George Robert Groves był brytyjsko-amerykańskim pionierem inżynierii dźwięku i legendarnym „dźwiękowcem” Hollywood, który odegrał kluczową rolę w przejściu kina z epoki niemej w erę filmów dźwiękowych. Urodził się 13 grudnia 1901 r. w St Helens w Anglii. Dorastał nad zakładem fryzjerskim swojego ojca, który był również utalentowanym muzykiem i założycielem lokalnej orkiestry dętej. Młody George sam grał na kornecie w Theatre Royal w swoim rodzinnym mieście. Ukończył Cowley Grammar School, a dzięki stypendium, w 1922 r. uzyskał dyplom z wyróżnieniem z inżynierii i telefonii na Uniwersytecie Liverpoolskim. Po krótkim okresie pracy dla GEC w Coventry Groves zdecydował się wyemigrować do Stanów Zjednoczonych, przypływając do Nowego Jorku w grudniu 1923 r. z zamiarem pozostania tam tylko przez dwa lata. Los jednak potoczył się inaczej i jego kariera w USA trwała ponad pół wieku. W Stanach Zjednoczonych Groves podjął pracę w Bell Laboratories, gdzie był zaangażowany w rozwój technologii synchronizacji dźwięku z obrazem (system Vitaphone). Kiedy Warner Bros. zakupiło tę technologię, Groves stał się częścią zespołu, który miał zrewolucjonizować przemysł filmowy. Był głównym inżynierem nagrania podczas produkcji pierwszego pełnometrażowego filmu z zsynchronizowanym dźwiękiem i dialogami – „Śpiewaka jazzbandu” (1927). Aktor Al Jolson, gwiazda filmu, nazwał go „Cichym Małym Anglikiem”. Groves był również pierwszym w historii inżynierem produkcji dźwięku i pierwszym realizatorem miksu muzycznego w branży filmowej. Wcześniej eksperymentował z technikami wielomikrofonowymi, nagrywając muzykę do filmu „Don Juan” (1926) z orkiestrą New York Philharmonic. Kariera Grovesa w Warner Bros. trwała 46 lat. W 1957 r. awansował na stanowisko dyrektora działu dźwięku (director of sound) studia, które piastował przez piętnaście lat, aż do przejścia na emeryturę w 1972 r. W tym czasie wprowadził wiele innowacyjnych technik, w tym nagrywanie ADR (Automated Dialogue Replacement, postsynchronizacja) oraz użycie mikrofonów bezprzewodowych. Groves zdobył dwa Oscary za najlepszy dźwięk. Otrzymał łącznie osiem nominacji do Oscara, a filmy, przy których pracował (zarówno operacyjnie, jak i jako nadzorca), zdobyły w sumie 32 nominacje do nagrody Akademii w kategorii dźwięku. W 1972 r., w roku przejścia na emeryturę, Groves otrzymał prestiżową nagrodę Samuel L. Warner Memorial Award od Society of Motion Picture & Television Engineers. George zmarł na atak serca 4 września 1976 r. w Los Angeles. Został pochowany w Forest Lawn Memorial Park w Hollywood Hills. Jego wkład w rozwój technologii dźwięku filmowego jest fundamentalny dla współczesnego kina.