Bliżej ekranu

„Ułaskawienie” w jakiś dziwny, paradoksalny sposób tchnie nadzieją – że jesteśmy w stanie przetrwać wiele, że rodzina jest najważniejsza i że najgorsze zło zawsze musi mieć swój kres. przeczytaj recenzję

Ktoś tu ewidentnie zapomniał, że film to nie jest air show – że wymaga bohaterów, akcji, dramaturgii, no i przede wszystkim choćby odrobiny narracyjnej konsekwencji. przeczytaj recenzję

Film Blaira nie broni się ani jako kino wojenne, ani jako romans, ani epickie widowisko. Mógłby chociaż odegrać ważna rolę w popularyzacji historii Dywizjonu. Niestety tak się nie stanie, bo jest zbyt mało atrakcyjny. przeczytaj recenzję

Ostatecznie skończyło się na walce z filmowymi wiatrakami. przeczytaj recenzję

Wyrachowanie Gustava Pizziego czuć z daleka. Dlatego zamiast filmu artystycznie spełnionego, otrzymaliśmy karykaturę arthouse’u. przeczytaj recenzję

Pieniądze, władza, pożądanie to niebezpieczne narkotyki, które otumaniają i nie pozwalają trzeźwo na świat. W świecie upojonych, głupcem wydaje się trzeźwy. przeczytaj recenzję

Siłą filmu jest dowartościowanie codziennej, zupełnie nieefektownej przyzwoitości, która jednak okazuje się dysponować ogromną mocą. Dzięki niej życie czasami bywa znośne. przeczytaj recenzję

Czy śmiech, jowialność i beztroska są jeszcze w ogóle dopuszczalne? Sulik wydaje się rozumieć obie strony – i szuka odpowiedzi na te pytania gdzieś pomiędzy. przeczytaj recenzję

Moller co prawda stara się dodać bohaterowi psychologicznej głębi, ale ta ma jedynie stać się kolejnym elementem w grze o stawkę zaskoczenia widza. przeczytaj recenzję

Największą zaletą filmu jest to, że potrafi tymi emocjami infekować, wciągając widzów w mroczną grę w pożądanie, która w każdej chwili może zakończyć się tragicznie. przeczytaj recenzję