Billie Dove, właściwie Lillian Bohny, urodziła się 14 maja 1903 roku w Nowym Jorku jako córka Charlesa Bohny’ego i Berthy Bohny, imigrantów ze Szwajcarii. Uczęszczała do szkół katolickich w Nowym Jorku. Karierę rozpoczęła jako modelka i tancerka, występując w rewii „Ziegfeld Follies”, co otworzyło jej drogę do filmu. W pierwszej połowie lat 20. związała się z kinem niemym, jednak prawdziwy przełom nastąpił po podpisaniu kontraktu z First National Pictures, gdzie stała się jedną z największych gwiazd studia i jedną z najlepiej opłacanych aktorek epoki. Wystąpiła m.in. w filmach „The Black Pirate” (1926) u boku Douglasa Fairbanksa oraz „The American Beauty” (1927). Jej ekranowy wizerunek łączył elegancję z nowoczesnym typem bohaterki, a popularność uczyniła ją jedną z ikon końca lat 20. Wraz z nadejściem kina dźwiękowego pojawiła się w kilku produkcjach, m.in. „The Age for Love” (1931) oraz „Blondie of the Follies” (1932), jednak jej kariera w nowej erze trwała zaledwie kilka lat i nie dorównała sukcesom z czasów kina niemego. W 1933 roku zakończyła działalność filmową. Na decyzję o wycofaniu się z Hollywood wpłynęły wydarzenia z życia prywatnego, w tym głośny romans z Howardem Hughesem, który planował małżeństwo z aktorką. Po rozstaniu z nim i zawarciu związku z Robertem Kenastonem skoncentrowała się na życiu rodzinnym. W 1923 roku poślubiła reżysera Irvina Willata; małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1929 roku i było bezdzietne. W 1933 roku wyszła za Roberta Kenastona, z którym miała syna Roberta oraz adoptowaną córkę Gail. Po jego śmierci zawarła trzecie małżeństwo z architektem Johnem Millerem. Zmarła 31 grudnia 1997 roku w Woodland Hills w Kalifornii w wieku 94 lat. Została skremowana, a jej prochy złożono w kolumbarium Freedom Mausoleum na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale. Billie Dove należała do grona największych gwiazd amerykańskiego kina niemego drugiej połowy lat 20. XX wieku i była uznawana za jedną z najpiękniejszych aktorek swojej epoki. Choć jej kariera filmowa trwała stosunkowo krótko, osiągnęła status jednej z najlepiej opłacanych i najbardziej rozpoznawalnych artystek swojego pokolenia, a jej nazwisko na trwałe zapisało się w historii wczesnego Hollywood. Dove była znana w Hollywood jako „The American Beauty” nie tylko ze względu na tytuł swojego filmu, ale również z powodu nieskazitelnej cery i regularnych rysów twarzy, które w epoce czarno-białego kina uchodziły za ideał fotogeniczności. Nawet po latach, gdy rzadko pojawiała się publicznie, zachowała status żywej legendy, a jej długowieczność pozwoliła jej doczekać czasów, gdy nowa generacja historyków kina odkryła jej dorobek na nowo.