Charles Barton, urodzony jako Charles Thomas Barton 25 maja 1902 roku w San Francisco w stanie Kalifornia w USA. Był uznanym amerykańskim reżyserem filmowym i telewizyjnym oraz aktorem, który odegrał kluczową rolę w rozwoju komedii filmowej. Choć od wczesnej młodości pracował w teatrze, jego zawodem wyuczonym w przemyśle filmowym była praca asystenta i reżysera pomocniczego (zaczynał jako tzw. „prop boy”), którą podjął jako nastolatek. Jego główną funkcją w kinie była reżyseria, a on sam zyskał sławę jako specjalista od sprawnej współpracy z najbardziej wymagającymi komikami Hollywood. Karierę w Hollywood rozpoczął jako asystent reżysera w latach 20. XX wieku, pracując przy głośnym filmie „Skrzydła” (1927). Przed swoim pełnometrażowym debiutem zdobywał doświadczenie, współreżyserując mniejsze produkcje i filmy krótkometrażowe. Za jego pełnoprawny, samodzielny debiut w filmie pełnometrażowym uznaje się rok 1934 i film „Wagon Wheels” zrealizowany dla wytwórni Paramount. Największą sławę przyniosła mu późniejsza współpraca z duetem Abbott i Costello, dla których wyreżyserował ich najlepsze produkcje z serii „spotkań z potworami”, w tym kultowy film „Abbott i Costello spotykają Frankensteina” (1948). W trakcie swojej wieloletniej działalności artystycznej zdobył Oscara (Nagrodę Akademii) podczas 6. ceremonii w 1934 roku w kategorii dla najlepszego asystenta reżysera (za całokształt pracy w roku 1933). Było to oficjalne potwierdzenie jego technicznego mistrzostwa. Cieszył się opinią jednego z najbardziej niezawodnych reżyserów w systemie studyjnym, co pozwoliło mu na realizację ponad 70 filmów fabularnych w trakcie trwania jego długiej i owocnej kariery, którą kontynuował później w telewizji (np. przy serialu „The Munsters”). W życiu prywatnym Charles Barton był żonaty czterokrotnie. Jego pierwszą żoną była Margaret Gertrude Bowers. W latach 1936–1937 był żonaty z aktorką Julie Ann Johnston (znaną jako Julie Bishop). Jego trzecią żoną była Jane Alice Johnston, z którą zawarł związek małżeński w 1947 roku. Po raz czwarty ożenił się w 1973 roku z aktorką Julie Gibson, z którą pozostał w związku aż do swojej śmierci. Prowadził życie zawodowe ściśle związane z Burbank i Hollywood, ciesząc się ogromnym szacunkiem współpracowników za profesjonalne podejście do pracy na planie filmowym. Charles Barton zmarł 5 grudnia 1981 roku w wieku 79 lat w Burbank w Kalifornii w USA. Bezpośrednią przyczyną śmierci był atak serca, jednak jego ogólny stan zdrowia był wcześniej osłabiony przez chorobę nowotworową. Został pochowany na cmentarzu Valhalla Memorial Park w North Hollywood, miejscu spoczynku wielu innych pionierów kina. Zanim usiadł na krześle reżyserskim, Barton wystąpił jako aktor w kilkunastu niemych filmach. Choć najsłynniejsze komedie wojskowe duetu Abbott i Costello reżyserował Arthur Lubin, Barton stał się ich kluczowym współpracownikiem w późniejszym etapie kariery, specjalizując się w łączeniu humoru z elementami grozy. Był uważany za „ulubionego reżysera” Lou Costello, ponieważ jako jeden z niewielu potrafił zapanować nad improwizacjami i wybuchowym temperamentem komika. Na planie serialu „The Munsters” był znany z niezwykłej szybkości pracy, potrafiąc nakręcić odcinek w czasie znacznie krótszym niż przewidywał to budżet studia.