Darryl F. Zanuck urodził się 5 września 1902 roku w Wahoo w stanie Nebraska w Stanach Zjednoczonych jako syn Franka Zanucka oraz Louise Torpin. Dorastał w skromnych warunkach – jego ojciec pracował jako nocny recepcjonista w hotelu, a życie rodzinne było niestabilne z powodu problemów alkoholowych, które doprowadziły do rozpadu rodziny. Młody Zanuck bardzo wcześnie nauczył się samodzielności i determinacji. W wieku zaledwie 15 lat skłamał na temat swojego wieku, aby zaciągnąć się do armii i wyjechać na front I wojny światowej do Francji. To właśnie tam rozpoczął swoją przygodę z pisaniem – jego listy z frontu były publikowane w lokalnej prasie, co stanowiło jego pierwszy kontakt z publicznością i zarazem początek kariery literackiej. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych próbował różnych zajęć, zanim trafił do przemysłu filmowego. W latach 20. rozpoczął pracę jako scenarzysta w Warner Bros., gdzie szybko zdobył reputację jednego z najbardziej produktywnych autorów w branży. Pisał często pod pseudonimem Melville Crossman, a jego scenariusze – szczególnie te tworzone dla popularnego psa Rin Tin Tina – odegrały kluczową rolę w finansowym przetrwaniu studia w trudnym okresie jego rozwoju. Był to jeden z najbardziej niezwykłych epizodów w historii Hollywood – przyszły potentat przemysłu zaczynał jako autor przygodowych historii dla zwierzęcej gwiazdy kina. Zanuck był również jednym z głównych orędowników wprowadzenia dźwięku do filmu. To on należał do grona osób w Warner Bros., które uwierzyły w technologię Vitaphone i forsowały jej wykorzystanie, co doprowadziło do powstania filmu „The Jazz Singer” (1927). Sukces tej produkcji zapoczątkował erę kina dźwiękowego i zmienił cały przemysł filmowy. W Warner Bros. szybko awansował na stanowisko producenta i jednego z najważniejszych decydentów studia. Odpowiadał za rozwój filmów gangsterskich i społecznych, które definiowały styl wytwórni na początku lat 30., w tym „The Public Enemy” (1931). Jego konflikty z braćmi Warner doprowadziły jednak do odejścia ze studia w 1933 roku. W tym samym roku, wraz z Josephem M. Schenckiem, założył 20th Century Pictures, a dwa lata później doprowadził do jej połączenia z Fox Film Corporation, tworząc 20th Century Fox. Jako szef produkcji stał się jednym z najpotężniejszych ludzi w Hollywood. Jego filozofia opierała się na połączeniu wysokiej jakości artystycznej z tematyką społeczną i atrakcyjnością dla szerokiej publiczności. Zanuck był producentem filmów, które nie tylko odnosiły sukces komercyjny, ale także podejmowały trudne i odważne tematy. „The Grapes of Wrath” (1940) poruszał problem wyzysku i ubóstwa w czasie Wielkiego Kryzysu, „Gentleman’s Agreement” (1947) jako jeden z pierwszych filmów otwarcie mówił o antysemityzmie w Stanach Zjednoczonych, a „Pinky” (1949) dotykał kwestii rasizmu. Był jednym z nielicznych producentów epoki, którzy traktowali kino jako narzędzie społecznego komentarza. W czasie II wojny światowej ponownie zaangażował się w działania militarne – służył w armii amerykańskiej i produkował filmy dokumentalne wspierające wysiłek wojenny. Po wojnie wrócił do pracy w studiu, kontynuując produkcję ambitnych filmów. W latach 50., w obliczu rosnącej konkurencji ze strony telewizji, Zanuck odegrał kluczową rolę w wprowadzeniu formatu CinemaScope, który zrewolucjonizował sposób prezentacji filmów i przyciągnął widzów z powrotem do kin dzięki szerokoekranowemu obrazowi. Po okresie częściowego wycofania się z działalności powrócił w wielkim stylu na początku lat 60. Jego produkcja „The Longest Day” (1962) okazała się ogromnym sukcesem i pomogła ustabilizować sytuację finansową studia 20th Century Fox po kosztownej produkcji „Cleopatra”. Zanuck osobiście nadzorował realizację filmu, wykazując się ogromnym zaangażowaniem i energią, nawet na planie zdjęciowym. Znany był z niezwykle silnej osobowości i charakterystycznego stylu pracy. Słynne były jego wielogodzinne sesje scenariuszowe, podczas których dyktował poprawki, chodząc po gabinecie i gestykulując cygarem lub kijem do polo. Był wymagający, bezkompromisowy, ale jednocześnie posiadał niezwykłą intuicję i zdolność dostrzegania potencjału w projektach filmowych. Jego życie prywatne również było związane z przemysłem filmowym. Był żonaty z aktorką Virginią Fox, z którą miał dzieci, w tym Richarda D. Zanucka, który również został producentem i odegrał ważną rolę w Hollywood kolejnej generacji. Darryl F. Zanuck zmarł 22 grudnia 1979 roku w Palm Springs w stanie Kalifornia na skutek zapalenia płuc. Pozostaje jedną z najważniejszych postaci w historii kina – producentem, który nie tylko współtworzył system studyjny, ale także nadał mu kierunek artystyczny i społeczny. Jego odwaga w podejmowaniu trudnych tematów oraz zdolność łączenia sztuki z komercją uczyniły go jednym z najwybitniejszych architektów klasycznego Hollywood.