Hanns Kräly był niemieckim scenarzystą oraz aktorem filmowym, który urodził się 16 stycznia 1884 roku w Hamburgu. Swoją przygodę z kinematografią rozpoczął w Europie w okresie kina niemego. Początkowo występował przed kamerą, między innymi u boku Asty Nielsen, jednak szybko zyskał renomę przede wszystkim jako autor scenariuszy o wyrafinowanej strukturze wizualnej. Najważniejszym fundamentem jego kariery była trwająca blisko piętnaście lat współpraca z reżyserem Ernstem Lubitschem. To właśnie ten duet stworzył około trzydziestu produkcji, które zrewolucjonizowały język filmu. Do ich najważniejszych wspólnych dzieł z okresu niemieckiego należą między innymi „Madame DuBarry”, „Anna Boleyn” oraz „Oczy mumii Ma”. Teksty Kräly’ego charakteryzowały się lekkością, psychologiczną głębią oraz specyficznym humorem, co stało się podstawą słynnego stylu znanego jako „Lubitsch Touch”. W pierwszej połowie lat 20. Kräly przeniósł się do Hollywood, gdzie jego talent do tworzenia obrazowej narracji bez potrzeby nadmiernego użycia dialogów został natychmiast doceniony przez wielkie wytwórnie. W Ameryce pisał dla największych ikon kina, tworząc scenariusze do takich produkcji jak „Orzeł” z Rudolphem Valentino czy „Pocałunek” i „Dzikie orchidee” z Gretą Garbo. Największym zawodowym sukcesem artysty było zdobycie Nagrody Akademii Filmowej za scenariusz do filmu „Patriota”. Statuetkę odebrał w 1930 roku podczas drugiej ceremonii rozdania Oscarów. Było to historyczne wyróżnienie, ponieważ Kräly stał się jednym z pierwszych twórców w dziejach docenionych za scenariusz adaptowany. W późniejszym okresie otrzymał jeszcze nominacje za filmy „Ostatnia pani Cheyney” oraz „Córka przełożonego”. Hanns Kräly zmarł 11 listopada 1950 roku w Los Angeles. Zapisał się w historii jako mistrz konstrukcji fabularnej, który potrafił połączyć europejską wrażliwość z wymogami amerykańskiego przemysłu rozrywkowego.