Brooks Benedict urodził się 6 lutego 1896 roku w Nowym Jorku w stanie Nowy Jork jako Harold J. Mann. Studiował na Princeton University, gdzie był zawodnikiem drużyny futbolowej, co miało znaczenie dla jego późniejszej kariery ekranowej. W czasie I wojny światowej służył w armii Stanów Zjednoczonych w stopniu sierżanta w Korpusie Medycznym. Zawodowo związał się z przemysłem filmowym jako aktor charakterystyczny, aktywny od początku lat 20. XX wieku. Karierę rozpoczął w epoce kina niemego, specjalizując się w rolach drugoplanowych – często grał eleganckich studentów, sportowców lub rywali głównego bohatera. Jego sportowe doświadczenie z czasów studiów wykorzystano w filmie „The Freshman” (1925), gdzie wystąpił u boku Harolda Lloyda. W kolejnych dekadach pojawiał się w setkach produkcji, nierzadko bez wymieniania w czołówce. Wystąpił m.in. w „It’s a Wonderful Life” (1946) w reżyserii Franka Capry oraz w „Strangers on a Train” (1951) Alfreda Hitchcocka. Z powodzeniem kontynuował karierę w okresie kina dźwiękowego, a w latach 50. i 60. przeniósł się do telewizji. Występował w serialach takich jak „Perry Mason” czy „The Untouchables”, pozostając aktywnym zawodowo przez ponad czterdzieści lat. Łącznie wystąpił w ponad 300 filmach i programach telewizyjnych. W życiu prywatnym był żonaty z Margaret Vernon. Zmarł 1 stycznia 1968 roku w Houston w stanie Teksas w wieku 71 lat. Jako weteran I wojny światowej został pochowany na cmentarzu Houston National Cemetery. Był weteranem armii USA w stopniu sierżanta. Występował w klasycznych filmach często bez kredytu ekranowego. Pozostał aktywny zawodowo od kina niemego po erę telewizji.