Richard Day urodził się 9 maja 1896 roku w miejscowości Victoria w Kolumbii Brytyjskiej w Kanadzie. Choć szczegółowe informacje o jego rodzicach i rodzeństwie nie są powszechnie eksponowane, wiadomo, że dorastał w rodzinie o stabilnym statusie społecznym, co pozwoliło mu na zdobycie solidnego wykształcenia. Podczas I wojny światowej służył w szeregach kanadyjskiej armii we Francji, a po powrocie z frontu zdecydował się na wyjazd do Stanów Zjednoczonych, aby rozwijać swoją pasję do sztuk wizualnych. Z zawodu był scenografem i dyrektorem artystycznym, a swoją praktykę zawodową rozpoczął w Hollywood pod okiem legendarnego Ericha von Stroheima. Do jego największych osiągnięć zawodowych należy zdobycie aż siedmiu Oscarów za najlepszą scenografię, co czyni go jednym z najbardziej utytułowanych artystów w historii tej kategorii. W trakcie swojej imponującej kariery otrzymał łącznie 20 nominacji do Nagrody Akademii. Pierwszą statuetkę zdobył za film „Dark Angel” w 1936 roku, a kolejne za tak legendarne produkcje jak „How Green Was My Valley”, „My Gal Sal”, „This Above All”, „A Streetcar Named Desire” oraz „On the Waterfront”. Przez wiele lat pełnił funkcję głównego dyrektora artystycznego w wytwórni 20th Century Fox, gdzie nadzorował warstwę wizualną setek filmów, kształtując estetykę kina klasycznego. W życiu osobistym Richard Day był znany jako człowiek o niezwykłej etyce pracy i ogromnej skrupulatności, co pozwalało mu na sprawne zarządzanie wielkimi departamentami scenograficznymi. Mimo ogromnego sukcesu w Hollywood, zawsze zachowywał pewien dystans do blasku jupiterów, skupiając się na technicznym i artystycznym aspekcie swojej profesji. Był ceniony przez reżyserów takich jak Elia Kazan czy John Ford za umiejętność tworzenia przestrzeni, które nie tylko wyglądały realistycznie, ale również pogłębiały psychologię ekranowych postaci. Richard Day zmarł 23 maja 1972 roku w Woodland Hills w Los Angeles w wieku 76 lat. Przyczyną jego śmierci były powikłania związane z podeszłym wiekiem, a jego odejście nastąpiło w miejscu znanym jako Motion Picture & Television Country House i Hospital, które opiekuje się zasłużonymi pracownikami branży filmowej. Został zapamiętany jako gigant scenografii, którego wizje architektoniczne zdefiniowały wygląd najważniejszych amerykańskich dramatów filmowych XX wieku. Day był znany ze swojej niezwykłej wszechstronności, potrafiąc z równą maestrią zaprojektować brudne, duszne wnętrza nowoorleańskich kamienic w „A Streetcar Named Desire”, jak i monumentalne, luksusowe przestrzenie w wielkich produkcjach kostiumowych. Jako jeden z nielicznych artystów tamtej epoki potrafił narzucić swój styl całym studiom filmowym, a jego dbałość o fakturę ścian i naturalne oświetlenie dekoracji sprawiła, że uznaje się go za prekursora nowoczesnego podejścia do projektowania produkcji. Ciekawostką jest fakt, że jego siedem statuetek Oscara stanowi rekord, który przez dziesięciolecia pozostawał niemal nieosiągalny dla innych scenografów, a on sam uważał, że najlepsza scenografia to taka, której widz nie zauważa, bo wydaje mu się ona naturalnym elementem świata przedstawionego.