Pełna Sala

źródło

Recenzje

531
Maciej Kowalczyk krytyk
7 Pełna Sala
Dziedziczki — Film Marcelo Martinessiego wpisuje się w popularny w Ameryce Południowej trend opowiadania o perypetiach nieco starszych niż zazwyczaj bohaterów. przeczytaj recenzję
Wojciech Koczułap krytyk
7 Pełna Sala
Nie jestem czarownicą — Niezłomność bohaterki pozwala uczynić „Nie jestem czarownicą” manifestem wolności jako potrzeby każdego człowieka. przeczytaj recenzję
Marcin Prymas krytyk
6 Pełna Sala
120 uderzeń serca — Szkoda, że Campilli zabrakło zdecydowania, by opowiedzieć albo o jednostce, albo o zbiorowości, przez co otrzymane danie, choć strawne, to trudno je nazwać sycącym. przeczytaj recenzję
Maciej Kowalczyk krytyk
6 Pełna Sala
Tranzyt — Niemiecki reżyser porusza wiele kwestii, chwilami gubiąc się przez ich mnogość. przeczytaj recenzję
Marcin Prymas krytyk
5 Pełna Sala
Do zobaczenia w zaświatach — To będzie ulubiony film waszych chodzących do podstawówki dzieci i zajmującej się nimi babci. przeczytaj recenzję
Ania Wieczorek krytyk
8 Pełna Sala
Sezon 2
Seria niefortunnych zdarzeń: Sezon 2 — Bardzo udana kontynuacja. Nie odbiega od pierwszej serii ani na płaszczyźnie wykonania, ani tym bardziej poziomu merytorycznego. Zarówno dziecięcy, jak i dorośli aktorzy tworzą oryginalne postacie. przeczytaj recenzję
Marcin Prymas krytyk
6 Pełna Sala
Twarz — Naprawdę nie pojmuję decyzji o reklamowaniu tego filmu jako zabawnej komedii, mimo elementów humorystycznych produkcja w żadnym razie nie stała nawet blisko tego gatunku. przeczytaj recenzję
Anna Strupiechowska krytyk
6 Pełna Sala
Znikasz — „Znikasz” posługuje się rozłącznymi fragmentami wspomnień i wyobrażeń. Dopiero zestawiając ze sobą skrawki z życia postaci można lepiej zorientować się kim właściwie są bohaterowie tej opowieści. przeczytaj recenzję
Adrian Burz krytyk
7 Pełna Sala
Ciche miejsce — Ja w obliczu dobra, jakie oferuje „Ciche miejsce” przymykam oko na niewyszukany pomysł oraz niekonsekwencje. przeczytaj recenzję
Grzegorz Narożny krytyk
8 Pełna Sala
Lato 1993 — Choć podszyte melancholią, tytułowe lato czuć tu w każdym kadrze, a wiejska sielanka w rytmach jazzu jest w stanie zauroczyć i przypomnieć widzowi spędzane za młodu wakacje. przeczytaj recenzję