George J. Lewis urodził się 10 grudnia 1903 roku w Guadalajarze w stanie Jalisco w Meksyku. Kształcił się w San Diego High School, gdzie wyróżniał się jako sportowiec, uprawiając m.in. futbol oraz piłkę ręczną. Już w młodości przejawiał dużą sprawność fizyczną oraz predyspozycje do pracy scenicznej, które w późniejszych latach miały istotne znaczenie dla jego kariery aktorskiej, szczególnie w filmach przygodowych i serialach kinowych wymagających intensywnego wysiłku fizycznego. Karierę filmową rozpoczął pod koniec lat 20., w momencie przełomu między kinem niemym a dźwiękowym. Dzięki biegłej znajomości języka angielskiego i hiszpańskiego szybko znalazł swoje miejsce w Hollywood, uczestnicząc także w realizacji hiszpańskojęzycznych wersji filmów produkowanych równolegle przez amerykańskie studia dla rynków zagranicznych. W tym okresie budował wizerunek młodego aktora obsadzanego często w rolach romantycznych lub egzotycznych, wpisujących się w popularny wówczas typ ekranowego „latynoskiego amanta”. W 1930 roku wystąpił w filmie „Clancy in Wall Street”, gdzie zagrał postać Nelsona. Produkcja ta stanowi ważny element środowiska aktorów przejściowego okresu kina dźwiękowego i łączy go bezpośrednio z grupą wykonawców, którzy dzięki doświadczeniu scenicznemu potrafili odnaleźć się w nowych realiach technicznych wymagających pracy z dialogiem. W latach 30. i 40. jego kariera nabrała dużej dynamiki, a Lewis stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów drugoplanowych w amerykańskim kinie gatunkowym. Regularnie występował w westernach, filmach przygodowych oraz produkcjach sensacyjnych, wcielając się w postacie żołnierzy, oficerów, bandytów oraz bohaterów o niejednoznacznym charakterze. Szczególne znaczenie miały dla niego seriale filmowe, które cieszyły się ogromną popularnością wśród widzów i wymagały od aktorów intensywnej pracy oraz dużej sprawności fizycznej. Wystąpił m.in. w „Zorro’s Black Whip” (1944), gdzie potwierdził swoją pozycję jako aktor wyspecjalizowany w kinie akcji i przygody. Najważniejszym etapem jego kariery była rola Dona Alejandra de la Vegi w serialu „Zorro” (1957–1959). Kreacja ojca tytułowego bohatera przyniosła mu międzynarodową rozpoznawalność i uczyniła go postacią kultową. Stworzył wyrazisty portret dumnego, szlachetnego arystokraty, który stanowi moralny fundament dla działań swojego syna. Jego relacja ekranowa z głównym bohaterem była jednym z najważniejszych elementów konstrukcji serialu i znacząco wpłynęła na jego sukces. W kolejnych dekadach kontynuował działalność aktorską, pojawiając się zarówno w filmach kinowych, jak i w produkcjach telewizyjnych. Jego dorobek obejmuje setki ról, a aktywność zawodowa rozciągała się na kilka dekad – od końca lat 20. aż po późniejsze lata XX wieku. Dzięki swojej wszechstronności i doświadczeniu należał do grupy aktorów, którzy potrafili utrzymać się w branży mimo zmieniających się trendów i technologii. W życiu prywatnym związany był ze środowiskiem filmowym i przez wiele lat mieszkał w Kalifornii. George J. Lewis zmarł 8 grudnia 1995 roku w Rancho Santa Fe w stanie Kalifornia w Stanach Zjednoczonych na skutek udaru, na dwa dni przed swoimi 92. urodzinami. Został pochowany na cmentarzu Holy Cross Cemetery w Culver City. Pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych aktorów drugoplanowych klasycznego Hollywood, którego kariera stanowi przykład niezwykłej trwałości zawodowej. Jako aktor, który przeszedł drogę od początków kina dźwiękowego, przez złotą erę Hollywood, aż po sukces w telewizji, odegrał istotną rolę w kształtowaniu filmów przygodowych i westernów oraz pozostawił po sobie dorobek będący ważną częścią historii amerykańskiej rozrywki.