Barbara Bedford, urodzona jako Barbara Rose Roseu 19 lipca 1903 roku w Eastman w stanie Wisconsin, była amerykańską aktorką filmową. Jej rodzicami byli Robert Roseu, urzędnik pocztowy, oraz Agnes Roseu. Wykształcenie zdobyła w Lake View High School w Chicago, gdzie aktywnie uczestniczyła w szkolnych przedstawieniach teatralnych i zajęciach dramatycznych. Po ukończeniu szkoły średniej zdecydowała się na wyjazd do Kalifornii, aby podjąć pracę w rodzącym się przemyśle filmowym jako aktorka. Karierę zawodową rozpoczęła w 1920 roku po wysłaniu listu do Williama S. Harta, który zaprosił ją na zdjęcia próbne do filmu „The Cradle of Courage”. Jeszcze w tym samym roku odniosła spektakularny sukces dzięki roli Cory Munro w ekranizacji „The Last of the Mohicans”, która uczyniła ją jedną z czołowych gwiazd kina niemego. W latach 20. wystąpiła w takich produkcjach jak „The Aqueduct”, „The Uninvited Guest”, „Tumbleweeds”, „Mockery” oraz „The Notorious Lady”. Specjalizowała się w rolach szlachetnych heroin w dramatach obyczajowych i filmach przygodowych, pracując dla największych wytwórni, w tym First National oraz MGM. Wraz z nadejściem ery dźwiękowej pod koniec lat 20. jej status gwiazdy pierwszoplanowej uległ zmianie, jednak z powodzeniem kontynuowała pracę jako aktorka drugoplanowa i charakterystyczna. W latach 30. i 40. podpisała stały kontrakt z wytwórnią MGM, pojawiając się w dziesiątkach filmów rocznie, często w rolach matek, eleganckich dam lub powierniczek. Do jej dorobku z tego okresu należą tytuły takie jak „The Clock”, „Meet Me in St. Louis”, „Girls of the Big House” oraz „The Girl in White”. Łącznie w trakcie swojej trzydziestoletniej aktywności zawodowej wystąpiła w ponad 200 produkcjach filmowych. W życiu prywatnym była trzykrotnie zamężna. Jej pierwszym mężem był reżyser Irvin Willat, z którym związek małżeński zawarty w 1921 roku zakończył się rozwodem w 1922 roku. Drugim mężem był aktor Alan Roscoe; para pobrała się w 1924 roku, rozwiodła w 1928 roku, a następnie ponownie wstąpiła w związek małżeński w 1930 roku. Z tego związku urodziła się córka, Barbara Edith Roscoe. Małżeństwo trwało do śmierci Roscoe w 1933 roku. Trzecim mężem aktorki został w 1940 roku Terry Spencer, z którym pozostała w związku aż do jego śmierci w 1954 roku. Zmarła 25 października 1981 roku w Jacksonville w stanie Floryda. Bezpośrednią przyczyną śmierci były powikłania po przebytym udarze mózgu. Została pochowana na cmentarzu Riverside Memorial Park w Jacksonville. W 1923 roku została wybrana jako jedna z „WAMPAS Baby Stars”, co było prestiżowym wyróżnieniem dla najbardziej obiecujących młodych aktorek Hollywood. Po definitywnym wycofaniu się z kina w 1952 roku podjęła pracę jako salowa i opiekunka w jednym z lokalnych szpitali na Florydzie, całkowicie rezygnując z życia publicznego. Mimo statusu wielkiej gwiazdy w latach 20., znaczną część jej późniejszej filmografii stanowią role, w których jej nazwisko nie pojawiało się w napisach końcowych.