Po ukończeniu Conservatoire national supérieur d'art dramatique (konserwatorium artystów dramatycznych) została aktorką paryskiego teatru Comédie-Française, w którym przez dwa lata grała repertuar klasyczny i współczesny. Potem poświeciła się filmowi, któremu była wierna do końca. Pierwszy sukces na dużym ekranie przyniósł jej film Luchino Viscontiego z 1960 pt. „Rocco i jego bracia”. Zagrała w kilkudziesięciu filmach występując z równym powodzeniem w rolach komediowych i dramatycznych. Stworzyła wiele wybitnych kreacji zapewniając sobie miano najwybitniejszej aktorki francuskiej. Jej mężem był włoski aktor Renato Salvatori.