość prowadzi do tego, że Giulia całkowicie odcięła się od swojej społeczności. Ona należała do świata Świadków Jehowy.

Nakręcony przez Luca Bessona "Atlantis" to film dokumentalny o morskich głębinach, gdzie dopłynął bohater Wielkiego błękitu. Widzimy tu tajemnicze podwodne stwory, czy też balety rybnych ławic. Francuski reżyser zrealizował "Atlantis" bez aktorów, wyłącznie z udziałem przyrody i zwierząt. Film nie posiada więc dialogów, zaś klimat buduje jak zwykle hipnotyczna muzyka Erica Serry.