Thelma Parr przyszła na świat 19 października 1906 roku w Grants Pass w stanie Oregon. Karierę artystyczną rozpoczęła w połowie lat 20. XX wieku w wytwórni Mack Sennett Comedies. Jako ulubienica Sennetta wyróżniała się na tle innych dziewcząt z grupy „Bathing Beauties” autentycznym talentem komediowym, co pozwoliło jej na regularne występy u boku gigantów slapsticku, takich jak Billy Bevan. Jej pozycja w Hollywood rosła błyskawicznie, a szczyt popularności przypadł na rok 1927, kiedy została wybrana do prestiżowego grona WAMPAS Baby Stars obok takich aktorek jak Sally Phipps czy Martha Sleeper. W tym okresie stała się również cenioną partnerką Kena Maynarda w serii popularnych westernów, a prasa branżowa określała jej urodę mianem „najpiękniejszego profilu komedii”. Dynamicznie rozwijającą się karierę Thelmy Parr brutalnie przerwał tragiczny wypadek samochodowy w marcu 1928 roku. Aktorka wypadła przez przednią szybę pojazdu, doznając głębokich ran ciętych twarzy. W dobie rygorystycznych wymogów estetycznych przemysłu filmowego zdarzenie to stało się wyrokiem dla jej zawodowej przyszłości. Mimo uzyskania odszkodowania w wysokości 7 111 dolarów, kwota ta nie zrekompensowała utraconych kontraktów pełnometrażowych. Parr przeszła szereg operacji plastycznych i próbowała wrócić przed kamerę, jednak jej status uległ całkowitej degradacji. W 1931 roku w eposie „Cimarron” pojawiła się jedynie jako niewymieniona w czołówce statystka w scenach zbiorowych, co stanowiło bolesny kontrast wobec jej niedawnej pozycji czołowej gwiazdy niemego ekranu. W życiu prywatnym Thelma Parr była żoną Williama Edwardsa, jednak ich małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1930 roku. Aktorka nie doczekała się potomstwa, a po ostatecznym wycofaniu się z branży w połowie lat 30. prowadziła skromne życie w Kalifornii, całkowicie odcinając się od świata show-biznesu. Przez dekady pozostawała postacią zapomnianą, choć dzięki swojej wyjątkowej długowieczności stała się w późniejszych latach cennym źródłem informacji dla historyków badających erę slapsticku i metody pracy Macka Sennetta. Jej losy są jednym z najsmutniejszych przykładów w historii nagrody WAMPAS, dokumentującym, jak nagłe zdarzenie losowe mogło trwale wykluczyć utalentowaną artystkę z bezlitosnego systemu hollywoodzkich wytwórni. Thelma Parr zmarła 13 lutego 2000 roku w San Clemente w wieku 93 lat. Jej dorobek artystyczny, obejmujący kilkadziesiąt produkcji, pozostaje istotnym wkładem w rozwój klasycznej komedii amerykańskiej lat 20. Została zapamiętana jako artystka, która doczekała ery internetu i nowoczesnych badań nad kinem, będąc jedną z ostatnich żyjących przedstawicielek pionierskiej epoki slapsticku. Biografia Parr domyka poczet weteranów, dla których plan filmu „Cimarron” był miejscem symbolicznego pożegnania z wielkim ekranem. Jej historia to przejmujący zapis walki o godność w obliczu fizycznego dramatu, który przerwał drogę na szczyt w samym momencie jej największego rozkwitu, pozostawiając trwały ślad w kronikach złotego wieku Hollywood.