Wojenny 2016

Prawdziwa historia dwóch dwudziestoparolatków Davida Packouza (Teller) i Efraima Diveroli (Hill), mieszkających w Miami, którym udaje się wykorzystać mało znany projekt rządowy, pozwalający niewielkim firmom brać udział w przetargach na kontrakty dla amerykańskiej armii. Panowie zaczynają skromnie, ale z czasem zgarniają mnóstwo pieniędzy, dzięki czemu żyją jak królowie. Duet wpada w tarapaty, kiedy zdobywa kontrakt o wartości 300 mln dolarów na uzbrojenie wojska stacjonującego w Afganistanie. Aby go zrealizować, przyjaciele muszą podjąć współpracę z typami spod „ciemnej gwiazdy”, którzy okazują się być przedstawicielami rządu Stanów Zjednoczonych.

Ojciec Zosi postanawia wydać ją za sołtysa, który jest najbogatszym mieszkańcem wsi, Macieja Skibę. Niespodziewanie wybucha II wojna światowa.

Historia Desmonda Dossa - sanitariusza, który odmówił wykonania rozkazu noszenia broni i zabijania podczas bitwy o Okinawę.

Brytyjska ekipa filmowa próbuje podnieść morale po blitzkriegu, robiąc propagandowy film podczas Drugiej Wojny Światowej.

Rok 1942. Oficer brytyjskiego wywiadu zakochuje się w pięknej Marianne Beauséjour, która niebawem zostaje oskarżona o szpiegostwo.

Sześciu byłych wojskowych broni konsulatu USA w Benghazi podczas ataku terrorystycznego.

Rok 1915, stolica Imperium Osmańskiego. Michael przybywa do Stambułu, by zrealizować swoje wielkie plany o studiach medycznych i zacząć życie o jakim zawsze marzył. Gdy poznaje Anę, od pierwszej chwili wie, że to kobieta jego życia. Za plecami narzeczonego Any, słynnego amerykańskiego fotoreportera Chrisa, wybucha namiętny romans. W tym czasie Imperium zaczyna drżeć w posadach, a na ulicach Stambułu robi się niespokojnie. Siły tureckich nacjonalistów, korzystając z narastającego chaosu rozpoczynają prześladowania ludności ormiańskiej. Michael i Ana, oboje ormiańskiego pochodzenia, z dnia na dzień stają w obliczu śmiertelnego zagrożenia. Gdy krew płynie ulicami, a świat odwraca oczy, to Amerykanin Chris może okazać się jedyną szansą ocalenia dla zakochanych. Większość jednak nie będzie miała nawet takiej szansy…

Umarł król, niech żyje Jean-Pierre Léaud! Krytycy po canneńskich projekcjach Śmierci Ludwika XIV pisali, że to życiowa (sic!) rola kultowego aktora francuskiej Nowej Fali, który w Cannes odebrał nagrodę za całokształt twórczości. Jego twarz, dojrzewająca wraz z kolejnymi filmami Truffauta, Godarda, Eustache’a, Tsai Ming-lianga, u Serry zastyga w bezruchu, blednie i ginie w złocie i purpurze tkanin, owinięta absurdalnym kożuchem peruki. Serra stroni od naturalizmu, skupia się na kontraście pomiędzy unieruchomieniem chorego a postępującą nieuchronnie chorobą, pomiędzy ciałem trawionym rozkładem a próbującym utrzymać się w granicach rytuału królewskim gestem. Tworzy sceny inspirowane XVII-wiecznym malarstwem, wypełnione szeptem sług i ciepłym światłem świec. Scenariusz oparty na raportach medycznych i pamiętnikach Saint-Simona zdaje relację z ostatnich dni Króla Słońce, umierającego z powodu gangreny w obecności bezradnych medyków. Jak zwykle u Serry, czołowego neomodernisty europejskiego kina, kontekst historyczny jest zaledwie pretekstem do opowiedzenia w duchu Bressonowskiego „kina czystego” o uniwersalnych aspektach ludzkiego życia.

Oddział żołnierzy walczy pod Incheon w kluczowej bitwie wojny w Korei.

W czasie wojny domowej biedny rolnik z Missisipi prowadzi grupę rebeliantów przeciwko armii Konfederacji.