Raoul Walsh urodził się 11 marca 1887 roku w Nowym Jorku w Stanach Zjednoczonych. Był amerykańskim reżyserem, aktorem, scenarzystą i producentem filmowym, jednym z najwybitniejszych twórców kina przygodowego, gangsterskiego i wojennego klasycznego Hollywood. Pochodził z rodziny o irlandzkich korzeniach – jego ojciec, Thomas Walsh, był kupcem, a matka, Elizabeth Bruff, wywodziła się z dobrze sytuowanej rodziny o silnych tradycjach społecznych. W młodości prowadził niezwykle barwne i pełne przygód życie – pracował jako kowboj, marynarz, a także podróżował po Ameryce i Meksyku. Już jako młody człowiek zetknął się z wydarzeniami, które później stały się inspiracją dla jego filmów. Jednym z najbardziej niezwykłych epizodów było jego zaangażowanie w dokumentowanie rewolucji meksykańskiej – Walsh przebywał w obozie Pancho Villi, zaprzyjaźnił się z nim i filmował autentyczne działania wojenne, co ukształtowało jego realistyczne podejście do kina akcji. Karierę filmową rozpoczął na początku drugiej dekady XX wieku jako aktor i asystent reżysera. Przełomowym momentem był udział w filmie „Narodziny narodu” (1915) w reżyserii Davida Warka Griffitha, gdzie wcielił się w postać Johna Wilkesa Bootha. Praca u Griffitha pozwoliła mu opanować nowoczesne techniki narracyjne i szybko przejść do reżyserii własnych filmów. Już w latach 20. stał się jednym z najważniejszych reżyserów Hollywood. Jego wielkim sukcesem był monumentalny film „Złodziej z Bagdadu” (1924) z Douglasem Fairbanksem – jedno z najbardziej widowiskowych dzieł kina niemego, które wyznaczyło nowe standardy dla kina przygodowego. Walsh potrafił łączyć spektakularny rozmach z dynamiczną, płynną narracją, co stało się jego znakiem rozpoznawczym. W 1928 roku, podczas pracy nad filmem „In Old Arizona”, uległ dramatycznemu wypadkowi – wracając z planu, jego samochód zderzył się z zającem, który przebił przednią szybę, a odłamek szkła trafił reżysera w oko. W wyniku tego zdarzenia Walsh stracił oko i od tego momentu nosił charakterystyczną przepaskę. Co istotne, miał on pierwotnie zagrać główną rolę Cisco Kida w tym filmie, jednak po wypadku zastąpił go Warner Baxter, który za tę kreację otrzymał Oscara. Rok 1930 przyniósł wydarzenie o ogromnym znaczeniu dla historii kina – Walsh odkrył młodego statystę Mariona Morrisona, nadał mu pseudonim John Wayne i obsadził w jego pierwszej głównej roli w epickim westernie „Droga olbrzymów” (The Big Trail). Choć film nie odniósł sukcesu finansowego, zapoczątkował karierę jednego z największych aktorów w dziejach Hollywood. W latach 30. i 40. Walsh stał się jednym z filarów studia Warner Bros., specjalizując się w dynamicznych filmach gangsterskich i przygodowych. To właśnie on pomógł ukształtować wizerunek Humphreya Bogarta jako aktora dramatycznego – w filmie „Wysoka Sierra” (1941) pozwolił mu stworzyć postać bardziej złożoną i tragiczną, co otworzyło drogę do jego późniejszych, legendarnych ról. Do jego najważniejszych dzieł z tego okresu należą także „Białe gorączki” (White Heat, 1949) z Jamesem Cagneyem, uznawane za jedno z najwybitniejszych osiągnięć kina gangsterskiego, oraz „Umierają, ale się nie poddają” (1941) z Errolem Flynnem. Walsh pracował z największymi gwiazdami swojej epoki, w tym z Clarkiem Gable’em i Garym Cooperem, tworząc filmy pełne energii, ruchu i wyrazistych bohaterów. Jego życie prywatne było równie bogate jak kariera. Był trzykrotnie żonaty – jego pierwszą żoną była aktorka Miriam Cooper (1916–1926), drugą Lorraine Miller (1928–1947), a trzecią Mary Simpson, z którą pozostał do końca życia. Jego bratem był George Walsh, jedna z największych gwiazd kina niemego, co czyniło rodzinę Walshów ważną częścią wczesnego Hollywood. Walsh pozostał aktywny zawodowo przez wiele dekad, zachowując charakterystyczne tempo narracji i zamiłowanie do kina akcji także w erze dźwiękowej. Jego ostatnim filmem był western „A Distant Trumpet” (1964), po którym zdecydował się przejść na emeryturę, uznając, że zmieniające się kino traci energię i dynamikę, które były fundamentem jego stylu. Zmarł 31 grudnia 1980 roku w Simi Valley w Kalifornii na skutek ataku serca, w wieku 93 lat. Raoul Walsh pozostaje jednym z najbardziej autentycznych twórców w historii kina – reżyserem, który nie tylko opowiadał o przygodach, ale sam je przeżył, a następnie potrafił przełożyć ich intensywność i realizm na język filmu, inspirując kolejne pokolenia twórców kina akcji i dramatu.