Filmaster

Khan potrafi niepotrzebnie skomplikować i egzaltować proste sprawy, by z drugiej strony przejrzyście i z czułością upraszczać to, co wydaje się najbardziej niejednoznaczne i wielowątkowe. przeczytaj recenzję

Choć wizualnie potrafi czarować niesamowitymi, vintage'owymi obrazami, to kino za bardzo statyczne, momentami rażące sztucznością i zbytnio przestylizowane. przeczytaj recenzję

To produkcja, która produkuje paradoks za paradoksem, ale ostatecznie wychodzi zwycięsko z próby połączenia technologii i snu. przeczytaj recenzję

W obiektywie Hélène Louvart równie intensywnie co na powierzchni konflikt rezonuje pod wodą. przeczytaj recenzję

"Szefa Roku" można uznać za jeden z najistotniejszych, iberyjskich filmów sezonu. przeczytaj recenzję

Kilobajty filmów, kolaży, obrazów, recytowane w tle wiersze wielkich poetów z W.H. Audenem i T.S. Eliotem na czele zamazują różnice między fantazją i rzeczywistością. przeczytaj recenzję

Ostatnia „Słodka Bułgaria” jest produkcją, która korzysta z podobnej formuły co Niebiańskie żony Łąkowych Maryjczyków, jednak nie ma ich witalnej siły. przeczytaj recenzję

Filmowa terapia Aksinowicza to jednocześnie bardzo uniwersalna opowieść, ujmująca szczerością i mieniąca się bogatą paletą emocji. przeczytaj recenzję

Od zwyczajnego dramatu przez czarną komedię do antykościelnej satyry przeprowadza nas van Warmerdam w swoim filmie. przeczytaj recenzję

Liao Zihao w debiutanckim Who is Sleeping in Silver Gray pokazała, że potrafi nakręcić wysmakowany wizualnie film. przeczytaj recenzję