Carmel Myers, właściwie Carmel Myers Levy, urodziła się 4 kwietnia 1899 roku w San Francisco w Kalifornii jako córka rabina Isadora Myersa oraz Kate Levy Myers. Jej ojciec był znanym duchownym i uczonym żydowskim, który przed przyjazdem do Stanów Zjednoczonych zasłynął także jako mistrz Australii w chodzie sportowym. Wychowywała się w rodzinie o silnych tradycjach religijnych i intelektualnych, jednak młodość spędziła już w Los Angeles, gdzie rozwijający się przemysł filmowy oferował nowe możliwości kariery. Jej droga do kina rozpoczęła się w niezwykłych okolicznościach. Została zauważona przez D. W. Griffith, gdy reżyser konsultował z jej ojcem szczegóły dotyczące scen o tematyce żydowskiej. Griffith dostrzegł młodą Carmel i zaproponował jej występ w monumentalnym filmie „Intolerance” (1916). Choć była to niewielka rola tancerki, produkcja ta stała się jej debiutem ekranowym i otworzyła jej drogę do kariery w Hollywood. W kolejnych latach Myers zaczęła otrzymywać coraz większe role i szybko zdobyła popularność w kinie niemym. Wystąpiła między innymi w filmie „A Society Sensation” (1918), gdzie partnerowała Rudolph Valentino, jeszcze zanim aktor stał się jedną z największych gwiazd Hollywood. W 1919 roku pojawiła się również w produkcjach dramatycznych i romansowych, budując reputację aktorki o silnej osobowości ekranowej. Największą sławę przyniosła jej rola Iras w monumentalnym widowisku „Ben-Hur: A Tale of the Christ” (1925), wyprodukowanym przez Metro-Goldwyn-Mayer. Wcieliła się tam w postać uwodzicielskiej Egipcjanki – jednej z najbardziej pamiętnych ekranowych femme fatale epoki kina niemego. Myers osobiście uczestniczyła w wyborze materiałów i stylu kostiumów swojej bohaterki, chcąc, aby Iras wyróżniała się na tle innych postaci. Produkcja należała do najdroższych filmów swojej epoki i zapewniła jej międzynarodową rozpoznawalność. W drugiej połowie lat dwudziestych występowała w wielu znaczących produkcjach, takich jak „The Gilded Lily” (1921), „Babbitt” (1924) czy „Sorrell and Son” (1927), gdzie zagrała u boku H. B. Warner. Jej role często łączyły elegancję, egzotyczną urodę i silny charakter, dzięki czemu była obsadzana w postaciach kobiet niezależnych i intrygujących. Wraz z nadejściem kina dźwiękowego jej kariera filmowa zaczęła stopniowo wygasać. Myers potrafiła jednak odnaleźć się poza ekranem. W latach czterdziestych i pięćdziesiątych zajęła się działalnością biznesową i wynalazczą, wprowadzając na rynek własną linię luksusowych perfum o nazwie „Zizane”. W 1951 roku prowadziła także program telewizyjny „The Carmel Myers Show”, w którym przeprowadzała rozmowy z artystami i osobowościami świata kultury. W życiu prywatnym była trzykrotnie zamężna. W 1919 roku poślubiła Ala Kornbluma, jednak małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1923 roku. Jej drugim mężem był Ralph H. Blum, z którym pozostawała w związku w latach 1928–1950 i z którym miała dzieci. Trzecim mężem aktorki był A. W. Schwalberg. Jej brat, Zion Myers, był scenarzystą i reżyserem związanym z wytwórnią MGM, co czyniło rodzinę Myers jedną z bardziej wpływowych rodzin w środowisku filmowym. Po zakończeniu kariery filmowej Carmel Myers prowadziła aktywne życie towarzyskie i kulturalne w Los Angeles. Jej dom stał się miejscem spotkań artystów, pisarzy i ludzi związanych z przemysłem filmowym. Zajmowała się również działalnością publicystyczną i pisała artykuły wspomnieniowe o epoce kina niemego. Carmel Myers zmarła 9 listopada 1980 roku w Los Angeles w Kalifornii w wieku 81 lat na skutek ataku serca. Została pochowana na Home of Peace Memorial Park w Los Angeles. Pozostaje jedną z najbardziej charakterystycznych aktorek kina niemego lat dwudziestych – artystką, która potrafiła połączyć hollywoodzki blask z silnym poczuciem tożsamości i przedsiębiorczością, a jej rola Iras w „Ben-Hur: A Tale of the Christ” należy do najbardziej pamiętnych kreacji kobiecych w historii wczesnego Hollywood.