James Gleason urodził się 23 maja 1882 roku w Nowym Jorku w stanie Nowy Jork w Stanach Zjednoczonych jako syn Williama Gleasona oraz Mary Gleason, oboje będących aktorami. Dorastał w środowisku o silnych tradycjach teatralnych, co w naturalny sposób ukierunkowało jego przyszłość zawodową. Na scenie pojawił się już jako niemowlę, wyniesiony na nią w ramionach matki, co symbolicznie zapoczątkowało jego trwającą całe życie więź z teatrem. W młodości związał się z wodewilem i teatrem repertuarowym, gdzie zdobywał doświadczenie jako aktor komediowy, a następnie rozwijał karierę na Broadwayu. Przed pełnym poświęceniem się pracy scenicznej służył również w armii Stanów Zjednoczonych, stacjonując m.in. na Filipinach, co wpłynęło na wiarygodność jego późniejszych ról o wojskowym lub policyjnym charakterze. Jako dramaturg i scenarzysta odniósł znaczący sukces dzięki sztuce „Is Zat So?” z 1925 roku, która stała się dużym przebojem Broadwayu i ugruntowała jego pozycję w środowisku teatralnym. Jego wkład w rozwój kina dźwiękowego miał charakter pionierski – był autorem dialogów do filmu „The Broadway Melody” (1929), pierwszego filmu dźwiękowego nagrodzonego Oscarem za najlepszy film, co czyni jego rolę istotną w procesie kształtowania nowego języka narracji filmowej. Do przemysłu filmowego wkroczył w erze kina dźwiękowego, gdzie jego doświadczenie sceniczne, wyrazista dykcja oraz charakterystyczny sposób mówienia – szybki, bezpośredni, typowy dla nowojorskiego stylu – uczyniły go jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów charakterystycznych Hollywood. Specjalizował się w rolach twardych, często cynicznych, lecz wewnętrznie uczciwych i lojalnych bohaterów, określanych niekiedy mianem „twardzieli o gołębim sercu”. W trakcie swojej kariery wystąpił w wielu znaczących produkcjach, z których szczególne miejsce zajmuje rola Maxa Corkle’a w filmie „Here Comes Mr. Jordan” (1941), przynosząca mu nominację do Oscara za najlepszą rolę drugoplanową. Występował również w takich filmach jak „Arsenic and Old Lace” (1944) czy „The Bishop’s Wife” (1947), gdzie jego wyraziste kreacje drugoplanowe nadawały scenom autentyczności i dynamiki. W życiu prywatnym był mężem aktorki Lucile Gleason, z którą tworzył jeden z najbardziej rozpoznawalnych duetów aktorskich Hollywood. Ich syn, Russell Gleason, również został aktorem, jednak jego życie zakończyło się tragicznie w 1945 roku, co stanowiło ogromny cios dla całej rodziny i wpłynęło na ich dalsze losy. James Gleason zmarł 12 kwietnia 1959 roku w Woodland Hills w Los Angeles w stanie Kalifornia na skutek astmy. Pozostaje jedną z kluczowych postaci przejścia od teatru do kina dźwiękowego – aktorem i scenarzystą, który nie tylko odnalazł się w nowej rzeczywistości filmowej, ale także współtworzył jej język i styl, pozostawiając trwały ślad w historii amerykańskiej kinematografii.