Doris Kenyon urodziła się 5 września 1897 roku w Syracuse w stanie Nowy Jork. Była amerykańską aktorką filmową, teatralną, radiową i telewizyjną, a także wykształconą sopranistką. Jej ojcem był James Benjamin Kenyon, poeta i wydawca, co dobrze tłumaczy środowisko intelektualne, z którego się wywodziła, oraz jej silne związki z muzyką i sceną. Karierę sceniczną zaczynała poza filmem, a jej muzyczne przygotowanie okazało się później jednym z najważniejszych atutów zawodowych. W epoce kina niemego zbudowała pozycję jednej z elegantszych i bardziej wszechstronnych aktorek swojej generacji, występując w produkcjach dramatycznych, kostiumowych i obyczajowych. Do ważnych tytułów z tego okresu należał „Monsieur Beaucaire” (1924) u boku Rudolpha Valentina, a w 1926 roku zagrała także w „Mismates”, a nie w błędnie przypisywanym jej „The Ace of Cads”. Jej przejście do kina dźwiękowego było wyjątkowo naturalne nie tylko dzięki dobrej dykcji, ale przede wszystkim dlatego, że była zawodową śpiewaczką. W 1928 roku wystąpiła w „The Home Towners”, jednym z bardzo wczesnych pełnometrażowych filmów dźwiękowych Warner Bros.; źródła filmowe zaliczają ten tytuł do najwcześniejszych all-talking features, co czyni Doris Kenyon jedną z aktorek aktywnie uczestniczących w narodzinach nowej epoki ekranu. W latach 30. nadal utrzymywała mocną pozycję zawodową. Jednym z jej późnych ważnych występów filmowych była rola królowej Anny w „The Man in the Iron Mask” (1939), po której coraz wyraźniej przesuwała środek ciężkości kariery ku muzyce, radiu i później telewizji. W latach 40. grała również w radiowym serialu „Crossroads”, a w latach 50. pojawiała się jeszcze w telewizji. W życiu prywatnym była zamężna cztery razy. Jej pierwszym mężem był aktor Milton Sills, którego poślubiła w 1926 roku; po jego śmierci w 1930 roku została wdową. W 1933 roku wyszła za Arthura Hopkinsa, nowojorskiego agenta nieruchomości, i rozwiodła się z nim rok później. W 1938 roku poślubiła Alberta D. Laskera, magnata reklamowego, lecz to małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1939 roku. Jej ostatnim mężem był Bronisław Młynarski, którego poślubiła w 1947 roku i z którym pozostała aż do jego śmierci w 1971 roku. Zmarła 1 września 1979 roku w swoim domu w Beverly Hills. Nekrologi i biograficzne podsumowania wiążą jej śmierć z niewydolnością serca; była wtedy tuż przed 82. urodzinami. Została pochowana na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale, gdzie spoczywa także Milton Sills. Doris Kenyon pozostaje jedną z tych aktorek, które najlepiej pokazują ciągłość między kinem niemym a dźwiękowym. Łączyła ekranową elegancję z prawdziwym muzycznym warsztatem, a jej biografia jest ciekawa także dlatego, że prowadzi od wielkiego Hollywood lat 20. przez pionierskie filmy dźwiękowe aż po radio i telewizję.