Bernadetta_Trusewicz

Dzięki Bogu

To kino mocno publicystyczne, mniej artystyczne i psychologicznie pogłębione. Spojrzenie z nadzieją na przyszłość. Nie kościoła, a świata. - Burzenie mitu instytucji Kościoła i zaglądanie na zakrystię trwa. Kolejnym dziełem kultury, które nie ma intencji opowiadania w nastroju prostej kontrowersji, a chce dokonać demaskacji jest Dzięki Bogu. Bez… zobacz więcej

Parasite

Ja mam dynamit wypełniony frustracją. O kryzysie językiem wyjątkowym i niepowtarzalnym w kinie. - O ekstremalnej przepaści klas społecznych można tylko ekstremalnym językiem. Tak też robi film Parasite. Jest jak dynamit wypełniony frustracją. Odpalony od samego początku tej kapitalnie napisanej hybrydy… zobacz więcej

Najlepsze lata

Deska ostatnią deską ratunku. Prostoduszny i spontaniczny kolaż emocji dorastania. - Najlepsze lata nie muszą zawierać samych wspomnień z wyszczerzonymi zębami. Taki jest też film Najlepsze lata. Spontanicznie, energetycznie i prostodusznie pokazuje kolaż emocji dorastania. Tworzy… zobacz więcej

To: Rozdział 2

Rozrywka z rozgrywki ze strachem. To: Rodział 2 to jest prawie to, ale wydanie drugie... przeprawione. - To: Rozdział 2 to jest to… prawie. Mix popkulutorowych przełamań klisz konwencjonalnych horrorów i ciągłość tej samej refleksji nad indywidualną definicją i personifikacją strachu. Frajerzy znowu się… zobacz więcej

Opowieść o trzech siostrach

To siła sióstr! - Opowieść o Trzech Siostrach to wydawałoby się na pierwszy rzut oka niespieszny utwór o kobiecym uwikłaniu w odbierającą im podmiotowość tradycję. Jednak to opowieść o szerszej panoramie, bo… zobacz więcej

Ból i blask

Nieśmiertelny czystego umysłu blask. - Kino zawsze czerpie z doświadczenia rzeczywistości, tylko różni się między sobą tym, jak to potem zaprezentuje. Pedro Almodovar tworząc nostalgiczne i nasycone autotematyzmem niespieszne dzieło Ból i blaskzobacz więcej

Na zawsze razem

Feelings friendly - kino, jako miejsce przyjazne każdym uczuciom. Nastroje niekontrolowane. - Człowiek to stworzenie stadne. O wartości nadrzędnej jaką jest wspólne przeżywanie traumy w niesamowicie splatający nasz układ nerwowy z układem nerwowych bohaterów opowiada film Na zawsze razem.… zobacz więcej

Letnie popołudnie

To tylko koniec świata. Nieodwracalne. - Eksperyment wizualny, ale również próba zbudowania w narracji paradokumentalnej, bez zero-jedynkowej dramy historii o wyzwaniach komunikacji z rodziną. Pozorne i przekorne to Letnie popołudnie. W… zobacz więcej

Między morzem a oceanem

Nieustające wakacje? Kompletnie inaczej, niż w raju. - Pozornie sielskie opowiadanie, które tak naprawdę nie jest widokówką z Hiszpanii, a szczerym i niespiesznym rysopisem pewnej klasy społecznej, gdzie woda, nad którą przesiaduje grupa mężczyzn… zobacz więcej

Bacurau

Współczesny western o gentryfikacji. Miejsce jako bohater filmowy. - Brawurowy, współczesny western, która nabiera z czasem coraz więcej rumieńców nie tylko oddziałujący na widza bodźcami i intensywnością opowiadania, ale również tkający oryginalnym haftem przypowieść o… zobacz więcej

Antologia duchów miasta

Ożywające trupy, umierające miasta i społeczności. Uwierz w ducha, kiedy tracisz pogodę ducha. - Utwór świetnie skrojony, pozorujący thriller, a tak naprawdę będący surową rozprawą o duchowości w pewnej wspólnocie. Antologia duchów miasta nie ma zamiaru prostacko straszyć, a raczej w bardzo… zobacz więcej

Pewnego razu... w Hollywood

Przeżyjmy to jeszcze raz... - Utwór pochwalny na cześć kina z dzikością i pewną niepoczytalnością. Taki jest film Pewnego razu... w Hollywood. Tarantino kocha kino ze wzajemnością. Bawi się nim i zaprasza do tej zabawy… zobacz więcej

Gdzie jesteś Bernadette?

Gdzie jesteś Richardzie Linklaterze? - Kino rozprawiającego o trudnościach z adaptacją i zgody na prawa ziemskie każdego twórcy, artysty, człowieka z wielką wyobraźnią. Gdzie jesteś Bernadette? przezroczyście opowiada o próbie… zobacz więcej

Magiczne noce

Temperamentna i niezmanierowana historia o trzech takich, którzy kinematografię pokochali, a potem zetknęli się ze światem sztuki i przestali. Demaskujące, kpiarskie i z pełnym bakiem paliwa. - Temperamentne kino mieszające intrygę, wręcz kino akcji, a jednocześnie tworzące demaskacje wielkiej, nietykalnej świętości jaką jest włoska kinematografia. Magiczne noce to pełna paliwa w baku opowieść w… zobacz więcej

Dirty God

To mądry utwór o charakterze podniesionej gardy i głosu. To niekończąca się droga z przeszkodami każdej kobiety o niebycie wycenianą przez pryzmat zewnętrza, bez klisz i drapieżnie. - Kino zaangażowane, ale nie będące duszno przyklejone do oczywistej dramaturgii i tragedii głównej bohaterki. Dirty God świetnie wyważył osobistą historię o skutkach niewpisywania się w wąskie kanony urody, o… zobacz więcej

Portret kobiety w ogniu

Piękna, przyprawiająca o rumieńca opowieść o poznawaniu siebie, swoich potrzeb poprzez doświadczenie kontaktu z drugą osobą. Symbolicznie o niemożności zamknięcia kobiet w ramach. - Portret kobiety w ogniu to ascetyczna, powodująca rumieńce, intymna opowieść o integracji z wcześniej nieznanymi uczuciami. Rozpalające, delikatnie rozsznurowujące gorsety obyczajów, jak i te… zobacz więcej

Matthias & Maxime

Nikt tak pięknie nie mówi, że się boi miłości współcześnie, jak Xavier Dolan. Z fantazją, autorsko, ale skromnie, jak na niego tworzy pulsujące i wrażliwe kino. Zagubiona autostrada uczuć. - Kino oddane opowiadaniu o uczuciach, będące ich patronatem od zawsze, robiące to z ogromnym uczuciem, wrażliwością tworzącą wielką więź między widzem, a bohaterami i pewną emocjonalną spontanicznością.… zobacz więcej

The Souvenir

Pretensjonalny film aspirujący do bardzo ciekawej dysputy o kreowaniu siebie na różnych poziomach i determinującej to rzeczywistości. Jednak watowanie i podlizywanie się intelektualistom. - Z pustej, pięknej miski się nie najesz. Takie podsumowanie pasuje do doświadczenia filmu The Souvenir. Wykoncypowane dzieło ma zadatki na ciekawą rozprawę o próbie odrzucania swojego uprzywilejowanego… zobacz więcej

Pavarotti

Człowiek, który miał dar od Boga, ale ani przez chwilę nie myślał, że nim jest. Dokument niedorabiający nikomu aureoli ani uśmiechu, bo ten towarzyszy naszemu bohaterowi niemalże nieustannie. - Rockandrollowy dokument o legendzie opery. Tym jest film Pavarotti. Tym był sam maestro Pavarotti – rockandrollowcem. Dokument nie stawia na skandal, a tworzy wielką rzecz o wielkim człowieku bez odprawiania… zobacz więcej

Żeglarki

Doskonale skrojony dokument o temperaturze kina akcji. To coś więcej, niż kronika – barwna opowieść o buntowniczka z wyboru, nie bez powodu. Zrobiły co chciały. W męskim świecie się rozpychały. - Punkowy dokument o kobiecej sile, która przez każdą ścianę wody i falę się przebije. Maiden opowiada o historii, która wydarzyła się naprawdę. Dzieło pokazuje feminizm bez nachalnej manifestacji i protestu, a… zobacz więcej

Diego

Piękny, wnikliwy, zupełnie nie w manierze tabloidów niejednoznaczny portret skomplikowanej postaci. Bez segregowania rzeczywistości Diego pozostaje boski, dokument też. Więcej niż 50 twarzy Diego. - Stworzenie dokumentu o postaci kultowej może wydawać się pójściem na skróty. Taki utwór będzie przecież samograjem. W takiej sytuacji sposób wykonania, podjęta narracja oraz intencje twórcy mogą mieć drugorzędne… zobacz więcej

Truposze nie umierają

Zalatuje świeżością, nawet kiedy są rozkładające się ciała, ale i symbolicznie pokazujące pustkę duchową cywilizacji. Prześmiewczy, kinofilski, ale i autorski – apokalipsa zombie w slow cinema. - Apokalipsa zombie, body horror, makabreska jako gatunki lub podgatunki kina grozy, które wykorzysta jeden z niekwestionowanych reprezentantów kina autorskiego i ekscentrycznego? Nie ma w Truposze… zobacz więcej

I znowu zgrzeszyliśmy, dobry Boże

Przewidywalne, ograne, czasami celniejsze, czasami mniej. Wycieczka do Francji po niejeden uśmiech oraz liźnięcie tematu, jak to z tym tyglem kulturowym i otwartą Europą jest. - Za jakie grzechy, dobry Boże, dostajemy ciąg dalszy tej komedii? Nie, no przesadzam. Jednak nie da się ukryć i film też do subtelnych w żadnym stopniu nie należy, I znowu zgrzeszyliśmy,… zobacz więcej

W deszczowy dzień w Nowym Jorku

Intelektualna komedia romantyczna niepozbawiona charakterystycznej melancholii i wiecznego pragnienia życia, jak w kinie. Romantycznym, starym, z klasą. Powtarzalność nieszkodliwa. - Można powiedzieć, że od pewnego czasu w filmach Woody’ego Allena zmieniają się tylko aktorzy i tytuły. Z pewnością reżyser dawno już nie wziął nas z wielkiego zaskoczenia, serwując… zobacz więcej

Yesterday

Kino wagi lekkiej, które zaczyna się jak dziarska i zabawna apokalipsa dla melomanów, a potem rozwadnia się i rozjeżdża stając się pełną cukru w cukrze wykalkulowaną produkcją. - Oryginalne kino apokaliptyczne (nie tylko dla Bitelsomanów) ze sporą wyobraźnią, błyskotliwe i nieprzewidywalne? Tak się zapowiada na początku film Yesterday. Niestety produkcja chce się podobać każdemu,… zobacz więcej

Pamiątki Claire Darling

O przeszłości, która wtrąca się do teraźniejszości, o przemijaniu ale grzechów nie przepadaniu i o pamięci przedmiotu oraz człowieka - niestety wyszła ckliwa, zdezorientowana historyjka. - O nostalgii, świadomości przemijania, demonach przeszłości, które nie mijają wraz z czasem i o sile przedmiotów, w których są zaklęte historie opowiada gorzkawo film Pamiątki Claire Darling.… zobacz więcej

Midsommar. W biały dzień

Halucynogenne doświadczenie, dziewicza wyprawa po różnych stanach świadomości, polemizująca z tendencyjnymi horrorami. Z Ogrodu rozkoszy ziemskich do piekła Dantego. - Letni trip i ballada o niewinnej urodzie, ale z twarzą potrafiącą zmieniać bardzo często mimikę. Takim świetnym i niezdyscyplinowanym szaleństwem, z wyobraźnią, która nie mieści się w żadnym… zobacz więcej

Ja teraz kłamię

Film celuje w odważną, niezdyscyplinowaną odyseję po obłędzie. Jednak to, co ma zaskakiwać, nie zaskakuje i cała uwaga skupia się na kreacji futurystycznego, dziwnego świata. - Film jako labirynt. Na ile można nabrać współczesnego odbiorcę i wodzić go za nos? W takie oszołomienie, wytrącające widza ze strefy komfortu próbuje wprowadzić nas w swoim nowym filmie Ja teraz kłamięzobacz więcej

Anna

Anna to kino truizmów. Ucieka od klasycznego kina szpiegowskiego, ale w miejsca, do których już wielu dotarło. Powtórka z rozrywki. Chwilami elektryzującej i energicznej, ale powtórka. - Kino akcji szukające dodatkowych poziomów interpretacji, nieograniczającej się do ekspresyjnych scen walki i różnego portretowania przemocy. Tak właśnie chciał z otwartym umysłem i przekroczeniem standardowych… zobacz więcej

Petra

Niewinny melodramat mutuje się w grecką tragedię. Zjawisko terroru psychologicznego poprzez męską dominację i świat, w którym amoralność to normalność. - Niewiedza jest gorsza od wszystkiego – pada takie zdanie w filmie Petra. Czyżby? W tym niepozornym przy pierwszym spotkaniu obrazku rzeczywistość zweryfikuje, czy ktokolwiek realizujący powyższe zdanie w praktyce… zobacz więcej