Douglas MacLean urodził się 10 stycznia 1890 roku w Filadelfii w stanie Pensylwania w Stanach Zjednoczonych jako syn Charlesa H. MacLeana, prezbiteriańskiego pastora, oraz Marie MacLean. Dorastał w środowisku o silnych wartościach moralnych i religijnych, co miało wpływ na jego późniejszy wizerunek ekranowy. Odebrał staranne wykształcenie i początkowo nie planował kariery aktorskiej, jednak zainteresowanie teatrem skierowało go na drogę artystyczną. Karierę rozpoczął na scenie teatralnej, gdzie zdobywał doświadczenie w repertuarze dramatycznym i komediowym. Wkrótce trafił do rozwijającego się przemysłu filmowego i na początku drugiej dekady XX wieku zaczął pojawiać się w produkcjach kina niemego. Istotnym momentem w jego wczesnej karierze była współpraca z Thomasem H. Ince’em, jednym z pionierów systemu studyjnego w Hollywood. To właśnie Ince ukształtował jego ekranowy wizerunek jako „czystego, radosnego Amerykanina”, który stał się jego znakiem rozpoznawczym i zapewnił mu dużą popularność wśród widzów. W drugiej dekadzie i w latach 20. MacLean należał do grona czołowych amantów kina niemego. Występował w licznych komediach i filmach przygodowych, w których łączył elegancję z lekkością gry i wyczuciem humoru. Jego największe sukcesy przypadają na okres współpracy ze studiami filmowymi oraz realizację popularnych produkcji takich jak „23½ Hours’ Leave” (1919), „The Rookies” (1927) czy „Let It Rain” (1927). Filmy te umocniły jego pozycję jako jednego z najbardziej lubianych i rozpoznawalnych aktorów swojej epoki. W połowie lat 20. podjął decyzję o uniezależnieniu się od systemu studyjnego i założył własną firmę produkcyjną Douglas MacLean Productions. Był jednym z nielicznych aktorów swojego pokolenia, którzy z powodzeniem przeszli na drugą stronę przemysłu filmowego, rozwijając działalność producencką. Produkował filmy zarówno dla siebie, jak i dla innych wykonawców, wykazując się dużym wyczuciem rynku oraz zdolnościami organizacyjnymi. Przełomowym momentem w jego karierze była transformacja związana z nadejściem kina dźwiękowego. MacLean stopniowo wycofał się z występowania przed kamerą i skupił się na pracy producenckiej oraz scenariuszowej. W 1930 roku pełnił funkcję producenta (associate producer) filmu „Clancy in Wall Street”. Produkcja ta stanowi ważne ogniwo w jego dorobku, ponieważ była jednym z pierwszych projektów realizowanych przez niego po zakończeniu kariery amanta kina niemego. To właśnie on odpowiadał za stworzenie zespołu aktorskiego złożonego z doświadczonych wykonawców wywodzących się z teatru i kina niemego, co miało kluczowe znaczenie w początkowej fazie rozwoju kina dźwiękowego. W kolejnych latach kontynuował działalność jako producent i scenarzysta, wykazując się dużą wszechstronnością. Jego doświadczenie aktorskie pozwalało mu lepiej rozumieć potrzeby scenariusza i konstrukcję postaci, co przekładało się na jakość realizowanych projektów. Jednym z jego najważniejszych sukcesów producenckich był film „The Big Clock” (1948), uznawany za jedną z istotnych produkcji nurtu noir. W życiu prywatnym związany był z aktorką Faith Coley, z którą miał dzieci. Przez wiele lat pozostawał aktywną postacią w środowisku filmowym, funkcjonując zarówno jako były gwiazdor kina niemego, jak i doświadczony producent. Douglas MacLean zmarł 9 lipca 1967 roku w Beverly Hills w Los Angeles w stanie Kalifornia na skutek udaru. Został pochowany na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale. Pozostaje jedną z kluczowych postaci przejściowego okresu między kinem niemym a dźwiękowym, której kariera stanowi przykład świadomej i skutecznej transformacji zawodowej. Jako aktor, producent i scenarzysta odegrał istotną rolę w kształtowaniu amerykańskiego przemysłu filmowego pierwszej połowy XX wieku, a jego działalność po drugiej stronie kamery potwierdza jego znaczenie jako jednego z bardziej przedsiębiorczych twórców swojej epoki.