Jack Mower urodził się 5 września 1890 roku w Honolulu na Hawajach w Stanach Zjednoczonych jako Benjamin Allen Mower. Był synem Charlesa Mowera oraz Mary Mower i dorastał w środowisku amerykańskim o nietypowym, jak na przyszłego aktora Hollywood, geograficznym tle. W młodości zdobył podstawowe wykształcenie, a następnie związał się z działalnością sceniczną, występując w wodewilach i operetkach, co zapewniło mu solidne przygotowanie aktorskie oraz umiejętność pracy z głosem i publicznością. Do przemysłu filmowego trafił w epoce kina niemego, gdzie szybko znalazł swoje miejsce nie tylko jako aktor drugoplanowy, lecz także jako wykonawca ról pierwszoplanowych. W latach 20. XX wieku należał do rozpoznawalnych gwiazd seriali kinowych, które cieszyły się ogromną popularnością wśród widzów. Występował w takich cyklach jak „The Radio Detective” czy „Ten Scars Make a Man”, wcielając się w bohaterów przygodowych i amantów, co zapewniło mu status jednego z czołowych aktorów tego formatu. Był wówczas postacią znaną szerokiej publiczności, a jego ekranowy wizerunek opierał się na energii, sprawności i wyrazistości. Wraz z nadejściem kina dźwiękowego jego kariera uległa naturalnej transformacji. Dzięki doświadczeniu scenicznemu bez trudu dostosował się do nowych warunków i utrzymał ciągłość pracy zawodowej, jednak stopniowo przeszedł do ról charakterystycznych i epizodycznych. W latach 30. i 40. stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów drugiego planu, szczególnie związanym z wytwórnią Warner Bros., gdzie regularnie pojawiał się w filmach obyczajowych, kryminalnych i wojennych. Jego obecność była tak częsta, że stał się niemal stałym elementem obsady wielu produkcji tego studia. W tym okresie występował u boku największych gwiazd Hollywood, pojawiając się w setkach filmów i budując reputację niezwykle solidnego aktora charakterystycznego. Jego ekranowe emploi obejmowało szeroki zakres postaci – od policjantów i oficerów po reporterów, urzędników i przedstawicieli różnych środowisk społecznych. Jednym z najbardziej znanych epizodów w jego dorobku jest udział w filmie „Casablanca” (1942), gdzie pojawił się jako oficer, będąc częścią jednej z najważniejszych produkcji w historii kina. Równolegle pozostawał aktywny w westernach, które stanowiły istotny segment jego filmografii zarówno w epoce kina niemego, jak i dźwiękowego. Występował w licznych produkcjach tego gatunku, współpracując z czołowymi aktorami, w tym z Johnem Wayne’em i Garym Cooperem. Jego doświadczenie i elastyczność aktorska pozwalały mu odnajdywać się w różnych konwencjach gatunkowych, co czyniło go niezwykle wartościowym członkiem zespołów produkcyjnych. Jego dorobek obejmuje ponad 500 ról filmowych, co stawia go w gronie najbardziej zapracowanych aktorów w historii klasycznego Hollywood. Skala jego aktywności oraz długość kariery świadczą o wyjątkowej zdolności adaptacji do zmieniających się realiów przemysłu filmowego oraz o wysokim poziomie profesjonalizmu. W latach 50. płynnie przeszedł do pracy w telewizji, pojawiając się w popularnych serialach, w tym w produkcjach komediowych i westernowych, takich jak „I Love Lucy”. Dzięki temu pozostał aktywny zawodowo również w nowym medium, które stopniowo przejmowało część funkcji kina. W życiu prywatnym pozostawał związany ze środowiskiem filmowym, choć szczegóły jego życia osobistego nie były szeroko nagłaśniane w prasie branżowej. Jack Mower zmarł 6 stycznia 1965 roku w Hollywood w Los Angeles w stanie Kalifornia, mając 74 lata. Pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych przykładów aktora, który przeszedł drogę od gwiazdy kina niemego do jednego z najbardziej rozpoznawalnych wykonawców ról epizodycznych w klasycznym Hollywood. Jego niezwykle rozbudowana filmografia oraz obecność w setkach produkcji czynią go istotnym elementem historii amerykańskiej kinematografii pierwszej połowy XX wieku.