Albert Steinrück urodził się 20 maja 1872 roku w Wetterburgu (Bad Arolsen) w Niemczech. Karierę artystyczną rozpoczął w teatrze, gdzie przez wiele lat budował swoją pozycję jako aktor dramatyczny, występując na najważniejszych scenach niemieckich. Zyskał uznanie dzięki wyrazistej, głęboko psychologicznej grze oraz umiejętności kreowania postaci o silnym autorytecie i wewnętrznej złożoności. Jego dorobek sceniczny był na tyle znaczący, że w latach 1923–1925 pełnił funkcję dyrektora Residenztheater w Monachium, co potwierdza jego wysoką pozycję w świecie niemieckiej kultury teatralnej. Do filmu trafił po latach pracy scenicznej i szybko stał się jednym z najbardziej charakterystycznych aktorów niemieckiego kina niemego. Najważniejszą rolą w jego karierze była kreacja Rabiego Loewa w filmie „Der Golem, wie er in die Welt kam” (1920), która przeszła do historii jako jedno z najbardziej ikonicznych przedstawień w nurcie niemieckiego ekspresjonizmu. Jego wizerunek mędrca tworzącego glinianego olbrzyma na trwałe zapisał się w historii kina jako symbol tej epoki. W kolejnych latach występował w licznych produkcjach, specjalizując się w rolach autorytetów – uczonych, ojców, duchownych i postaci o silnym moralnym ciężarze. Wśród jego ważniejszych ról filmowych znajduje się występ w „Der brennende Acker” (1922) w reżyserii Friedricha Wilhelma Murnaua, gdzie stworzył wysoko ocenianą kreację dramatyczną. Jego styl aktorski, wywodzący się z teatru, doskonale współgrał z estetyką kina niemego, opartą na ekspresji gestu i mimiki. W życiu prywatnym był związany z Elisabeth Steinrück (z domu Gidion), z którą pozostawał w małżeństwie. Ich córką była Agathe Tyche-Steinrück, znana malarka i pisarka. Albert Steinrück zmarł 11 lutego 1929 roku w Berlinie w Niemczech, w okresie przełomu między kinem niemym a dźwiękowym, nie doczekawszy pełnego rozwoju nowej technologii w filmie. Został pochowany na cmentarzu Friedhof Heerstraße w Berlinie. Pozostaje jedną z istotnych postaci niemieckiego kina niemego, aktorem, który dzięki swojej teatralnej sile wyrazu stworzył jedne z najbardziej pamiętnych kreacji epoki ekspresjonizmu i na trwałe zapisał się w historii europejskiej kinematografii.