Recenzje filmowe

Abulele

Abulele to klasyczna pulpa kina klasy B, która spodoba się najmłodszym poprzez zastosowanie sprawdzonych motywów i rolę sympatycznego potwora. - Archiwum X dla najmłodszych istnieje, ale ma się umiarkowanie dobrze. Najnowszy obraz Jonathana Gave'a koresponduje swoją konwencją z Mostem do Terabithii, jest jednak o wiele bardziej naiwny i przewidywalny, a… zobacz więcej

Belfer

Belfer stanowi kwintesencję polskiego kryminału, a świadomy pastisz igra z pulpową świadomością widza. - Porównywanie Belfra do Miasteczka Twin Peaks nie jest słuszne, a przynajmniej niekompletne. Serial Łukasza Palkowskiego stanowi kwintesencję polskiego kryminału, a świadomy pastisz współscenarzysty produkcji, zobacz więcej

Osaczona

Fabułę Osaczonej można byłoby zawrzeć w 20 minutowej krótkometrażówce. - Już sam tytuł mówi wiele o jakości najnowszego filmu Farrena Blackburna. Osaczona to trywialna produkcja spod znaku grozy, od pierwszych scen reprezentująca nudną i mało innowacyjną, bezbarwną masę… zobacz więcej

Ikona

Ikona to dokument pełen szczerości, bezpośredniości, bez uprzedzeń mówiący o wątpliwości izolacji jako metody leczenia "chorych dusz". - Są dokumenty, które stąpają po grząskim gruncie, ale wcale nie niszczą przy tym otoczenia, ani nie zmieniają jego wyglądu. Ikona jest przykładem ryzykownego zagrania, gdzie bezpośrednia komunikacja z problemem… zobacz więcej

Dzień, w którym mój ojciec stał się krzakiem

Podróż dziewczynki przypomina też kosmiczną odyseję Małego Księcia, błądzącego od planety do planety, na każdej spotykającego innego specyficznego, antypatycznego przedstawiciela świata dorosłych. - Widzowie liczący na seans kina drogi osadzonego w realiach II Wojny Światowej nie mają tu czego szukać. Dzień, w którym mój ojciec stał się krzakiem to produkcja skierowana… zobacz więcej

Nazywam się Cukinia

Nazywam się Cukinia w szczery i bezpretensjonalny sposób ukazuje istotny problem współczesnego społeczeństwa. - Globalne kino, ogarnięte epidemią mniej lub bardziej udanej animacji CGI wzbogacone zostaje wzruszającą produkcją poklatkową. Szczerość młodocianej perspektywy łączy się w Nazywam się Cukinia ze… zobacz więcej

American Horror Story

American Horror Story: Roanoke (sezon 6) - Roanoke to zaraz po Asylum najlepszy sezon American Horror Story. Jego geniusz nie wynika bezpośrednio z treści produkcji, lecz z konwencji (czy raczej antykonwencji) w jaką twórcy zdecydowali się… zobacz więcej

Nauczycielka

Twórca, za pomocą jednej klasy uczniów, ich rodziców i trojga nauczycieli, periodyzuje całe czeskie społeczeństwo socjalistyczne. - Twórca, za pomocą jednej klasy uczniów, ich rodziców i trojga nauczycieli, periodyzuje całe czeskie społeczeństwo socjalistyczne. Obraz Jana Hřebejki po raz kolejny wypełniony jest szczerymi portretami… zobacz więcej

Hiszpański temperament

Hiszpański temperament spełnia założenia z tytułu: jest hiszpański i temperamentny, ale narracyjnie i fabularnie to powtórzenia. - Komedie, które czerpią ze stereotypów i niechcący zamiast je obalać to w tej maszynce do produkowania salw śmiechu „żerują” wręcz na nich, czasami robią więcej szkody niż pożytku. Podobnie rzecz… zobacz więcej

Nieznajoma dziewczyna

Nieznajoma dziewczyna to kino opowiadające o odpowiedzialności i rzeczach ważnych, ale w sposób nieważny i niedotleniony. Stoi trochę w miejscu, udając że coś robi. - Bohaterstwo to może być rytuał codzienny, a za dekoracje służą jej okoliczności rzeczywistości nijakiej, a bohaterowie zamiast specjalnych strojów, mają zmęczone twarze i introwertyczne… zobacz więcej

Lament

Lament do propozycja diabelskiego młynu kina azjatyckiego, który w konwencji sennego koszmaru opowiada o piekle bez rozkoszy ziemskich, mimo że na niej to wszystko się odbywa. - Lament lamentu nie powoduje, bo się wcale mocno nie boimy podczas seansu, ale nie ryczymy też z powodu filmowych potknięć. To produkcja ekscentryczna, eksplorująca wiele ścieżek filmowych, a wykuty na poczet tej… zobacz więcej

Gimme Danger

W filmie Jarmusch nie jest obecny ze swoją "jarmuschowatością", ale to dobrze, The Stooges z Iggy Popem na czele sami załatwiają sprawę temperamentu i charyzmy w dokumencie. - Dokumenty muzyczne to trudna kategoria dla nadawcy i odbiorcy. Dla reżysera, by okiełznać muzyczne charakterki i przyjąć jednak jakiś środek ciężkości oraz określić sens eksplorowanej historii – by nie… zobacz więcej

Kubo i dwie struny

Pomimo tego, że w filmie Knighta jest mnóstwo smutku, wyobraźnia szarpie za struny nadziei i pokazuje jedną z ciekawszych opowieści tego roku. - Kubo i dwie struny to amerykańska produkcja, której daleko od rozbuchanych wizji i mocno realistycznej animacji. Travis Knight sięga po tradycję Dalekiego Wschodu, opowiadając o uniwersalnych… zobacz więcej

Vaiana: Skarb oceanu

Vaiana staje się niezwykle pięknym widowiskiem pełnym nośnych piosenek i zabawnych postaci. Nie próbuje na siłę przypodobać się rodzicom, dzięki czemu zwycięża prostym i jasnym komunikatem. - Najnowszy film Disneya doskonale odzwierciedla politykę wytwórni, która z powodzeniem jest prowadzona od kilku lat. Kobieca bohaterka nie jest już bierną księżniczką, która, kontemplując dobra… zobacz więcej

Creative Control

Niedaleka przyszłość opowiedziana w formie chłodnego thrillera, bez histerii, ale ze smutnymi tezami - zagrożeniem nie jest technologia, a zawsze ideologia. - Kino jest też po to, by przewidywać i nas o tym informować – tak jest z Creative Control – rok 2025. Chcemy by niedaleka przyszłość z filmu była jakimś przerysowaniem albo pozycją z gatunku sci-fi,… zobacz więcej