Kathryn McGuire urodziła się 6 grudnia 1903 roku w Peorii w stanie Illinois w Stanach Zjednoczonych jako córka Johna McGuire’a oraz Mary McGuire. Karierę rozpoczęła jako modelka oraz uczestniczka konkursów piękności, szybko zdobywając rozpoznawalność w środowisku filmowym. W 1922 roku została wyróżniona tytułem WAMPAS Baby Star, który przyznawano najbardziej obiecującym młodym aktorkom Hollywood. W tym samym gronie znalazły się także inne przyszłe gwiazdy, co potwierdza jej pozycję wśród elity młodego pokolenia aktorek początku lat 20. Jej uroda, naturalna fotogeniczność oraz swoboda przed kamerą sprawiły, że szybko rozpoczęła pracę w filmie. Pierwsze doświadczenia zdobywała w studiu Macka Sennetta, gdzie występowała jako jedna z tzw. „Bathing Beauties”. Praca w tym środowisku, opartym na dynamicznej komedii slapstickowej, pozwoliła jej wykształcić doskonałe wyczucie rytmu komediowego oraz pracy przed kamerą. Następnie związała się ze studiem Christie Comedies, gdzie stała się jedną z głównych aktorek specjalizujących się w komediach sytuacyjnych osadzonych w środowisku wyższych sfer. To właśnie tam ukształtował się jej ekranowy wizerunek eleganckiej, wyrafinowanej kobiety, który towarzyszył jej przez dalszą część kariery. Najważniejszym etapem jej działalności filmowej była współpraca z Busterem Keatonem, jednym z najwybitniejszych twórców kina niemego. Wystąpiła u jego boku w „Sherlock Jr.” (1924), gdzie stworzyła jedną z najbardziej rozpoznawalnych kobiecych ról w historii jego filmów. Jej subtelna, naturalna gra stanowiła idealne uzupełnienie precyzyjnej komedii fizycznej Keatona. W tym samym roku pojawiła się również w „The Navigator” (1924), który odniósł znaczący sukces i umocnił jej pozycję w Hollywood. W kolejnych latach kontynuowała karierę w filmach niemych, występując w produkcjach, w których obsadzano ją głównie w rolach eleganckich bohaterek z wyższych sfer. Jej styl gry, oparty na powściągliwości i wyrafinowaniu, wyróżniał ją na tle bardziej ekspresyjnych aktorek epoki. W 1930 roku wystąpiła w filmie „Clancy in Wall Street”, gdzie zagrała rolę Ann MacLean. Produkcja ta stanowi ważne ogniwo w jej karierze, ponieważ była jednym z jej ostatnich znaczących występów filmowych. W obsadzie znaleźli się doświadczeni aktorzy wywodzący się zarówno z teatru, jak i kina niemego, a jej obecność w tej produkcji potwierdzała zdolność do funkcjonowania w realiach kina dźwiękowego. Rola ta wpisywała się w jej utrwalony wizerunek eleganckiej kobiety stanowiącej kontrapunkt dla komediowych wydarzeń fabularnych. Wraz z rozwojem kina dźwiękowego jej aktywność filmowa zaczęła stopniowo maleć, a w latach 30. wycofała się z życia zawodowego, kończąc stosunkowo krótką, lecz znaczącą karierę aktorską. W życiu prywatnym była związana z Williamem Parksem, z którym pozostawała w małżeństwie. Kathryn McGuire zmarła 10 października 1978 roku w Los Angeles w stanie Kalifornia na skutek choroby nowotworowej. Pozostaje jedną z charakterystycznych aktorek kina niemego lat 20., której dorobek związany jest przede wszystkim z klasycznymi komediami Bustera Keatona oraz produkcjami komediowymi epoki. Jej kariera stanowi przykład drogi od kina slapstickowego, przez komedie sytuacyjne, aż po próbę odnalezienia się w kinie dźwiękowym, co czyni ją ważną postacią w historii amerykańskiego filmu.